BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//inZaken.eu - ECPv6.17.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:inZaken.eu X-ORIGINAL-URL:https://inzaken.eu X-WR-CALDESC:Events for inZaken.eu REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H X-Robots-Tag:noindex X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Amsterdam BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20270328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20271031T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20280326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20281029T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20250913T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270912T170000 DTSTAMP:20260521T040906Z CREATED:20260521T040906Z LAST-MODIFIED:20260521T040906Z UID:44894-1757761200-1820768400@inzaken.eu SUMMARY:Collectie presentatie DESCRIPTION:Ontdek 140 prachtige\, fascinerende of spannende kunstwerken in onze vernieuwde collectiepresentatie. Museum MORE opende in 2015 voor het eerst de deuren\, met als basis een eigen collectie van zo’n 900 werken. In de afgelopen tien jaar zijn daar ruim 300 werken bij gekomen\, door middel van aankopen\, schenkingen en langdurige bruiklenen. \nOok zijn er werken die nog niet of nauwelijks getoond zijn\, omdat de collectie nou eenmaal veel groter is dan er ruimte is in de museumzalen. In deze tentoonstelling kun je kennis maken met een groot aantal aanwinsten en werken uit het depot\, naast de topstukken die bijna permanent te zien zijn. \nReis langs acht thema’s \nJe kunt kriskras door de tijd reizen langs acht thema’s in onze nieuwe opstelling. Sommige thema’s komen voort uit het afgebeelde onderwerp\, andere thema’s zijn meer associatief of intuïtief van aard. Alle 140 werken passen binnen de collectiecriteria van Museum MORE: gebaseerd op de zichtbare werkelijkheid en gemaakt door kunstenaars die in Nederland actief zijn (geweest) in de periode van 1900 tot heden. \n  \nBinnenwereld \nDe menselijke binnenwereld met al zijn verschillende stemmingen is een veelvoorkomend onderwerp in de collectie van MORE. Met diens gigantische naakte zelfportretten\, in krijt op kaasdoek\, toont Lise Lou Sore het doorleven van extreme emoties. Gevoelens die universeel herkenbaar zijn\, maar vaak enorm eenzaam voelen wanneer je ze ervaart. Een hyperrealistische schilderij van Maudy Alferink verleidt ons met de kleurrijke kleding van het geportretteerde meisje\, maar wat vertelt het werk ons over haar zelfbeeld en gemoedstoestand? \n  \nAbstract realisme \nIs een realistische voorstelling altijd direct herkenbaar? De grote houtskooltekening van Raquel Maulwurf lijkt op het eerste gezicht een spel van willekeurige strepen en vlekken. Maar niets is minder waar: de titel Agent Orange verwijst naar het ontbladeringsmiddel dat in de Vietnamoorlog (1955-1975) werd ingezet. Het patroon is gebaseerd op satellietbeelden van de in formatie vliegende sproeivliegtuigen. Theo van Amstel toont ons een luchtiger voorstelling\, in een ritmische compositie van turquoise en wit\, licht en schaduw. De kleine potloodtekening van David Haines is tegelijkertijd zowel hyperrealistisch als abstract en conceptueel: de pillen die zijn moeder aan het einde van haar leven slikte\, arrangeerde hij als dichtregels. \nZij hebben het gemaakt \nWe tonen zelfportretten van een groot aantal kunstenaars in onze collectie. Zij hebben de werken gemaakt\, maar hebben zij het daarmee ook gemaakt in hun vak? Sommige kunstenaars zoals Charley Toorop\, Carel Willink en hedendaagse kunstenaars zoals Levi van Veluw en Philip Akkerman zijn bekende namen en leven of leefden van hun kunst. Anderen zijn nooit echt doorgebroken of pas recent (her)ontdekt. Voor ons als museum zijn ze allemaal belangrijk\, want dankzij hen kunnen wij bestaan. Immers\, zonder kunstenaars geen museum. \n  \n(Sneeuw)landschappen en wit \nDe Bomenrij van Jan Mankes en Beemster\, bloeiende boom van Charley Toorop zijn twee van de meest geliefde schilderijen uit onze collectie. Carel Willink en Wim Schuhmacher – van wie MORE uitzonderlijk veel werken bezit – schilderden eveneens regelmatig (stads)landschappen. Verder bevatte onze collectie tot dusver weinig werken met landschappen of natuur. Daar is verandering in gekomen dankzij onder meer de verwervingen van Ruud van Empels fotocollage met fluitenkruid. Bovendien speelt in een aantal van onze kunstwerken de ‘kleur’ wit een hoofdrol. Wit van bloesem\, wit van van sneeuw\, of wit als lichtgevend contrast van donkere delen. \nStraat en consumptie \nDe straat\, verpakkingsmateriaal en afval\, (over)consumptie en voedselindustrie\, rijkdom\, armoede\, sociale ongelijkheid en het mobiele thuis van een dakloze: winkelwagentjes staan voor veel meer dan boodschappen doen. Het kunstenaarsduo J&B refelcteert met drie piepschuimen winkelkarretjes op maatschappelijke thema’s met materialen ‘van de straat’\, zoals vuilniszakken\, pizzadozen of piepschuim. Terwijl de straat voor de een de plek is om je te haasten naar je werk en de ander er vermaak zoekt op de kermis\, is een derde er op zoek naar voedsel of klandizie. \n  \nStilleven \nHet stilleven was ongekend populair onder realistische kunstenaars in de jaren 1920-1940. De collectie van MORE bevat dan ook een grote hoeveelheid stillevens: met glaswerk\, potjes\, pannetjes\, bloemen\, boeken\, vruchten en veel eieren\, maar ook dode dieren of schedels\, vaak met een kunstig gedrapeerde lap stof of stapel papieren. Afgewogen composities die de vakkundigheid van de kunstenaar tonen in het weergeven van allerlei materialen\, zoals het glanzende oppervlak van glas. Terwijl stillevens doorgaans schilderijen zijn\, kun je ook hedendaagse ruimtelijk stillevens zien. Met soms een zelfde symbolische waarde als 100 jaar terug: gedenk te sterven\, maar geniet ook van het leven. \nRelaties \nOf het nou een relatie is met familie of kinderen\, een geliefde of (huwelijks)partner\, vrienden of collega’s: relaties zijn wezenlijk voor ons bestaan. Ze brengen ons vreugde\, warmte\, evenwicht en veiligheid. Maar ook twijfel en irritatie\, en verdriet wanneer de relatie spaak loopt of het verlangen ernaar onvervuld blijft. Hoe verbeelden kunstenaars deze complexiteit? Soms met ironie en met afstand\, soms juist lieflijk of spetterend. Jans Muskee wijdde Beeldhouwer Johan Polet koos voor robuuste intimiteit. \nNaakt \nDe kunstgeschiedenis staat bol van de naakten. Lang waren dit vooral bevallige vrouwelijke naakten\, verpakt in Bijbelse of mythologische taferelen. Vanaf de late 19de eeuw zien we ook naakten (vrouwen én mannen) als baders in of aan het water. Bij de moderne realisten in de collectie van MORE zien we allerlei vormen van naakt. Maar wanneer vinden we naakt eigenlijk echt naakt en waar ligt de grens tussen geoorloofd of plezierig naakt en ongemakkelijk of zelfs aanstootgevend naakt? Naar naakt in de kunst kijken we vaak anders dan naar naakt in de alledaagse werkelijkheid. En wat is de invloed van geslacht\, leeftijd\, pose\, gezichtsuitdrukking en context op onze perceptie van een naakt lichaam? \n13.09.25 – 12.09.27 \nhttps://www.museummore.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/collectie-presentatie/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20251101T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261231T170000 DTSTAMP:20251104T034817Z CREATED:20251104T034817Z LAST-MODIFIED:20251104T034817Z UID:38675-1761994800-1798736400@inzaken.eu SUMMARY:Tentoonstelling Wubbo Ockels DESCRIPTION:Op 30 oktober 1985 was Wubbo Ockels (1946 – 2014) de eerste Nederlander die een ruimvlucht maakte. Space Expo eert dit historische hoogtepunt 40 jaar later met een nieuwe\, tijdelijke tentoonstelling: Wubbo Ockels: Astronaut of Spaceship Earth. De tentoonstelling is ontwikkeld in samenwerking met Joos Ockels\, de vrouw van Wubbo. Bijzondere\, nooit eerder vertoonde objecten én beelden zijn te zien. Kom langs en laat je inspireren door Wubbo’s verhaal! \nJoos Ockels: ‘’De ruimtevaartperiode in het leven van Wubbo was intens. Deze tentoonstelling weerspiegelt de wereldwijde aandacht en zijn persoonlijke ervaringen.’’ \nWat is er te zien? \nIn 1985 vloog Wubbo mee met de Space Shuttle Challenger. In Spacelab was hij medeverantwoordelijk voor verschillende wetenschappelijke experimenten. Op 6 november keerde Wubbo terug op aarde. In de tentoonstelling zijn diverse objecten te zien uit deze periode. Van de eerste vacature-advertentie tot objecten die mee zijn geweest naar de ruimte. \nOok toont de tentoonstelling hoe de ruimtereis Wubbo’s blik op de aarde voorgoed veranderde. De kwetsbaarheid van onze planeet inspireerde hem om zich in te zetten voor duurzaamheid\, innovatie en educatie. Projecten als de Nuna-zonneauto en een bus op zonne-energie worden getoond aan de hand van schaalmodellen en beeldmateriaal. \nBezoek de tentoonstelling \nWubbo Ockels: Astronaut of Spaceship Earth is te zien bij Space Expo van 1 november 2025 tot en met 31  december 2026. \nhttps://www.youtube.com/watch?v=NVYqpPNpudA \nhttps://www.space-expo.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/tentoonstelling-wubbo-ockels/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260116T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260927T170000 DTSTAMP:20260119T054016Z CREATED:20260119T054016Z LAST-MODIFIED:20260119T054016Z UID:40976-1768561200-1790528400@inzaken.eu SUMMARY:Art she crafted DESCRIPTION:Art She Crafted laat zien én viert hoe vrouwen overal ter wereld\, van de oudheid tot nu\, kunst en cultuur hebben gevormd. Hun namen ontbreken vaak in de officiële kunstgeschiedenis. De tentoonstelling maakt zichtbaar hoe vrouwen in alle tijdperken en op elk continent cruciaal waren voor de ontwikkeling van kunst en cultuur. Ze toont hoe vrouwen structureel bijdroegen aan culturele bloeiperiodes. Daarbij wordt ook klasse zichtbaar: niet alle vrouwen hadden dezelfde toegang en middelen tot kunst.   \nGastcurator Rajae El Mouhandiz selecteerde tientallen verhalen: van schilderijen en manuscripten tot textiel\, mode\, design\, fotografie en installaties. Ze laten zien hoe vrouwen – ondanks structurele uitsluiting – een onmisbare rol speelden als makers\, opdrachtgevers\, verzamelaars\, donateurs en vernieuwers. De tentoonstelling Art She Crafted nodigt bezoekers uit de kunstgeschiedenis opnieuw te lezen door de ogen van vrouwen. \nTe zien in Wereldmuseum Rotterdam vanaf 16 januari 2026. \n16 januari t/m 27 september 2026 \nhttps://rotterdam.wereldmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WOKkXI0Y9sw URL:https://inzaken.eu/index.php/event/art-she-crafted/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260131T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260123T032350Z CREATED:20260123T032350Z LAST-MODIFIED:20260123T032350Z UID:41133-1769857200-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Make Some Noise: Desire. Stage. Change. DESCRIPTION:Een internationale tentoonstelling over verlangen\, durf en verandering. Met geluid\, uitgesproken stemmen en performance moedigt deze expositie je aan tot beweging\, luisteren en te verlangen hoe het anders kan. \nDurf en excentriciteit \n‘Laat je horen’ is de onderliggende bemoediging van Make Some Noise: Desire. Stage. Change. Twaalf internationale kunstenaars en collectieven pakken het podium in een krachtige mix van solopresentaties\, performances en andere ontmoetingen. Allemaal onderscheiden ze zich door durf en excentriciteit: van choreografie\, geluidswerk en theater tot sculptuur\, cinema en AI-compositie. \nGrensverleggende kunstenaars \nMake Some Noise: Desire. Stage. Change. is geen klassieke groepstentoonstelling\, maar laat juist zien hoe verschillende makers zich vanuit hun eigen positie verhouden tot thema’s als bemoediging en verlangen. De deelnemende kunstenaars zijn Jack O’Brien\, Felisha Carénage\, Simon Fujiwara\, Kantarion Sound (Ivan Cuic)\, Göksu Kunak\, Matthew Lutz-Kinoy\, Finn Kaino Ma’atita & Jerrold Saija\, New Theater Hollywood (Calla Henkel & Max Pitegoff)\, Selma Selman\, SERAFINE1369\, Miloš Trakilovic\, Tori Wrånes. Met Adam Russell-Jones en General Idea. \nKlankkast \nEén van de museumzalen transformeert tot een dynamische klankkast waarin kunstenaars onderzoeken hoe klank verhalen kan dragen – van verleden tot toekomst. Deze museumzaal groeit gedurende de tentoonstelling tot een ruimte voor experiment en samenkomst: een museale club waar dj’s\, muzikanten\, studenten\, (gekozen) families en andere bezoekers de thema’s van de tentoonstelling verder tot leven brengen. \n31 januari – 20 september 2026 \nhttps://vanabbemuseum.nl/nl URL:https://inzaken.eu/index.php/event/make-some-noise-desire-stage-change/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260202T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270126T170000 DTSTAMP:20260914T051421Z CREATED:20260914T051421Z LAST-MODIFIED:20260914T051421Z UID:51331-1770030000-1800982800@inzaken.eu SUMMARY:Bogdan Borčić & Karel Zelenko in Dialoog DESCRIPTION:Dit jaar vindt de twintigste tentoonstelling van het Grafisch Kabinet van Bogdan Borčić plaats\, waarmee tevens de honderdste geboortedag van Bogdan Borčić (1926–2014) wordt herdacht. Ter gelegenheid hiervan wordt het grafische werk van Borčić in dialoog gebracht met dat van Karel Zelenko (geb. 1925). Zelenko\, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Sloveense grafische kunst in de tweede helft van de twintigste eeuw\, vierde in 2025 zijn honderdste verjaardag. \n  \nBogdan Borčić (1926–2014) en Karel Zelenko (geb. 1925) vertonen veel biografische overeenkomsten. Beiden studeerden in de jaren veertig aan de Academie voor Schone Kunsten in Ljubljana en behoorden tot de eerste naoorlogse generatie die werd opgeleid door vooraanstaande kunstenaars als Božidar Jakac en Gabrijel Stupica; laatstgenoemden oefenden een beslissende invloed uit op beide kunstenaars. \n  \nHun wegen raakten nauwer met elkaar verweven aan het eind van de jaren vijftig\, toen Borčić terugkeerde uit Parijs en gebruik ging maken van de drukpers in Zelenko’s atelier in Kamnik\, waar Zelenko keramiek vervaardigde voor de fabriek Keramika. In de jaren zestig werden ze geassocieerd met de Grafische School van Ljubljana\, hoewel geen van beiden zichzelf als vertegenwoordiger daarvan beschouwde. Zelenko voelde zich nooit aangesproken door de technische perfectie die met deze school werd geassocieerd; hij pleitte juist voor eenvoud in de tekening en voor de directheid waarmee een spoor op de drukplaat wordt achtergelaten. Deze opvatting van grafiek getuigt van zijn rebelse geest\, die duidelijk tot uiting komt in de eigenzinnige beeldtaal van zijn zwart-witetsen met hun verfijnde\, filigraanachtige lijnen. In tegenstelling tot de stilistische homogeniteit van Zelenko\, vernieuwde Borčić voortdurend zijn werkwijze en ontsloot hij van decennium tot decennium nieuwe beeldende terreinen. \n  \nWaar Borčić vooral geïnteresseerd was in de technische en visuele aspecten van de grafiek\, toonde Zelenko een sterkere betrokkenheid bij maatschappelijke thema’s\, die hij op uitgesproken verhalende wijze verbeeldde. Borčić omschreef grafiek als een plan\, terwijl Zelenko het vergeleek met poëzie. Ondanks verschillen in hun procedurele en conceptuele benaderingen zijn er parallellen te vinden in hun oeuvres\, met name in de terugkerende aanwezigheid van de menselijke figuur. In het werk van Borčić duiken figuren op in zijn vroege houtsneden met dorps- en visserijtaferelen\, evenals in werken die herinneren aan zijn gevangenschap in Dachau. Eind jaren zestig keerde de figuur kortstondig terug in verfijnde popartcomposities. Daarna werd de rol van de ‘figuur’ in zijn prenten overgenomen door een schelp; hij onderzocht dit motief met doelbewuste volharding totdat het uiteindelijk gereduceerd was tot een perforatie. Karel Zelenko bleef daarentegen zijn hele carrière trouw aan de figuratie. Zijn prenten worden gekenmerkt door een realisme dat doordrenkt is van bittere satire en bijna morbide ironie: een vrouw in een rolstoel verkoopt loten\, een ‘natuurliefhebber’ bewondert zijn jachttrofeeën\, Icarus raakt verstrikt in een wirwar van elektriciteitsdraden. Zijn werelden zijn overvol met objecten\, bevolkt door acrobaten en circusartiesten\, en gehuld in een waas van melancholie. \n  \nDe clown\, een motief dat de twee kunstenaars verbindt\, verschijnt in Borčić’ vroege werk\, terwijl hij in het oeuvre van Zelenko tot op de dag van vandaag een constante factor is gebleven. Als archetype opent de clown diverse interpretatielagen: van entertainer en maatschappelijke buitenstaander tot symbool van dualiteit en een complexe personificatie van de absurditeit van het bestaan ​​in het interbellum en de naoorlogse periode. Deze figuur weerklinkt door de tweede helft van de twintigste eeuw heen en behoudt tot op de dag van vandaag zijn tragikomische relevantie. \n  \nNa een lange periode van abstractie deed het object in de jaren 2000 opnieuw zijn intrede in het oeuvre van Bogdan Borčić; het verscheen als een solitair element in een uitgestrekt wit vlak – eerst als stoel en tafel\, later als gereedschap. De kunstenaar vertelt hoe hij ooit werd gegrepen door een lange tang in een van Zelenko’s prenten\, een voorwerp dat hij vervolgens afbeeldde in de serie *Simple Things*. In dit werk onderzocht hij de relatie tussen de uitgestrektheid van het lege blad en een kleine kleurenafdruk. Binnen de context van deze dialoog lijken Borčić’ objecten wel alsof ze rechtstreeks zijn weggenomen van Zelenko’s muren\, tafels\, schroothopen of uit de chaos van de kermis. Ze vormen een bewust contrast met Zelenko’s *horror vacui*\, die een wereld weerspiegelt die verdrinkt in materiële overdaad en dwaasheid. \n  \nCurator: Deja Bečaj \n  \nFoto: \nBogdan Borčić\, Circus I\, 1957\, GBJ-archief \nKarel Zelenko\, Acrobatische clown\, 1973\, foto: Nina Zelenko \n  \nHet Grafisch Kabinet van Bogdan Borčić herbergt 1.072 grafische werken en 371 tekeningen en schetsen van de kunstenaar. Elk jaar wordt een selectie uit zijn omvangrijke oeuvre getoond; vanaf 2022 vinden de tentoonstellingen plaats in dialoog met werken van verwante kunstenaars. De tentoonstelling *Bogdan Borčić & Karel Zelenko: In dialoog* gaat gepaard met een uitgebreid inhoudelijk programma\, bestaande uit lezingen en een rondetafelgesprek\, dat beoogt een diepgaande reflectie te bieden op grafische kunst en het oeuvre van Borčić. \nMet dank aan Sylvia Kohlmann en Kees van Teeffelen \n\n 02. 2026 – 26. 01. 2027\n\nAfbeeldingen: 1) Bogdan-Borcic-Cirkus-I-1957\, 2) Karel-Zelenko-Akrobatski-klovn-Acrobatic-Clown-1973\, 3) Equilibrism\, Karel Zelenko \nhttps://www.galerija-bj.si/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/bogdan-borcic-karel-zelenko-in-dialoog/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260213T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270103T170000 DTSTAMP:20260119T090118Z CREATED:20260119T090118Z LAST-MODIFIED:20260119T090118Z UID:40996-1770980400-1798995600@inzaken.eu SUMMARY:Tijd voor Papoea DESCRIPTION:‘Tijd voor Papoea’ brengt verschillende perspectieven samen: van verfijnde houtsnijwerken en korwar-figuren tot prauwvoorstevens en recente filmwerken. Je ziet hoe makers geschiedenis tastbaar maken\, hoe objecten relaties vormen\, en hoe een dynamische tijdsbeleving botst met opgelegde grenzen en economische belangen. We brengen context\, tegenstemmen en actuele voorbeelden samen. \nZo ontvouwt zich een verhaal van veerkracht en verbeelding: diepgeworteld in plaats en verleden\, en tegelijk gericht op een rechtvaardige\, groene toekomst. Kom kijken\, denk mee en ontdek waarom het nu – meer dan ooit – tijd is voor Papoea. \nDe objecten reflecteren regionale netwerken en de internationale invloeden die de Papoea-leefwerelden hebben gevormd\, maar ook bedreigd. De impact van het christendom en de destructieve gevolgen van mijnbouw en plantage-economie zijn zichtbaar in de collectie. Nu de Papoea-regio te maken heeft met ecologische en humanitaire crises\, krijgt de collectie in het Westen een nog grotere betekenis\, vooral voor de Papoea’s in Nieuw-Guinea en diaspora\, zoals in Nederland. De tentoonstelling biedt daarom ook een platform voor hun verhalen en is een oproep om Papoea-kunst te begrijpen in haar volledige context\, met respect voor de Inheemse leefwerelden en hun toekomst. \nEen ander concept van tijd \nIn ‘Tijd voor Papoea’ is tijd een belangrijk thema. Voorwerpen zijn geen stille getuigen; ze zijn schakels in relaties tussen mensen\, voorouders en omgeving. In rituelen worden die relaties steeds opnieuw geactiveerd\, waardoor verleden\, heden en toekomst kunnen samenvallen. Waar musea objecten bewaren\, leven in Papoea ideeën over tijd als iets dynamisch en circulair – met ruimte voor vernieuwing door verlies en verval. Wat betekent het als objecten uit die cyclus worden gehaald en elders ‘voor altijd’ worden geconserveerd? \nContact met voorouders \nDie vragen zijn des te urgenter omdat leefwerelden in rap tempo veranderen. Religieuze missies\, koloniale ingrepen en de opkomst van plantage-economie en mijnbouw hebben landschappen\, ritmes en betekenissen verschoven. Palmolieplantages\, rijstvelden en mijnen maken contact met voorouders in het bos soms letterlijk onmogelijk\, en daarmee verandert ook de beleefde tijd. Tegelijkertijd klinken sterke hedendaagse stemmen: kunstenaars\, gemeenschappen en activisten werken aan een toekomst waarin ecologie\, rechtvaardigheid en cultuur elkaar versterken. \nGrenzen en identiteit \nDe tentoonstelling belicht ook grenzen en identiteit. De rechte grens op de 141e lengtegraad – in de negentiende eeuw door koloniale machten getrokken – sneed families en gebieden doormidden. Maar grenzen zijn meer dan lijnen op een kaart: taalgebieden\, rituele netwerken en genderrollen vormen eveneens ‘grenzen’ waarbinnen mensen zich positioneren\, uitdagen en vernieuwen. Houtsnijders\, wevers\, krijgers en hedendaagse kunstenaars tonen hoe identiteit ontstaat in voortdurende uitwisseling: met de voorouders\, met de buren\, en met de wereldzeeën die dorpen verbinden. \nEen tentoonstelling van formaat \nHet Wereldmuseum beheert met bijna 50.000 objecten ‘s werelds grootste Papoea-collectie uit het westen van Nieuw-Guinea. De oorsprong van deze collectie is nauw verbonden met de Nederlandse kolonisatie\, de aantrekkingskracht van de objecten op Europese avant-garde kunstenaars in de twintigste eeuw\, en recente kunstrelaties tussen Nederland en Papoea. De objecten vertellen de verhalen van Papoea-culturen\, hun maaktradities en wereldbeelden\, waarin tijd niet lineair is en verleden\, heden en toekomst gelijktijdig kunnen bestaan. \n13 februari 2026 – 3 januari 2027. \nhttps://leiden.wereldmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/shorts/hZ5geeOHXVk URL:https://inzaken.eu/index.php/event/tijd-voor-papoea/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260213T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260525T032432Z CREATED:20260525T032432Z LAST-MODIFIED:20260525T032432Z UID:45050-1770980400-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Carla Kogelman: A Closer Look DESCRIPTION:Wat gebeurt er als je écht naar iemand kijkt? Als je mensen vastlegt op hun meest kwetsbare\, intieme momenten? De Amersfoortse fotograaf Carla Kogelman – winnaar van de World Press Photo – zoekt in haar werk altijd naar oprechtheid en authenticiteit. Met haar camera vangt ze de kern van het dagelijks leven: liefde\, vrijheid\, kwetsbaarheid\, familie\, verlies en identiteit. \nVan 13 februari t/m 20 september 2026 (m.u.v. 22 juni t/m 16 juli) presenteert Museum Flehite de overzichtstentoonstelling Carla Kogelman: A Closer Look. Met tientallen portretten en verhalen uit Amersfoort en van ver daarbuiten. \nNieuwsgierig naar de verhalen achter Carla’s (portret)fotografie? Volg dan de audiotour bij deze tentoonstelling. Meerdere geportretteerden komen daarin aan het woord en bieden nieuwe perspectieven bij de foto’s die je ziet. \nDe tentoonstelling maakt deel uit van een samenwerking met het Rietveldpaviljoen en de Mannenzaal\, waar Kogelmans werk voor het eerst gelijktijdig (maar in afzonderlijke exposities) te zien is. \nBELANGRIJK! Vanwege de ombouw van een andere tentoonstelling is Museum Flehite gesloten van 22 juni t/m 16 juli. Op 17 juli zijn we weer open en kunt u de tentoonstelling van Carla Kogelman weer bezoeken. \nA Doorstep Away | Mannenzaal | 3 april t/m 30 augustus 2026 \nIn de kapel van de Mannenzaal is A Doorstep Away te zien\, een 4-delige fotoserie van Carla Kogelman. Zij volgde bewoners en zorgverleners van het St. Pieters en Bloklands Gasthuis. Intieme beelden van nabijheid\, kwetsbaarheid en zorg – thema’s die naadloos aansluiten bij de geschiedenis van deze plek. www.mannenzaal.nl \n 13 februari t/m 20 september 2026 \nhttps://museumflehite.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/carla-kogelman-a-closer-look/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260307T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261025T170000 DTSTAMP:20260317T040418Z CREATED:20260317T040418Z LAST-MODIFIED:20260317T040418Z UID:42834-1772881200-1792947600@inzaken.eu SUMMARY:Jan van Haasteren - The Missing Pieces of a Comic Artist DESCRIPTION:Jan van Haasteren is een van de meest herkenbare en geliefde tekenaars van Nederland. Hoewel hij wereldwijd bekend is geworden door zijn chaotische en humoristische legpuzzels\, wortelt zijn succes in een lange en veelzijdige carrière als striptekenaar\, illustrator en reclametekenaar. \nDeze tentoonstelling volgt zijn ontwikkeling over ruim zestig jaar en laat zien hoe zijn karakteristieke stijl zich stap voor stap heeft gevormd. \nVorming en inspiratie \nAl vroeg ontwikkelde Van Haasteren een fascinatie voor strips en cartoons. Als kind verslond hij reeksen als Popey\, Mickey Mouse en Tom Poes. Zijn professionele vorming begon in 1961 bij de Marten Toonder Studio’s\, waar hij werkte aan animaties\, strips en illustraties en belangrijke invloeden opdeed. \nMet name inkleurder Wim Lensen speelde een grote rol in de ontwikkeling van zijn kleurgebruik. Daarnaast liet Van Haasteren zich inspireren door internationale tekenaars als Jack Davis\, André Franquin\, Benito Jacovitti en Jean-Jacques Loup. \nDoorbraak in de stripwereld \nNa zijn vertrek bij de Toonder Studio’s ontwikkelde Van Haasteren zich tot een vaste waarde in de Nederlandse stripwereld. In de jaren zeventig werkte hij intensief voor jeugdbladen als Pep\, Sjors en later Eppo. \nHij creëerde populaire reeksen als Baron van Tast\, Tinus Trotyl en De Stuntels\, en leverde talloze covers\, gagstrips en satirische bijdragen. Zijn tekeningen uit deze periode kenmerken zich door drukke groepsscènes\, sociale observatie en een speelse\, absurdistische humor. \nVolledige vrijheid: de vrije balloen \nEen belangrijk keerpunt in zijn carrière was de oprichting van het satirische stripblad De Vrije Balloen in 1975. Samen met collega’s als Patty Klein\, Jan Steeman en Thé Tjong-Khing kreeg Van Haasteren hier volledige artistieke vrijheid. \nHij experimenteerde met stijlen\, pseudoniemen en thema’s\, en ontwikkelde een scherpere\, vrijmoedige beeldtaal die later ook in zijn puzzels herkenbaar zou blijven. \nDe reclame als speeltuin \nParallel aan zijn stripwerk bouwde Van Haasteren een indrukwekkende carrière op als reclame-illustrator. Vanaf de jaren zeventig maakte hij strips\, posters en kalenders voor grote merken als Unox\, Philips\, Heineken\, Shell en Bolletje. \nZijn grote\, overvolle prenten bleken bij uitstek geschikt als kijkplaten en vormden de directe voorloper van zijn latere puzzels. \nDe puzzel als wereldtoneel \nVanaf de jaren negentig verschoof zijn focus steeds meer naar legpuzzels. In samenwerking met uitgever Jumbo groeide Van Haasteren uit tot een internationaal puzzelfenomeen. Zijn platen zitten vol terugkerende figuren en details — zoals de haaienvin\, Baron van Tast en zijn eigen zelfportret — en tonen een scherp oog voor menselijke zwaktes\, vreugdes en absurditeiten. Ook op hoge leeftijd blijft hij actief betrokken bij het tekenen en bedenken van nieuwe puzzels\, samen met Studio Jan van Haasteren. \nEen Nederlandse entertainer \nZo ontstaat het beeld van een tekenaar die uitgroeide tot een echte Nederlandse entertainer\, in de traditie van Wim Sonneveld\, Simon Carmiggelt en Annie M.G. Schmidt. Met humor\, observatie en liefdevolle spot legt Jan van Haasteren het menselijk tekort vast en bouwt hij aan een oeuvre dat tijdloos\, herkenbaar en nog altijd springlevend is. \nJe kunt in onze shop de luxe hardcover tentoonstellingscatalogus bestellen. \n7 maart t/m 25 oktober 2026 \nhttps://www.museumofcomicart.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/jan-van-haasteren-the-missing-pieces-of-a-comic-artist/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260307T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261101T170000 DTSTAMP:20260527T071935Z CREATED:20260527T071935Z LAST-MODIFIED:20260527T071935Z UID:45145-1772881200-1793552400@inzaken.eu SUMMARY:Stapelen! DESCRIPTION:Bovenaan de monumentale\, gedraaide trap van het museum staat de keramiekkast\, waarin het museum in kleine\, wisselende samenstellingen belangrijke werken uit de eigen keramiekcollectie toont. Voor de nieuwe presentatie Stapelen! staat de eeuwenoude techniek van het stapelen centraal. \nVan architectuur tot meubels\, van grafisch ontwerp tot keramiek: door het op elkaar plaatsen van elementen ontstaat dynamiek\, ritme en structuur. Stapelen lijkt bij keramiek echter strijdig met het organische en vloeiende karakter van klei. Keramisten gaan immers vaak uit van een symmetrische\, ronde vorm\, gedraaid op een draaischijf. De techniek van stapelen trekt zich niets aan van de materie. Door vormen te combineren die soms op het eerste gezicht geen relatie met elkaar hebben\, kan spanning en verrassing ontstaan. Of\, in de woorden van de Griekse filosoof Aristoteles: “Het geheel is meer dan de som der delen”. \nDe werkwijze van het stapelen werd in de oudheid al toegepast om bouwwerken te creëren of om voorwerpen te maken. Denk aan de piramides in Egypte\, waar stenen zorgvuldig op elkaar werden geplaatst om monumentale structuren te bouwen. Of aan de keramiektechniek coiling\, waarmee al duizenden jaren vazen of kommen gemaakt worden door dunne ‘slangetjes’ klei op elkaar te stapelen. En wat doet een dreumes wiens motoriek zich begint te ontwikkelen? Die bouwt een blokkentoren (en gooit ‘m daarna om). \nIn design spelen ontwerpers door te stapelen met de spanning tussen orde en chaos. Dit is goed te zien bij de vazen en sculpturen van de Italiaanse ontwerper Ettore Sottsass (1917-2007). Deze lijken te bestaan uit willekeurig op elkaar geplaatste gekleurde vormen. Maar schijn bedriegt: vorm en kleur zijn nauwkeurig op elkaar afgestemd. Ook in het decoratieve tafelstuk van Richard Hutten (1967) stapelt de ontwerper schijnbaar lukraak vormen op elkaar. De compositie is echter zorgvuldig opgebouwd uit kopieën van producten van de Bossche aardewerkfabriek Cor Unum. \nEen bescheiden maar unieke plek voor keramiek \nDe keramiekkast is in 2022 ontworpen door Peter Hopman van Bureau Lakenvelder in samenwerking met GoGo Plastics. Hij is gemaakt van 100% gerecycled plastic in combinatie met glazen platen. Het is een flexibel ontwerp\, geïnspireerd op de geperforeerde stalen gereedschapswand\, waarmee keramisch werk steeds in verschillende configuraties getoond kan worden. \nDeze presentatie is samengesteld door conservator Marte Rodenburg. De kast is ontworpen door Peter Hopman van Bureau Lakenvelder in samenwerking met GoGo Plastics. \nAfbeeldingen: 1) Richard Hutten & Cor Unum\, Homage 1 uit de serie Centerpieces (2007) Foto Ben Nienhuis \, 2 – 4) Foto Ben Nienhuis \n7 maart 2026 t/m 1 november 2026 \nhttps://designmuseum.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/stapelen/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260310T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260312T023733Z CREATED:20260312T023733Z LAST-MODIFIED:20260312T023733Z UID:42666-1773140400-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Bakugendar DESCRIPTION:Bakudengar (Luister naar elkaar) is samengesteld door een Public in Residence. De groep werkt samen met beeldende kunstenaars\, die speciaal voor de tentoonstelling nieuw werk maken met een focus op West-Papoease\, Molukse\, Minahasische en Chinees-Indonesische gemeenschappen. Bovendien is er een uitgebreid publieksprogramma vol lezingen\, dans\, muziek\, eten\, workshops en meer. \nDe titel Bakudengar is samengesteld uit twee Indonesische woorden: baku\, dat “elkaar” betekent en dengar wat “horen en luisteren” is. Het naar elkaar luisteren is belangrijk voor zowel de makers als de bezoekers van de tentoonstelling en wordt ondersteund met een afwisselend publieksprogramma. \nBakudengar is ontwikkeld door Ruth Bensink\, Mariska Helling\, Gayle Mahulette\, Femke Schouten\, Lisa Storms en Mei-Lie Tan. Vanaf begin 2025 kwamen zij samen op uitnodiging van Museum Arnhem\, begeleid door kunstenaar Kevin van Braak. Ze spraken over hun persoonlijke band met de Indonesische eilandengroep en diaspora en de ingewikkelde relaties daarmee. Er werd ook gesproken met kunstenaars afkomstig uit Indonesië en met kunstenaars die er een verbinding mee hebben. Dit proces leidde tot bijzondere reizen\, emotionele ontmoetingen\, en aangrijpende verhalen. Na intensief overleg met de groep\, maakten de kunstenaars nieuw werk. Hun installaties\, tekeningen\, sculpturen en films tonen perspectieven die herkenning en verwondering opwekken\, maar die ook schuren en oproepen tot actie en verzet. \nDe tentoonstelling heeft speciale aandacht voor West-Papoea\, Maluku\, de Minahasa\, en de Chinees-Indonesische gemeenschap. Actuele thema’s komen aan bod waaronder hedendaagse vrijheidsstrijd\, bescherming van natuur en milieu\, de gevolgen van het Nederlands koloniale bewind en later van De Nieuw Orde\, de waarde van prekoloniale tradities\, de effecten van gedwongen vertrek\, en de grote rol van vrouwen in het doorgeven van cultuur. \nDeelnemende kunstenaars \nFitri DK\, Gegerboyo\, Hans van Houwelingen / Iswanto Hartono / Mirwan Andan\, Gert Jan Kocken\, Agung Kurniawan\, Geraldy Laimera\, Maryanto\, Ipeh Nur\, Dicky Takndare\, en Jennifer Tee. \nPublieksprogramma \nBij de tentoonstelling wordt een uitgebreid publieksprogramma georganiseerd\, vol lezingen\, dans\, muziek\, eten en workshops. Meer informatie daarover wordt binnenkort hier bekend gemaakt. \nOntgrenzen \nDe tentoonstelling maakt deel uit van het achtjarige project Ontgrenzen. Hierbij wordt er gewerkt met verschillende groepen waardoor er nieuwe vormen van presenteren en representatie ontstaan. Museum Arnhem werkt voor Ontgrenzen samen met het Valkhof Museum in Nijmegen. Elk jaar wordt op deze wijze door een van beide musea een tentoonstelling gerealiseerd. Bakudengar is de derde tentoonstelling binnen dit project voor Museum Arnhem. Het project Ontgrenzen is door het ministerie van Onderwijs Cultuur en Wetenschap gehonoreerd in het kader van de culturele basisinfrastructuur. \n10 mrt. t/m 20 sep. \nhttps://www.museumarnhem.nl/ \nhttps://www.youtube.com/shorts/rZdQY6EA4BY URL:https://inzaken.eu/index.php/event/bakugendar/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260312T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261011T170000 DTSTAMP:20260120T053640Z CREATED:20260120T053640Z LAST-MODIFIED:20260120T053640Z UID:41023-1773313200-1791738000@inzaken.eu SUMMARY:Johannes Versproncks geliefde ‘meisje in het blauw’ en haar ouders dit voorjaar te bewonderen in het Frans Hals Museum DESCRIPTION:Van 12 maart tot en met 11 oktober 2026 is in het Frans Hals Museum Portret van een meisje in het blauw (1641) van Johannes Verspronck te zien. De publiekslieveling uit de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam krijgt gezelschap van de twee portretten van haar hoogstwaarschijnlijke ouders\, afkomstig uit Rijksmuseum Twenthe. Het is voor het eerst sinds 1979 dat de drie portretten weer samen in Haarlem te zien zijn. In de focuspresentatie Het raadsel van het meisje in het blauw gaat het museum op zoek naar de identiteit van het drietal\, die tot op heden onbekend is. \n  \nPubliekslieveling \nDe portretten van het jonge meisje in opvallende blauwe jurk en haar ouders bleven tot het begin van de twintigste eeuw bij elkaar\, maar uiteindelijk kwamen de portretten van de ouders in Rijksmuseum Twenthe terecht en het portret van het meisje in het Rijksmuseum in Amsterdam. Daar groeide het ‘meisje in het blauw’\, zoals ze liefkozend genoemd wordt\, uit tot een publiekslieveling. Toch is haar identiteit – en die van haar ouders – tot op de dag van vandaag onbekend. \n  \nAanwijzingen voor identiteit \nProfessor Frans Grijzenhout\, bekend van het tv-programma Kunstraadsels\, zocht langdurig en intensief naar de identiteit van het meisje en haar ouders. Aan haar kleding is te zien dat ze van goede komaf moet zijn geweest: ze draagt dure stoffen\, gouden sieraden en parels en een waaier van struisvogelveren. Hoogstwaarschijnlijk woonde ze destijds in Haarlem: Verspronck heeft voor zover bekend alleen Haarlemmers geschilderd. Op basis van haar gelaatstrekken wordt haar leeftijd geschat tussen de vijf en acht jaar. \nJarenlange zoektocht \nDe zoektocht naar de identiteit naar het meisje houdt onderzoekers al jaren bezig\, weet Grijzenhout\, die in tal van archieven dook in de hoop haar naam alsnog te achterhalen. ‘Ik vraag me al mijn hele carrière af wie dit meisje was. Deze presentatie laat zien hoe zo’n zoektocht in zijn werk gaat. Van familiewapens en -archieven tot boedelbeschrijvingen: alles kan een aanwijzing zijn. Overigens is het geen uitzondering dat we niet weten wie dit meisje is: van meer dan de helft van de mensen die Verspronck portretteerde\, is de identiteit onbekend.’ \n  \nVerspronck en Hals \nDe drie portretten waren voor het laatst samen in Haarlem in het Frans Hals Museum in 1979\, toen een tentoonstelling rondom het werk van Verspronck (1601/03-1662) werd georganiseerd. Ook nu zijn ze te zien naast ander werk van de Haarlemse schilder\, zoals de regentessen van het Sint-Elisabeths Gasthuis. Bezoekers kunnen zijn werk tijdens hun bezoek aan het museum vergelijken met dat van zijn twintig jaar oudere stadsgenoot Frans Hals (ca. 1583-1666)\, die mogelijk zijn leermeester was. Beiden blonken uit in de portretkunst. Versproncks stijl was echter veel preciezer en gedetailleerder dan die van Hals: Verspronck vereeuwigde zijn modellen vaak bijzonder ingetogen\, met een neutrale gezichtsuitdrukking en tegen een egale achtergrond. In totaal zijn er ongeveer honderd schilderijen van Verspronck bekend. \nAfbeeldingen: 1) Johannes Verspronck\, Portret van een meisje in het blauw\, 1641\, Rijksmuseum Amsterdam\, 2) Johannes Verspronck\, Portret van een man\, 1641\, Rijksmuseum Twenthe\, 3) Johannes Verspronck\, Portret van een vrouw\, 1640\, Rijksmuseum Twenthe \nhttps://franshalsmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xMP92O2IYQw \n  \n  \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/johannes-versproncks-geliefde-meisje-in-het-blauw-en-haar-ouders-dit-voorjaar-te-bewonderen-in-het-frans-hals-museum/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260314T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260121T043126Z CREATED:20260121T043126Z LAST-MODIFIED:20260121T043126Z UID:41068-1773486000-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Naakt dat raakt DESCRIPTION:In de tentoonstelling Naakt dat raakt zie je hoe kunstenaars het naakte lichaam gebruiken om thema’s als vrijheid\, identiteit en ongelijkheid te bespreken. Je ziet geen perfecte of bewerkte lichamen\, maar echte mensen\, met alle zogenaamde oneffenheden die daarbij horen. Soms zijn de beelden mooi\, soms ongemakkelijk\, maar ze laten je altijd nadenken over hoe we naar onszelf en naar anderen kijken. Naakt dat raakt toont kunst van 1920 tot nu: van schilderijen tot hedendaagse fotografie en performances. \nIedereen heeft een relatie tot naakt. Naast je eigen lichaam\, zien we dagelijks ook veel lichamen van anderen: in reclames\, op sociale media en andere media. Dat beeld bepaalt naar wat voor lichamen we gewend zijn om te kijken. Alles wat daarvan afwijkt\, bijvoorbeeld dikke\, oude of veranderde lichamen\, roept al snel schaamte of ongemak op. In Naakt dat raakt stellen met name vrouwelijke\, feministische en queer kunstenaars dit ter discussie. Want wie mag worden gezien en wie niet? \nDe tentoonstelling Naakt dat raakt toont activistisch naakt in kunst. Hier zie je lichamen die buiten de norm vallen en daardoor ongemak kunnen oproepen. Lichamen in allerlei vormen\, maten en kleuren. Lichamen die een boodschap uitdragen. Naakt dat raakt nodigt je uit om met een open blik naar deze kunst te kijken. \nAudiotour \nBezoekers kunnen met de gratis audiotour zich nog verder verdiepen in de tentoonstelling. In deze tour bespreken body positivity-icoon Lotte van Eijk en psychiater Glenn Helberg de kunstwerken met elkaar\, op een open\, eerlijke en vaak humoristische manier. Beiden delen persoonlijke inzichten en perspectieven. De audiotour is gratis te beluisteren. Scan de QR-codes op zaal met de eigen smartphone\, om de audio te laden. Maak gebruik van je eigen koptelefoon\, om andere bezoekers niet te storen. Let op: de audio is alleen in het Nederlands beschikbaar. \nSamenwerking Hard//Hoofd \nIn samenwerking met het culturele en literaire tijdschrift Hard//hoofd\, verschijnt er een speciaal onderdeel in het komende magazine Harnas. Met kunstkritiek\, gedichten en persoonlijke verhalen\, reflecteren schrijvers zoals Sophia Blyden en Sanne de Rooij op Naakt dat raakt. Wie het magazine vóór 31 januari bestelt via de website van Hard//Hoofd\, krijgt het begin maart 2026 thuisgestuurd. Tijdens de tentoonstelling is het magazine ook te koop in de museumwinkel. \nDeelnemende kunstenaars \nLaura Aguilar\, Corine Bakker\, Maria Beatriz\, Antoine Berghs\, Barbara Bloom\, Louise Bourgeois\, melanie bonajo & Emmeline de Mooij\, Anne Brigman\, Miriam Cahn\, Robert Colescott\, Monika Dahlberg\, Ada Dispa\, Marlene Dumas\, Mary Beth Edelson\, Angèle Etoundi Essamba\, Leo Xander Foo\, Alicia Framis\, Jaimy Gail\, Jaya Ganguly\, Guerilla Girls\, Nan Goldin\, Gopikrishna\, Jonas van der Haegen\, Anya Janssen\, Ineke Kaagman\, Vicky Kanellopoulos\, Bharti Kher\, Michael Kirkham\, Kinke Kooi\, Bas Kosters\, Kiki Lamers\, Jocelyn Lee\, Fêla Kefi Leroux\, Hans van Manen\, Sally Mann\, Monali Meher\, Amagul Menlibayeva\, Ana Mendieta\, Duane Michals\, Bahman Mohasses\, Evgeni Mokhorev\, Henk Mual\, Zanele Muholi\, Hanna Nagel\, Amy Nimr\, Erwin Olaf\, Helma Pantus\, Rosana Paulino\, Edith Pijpers\, Carla van de Puttelaar\, Esmet Rahim\, Hanny Ramaer\, L.A. Raeven\, Kliment Nikolaevich Redko\, Coba Ritsema\, Suze Robertson\, Maria Roosen\, Tracey Rose\, Takano Ryudai\, Viviane Sassen\, Carolee Schneemann\, Lydia Schouten\, Gazbia Sirry\, Buhlebezwe Siwani\, Coba Surie\, Frank Meadow Sutcliffe\, Sarah Taibah\, Henry Taylor\, Cornelie Tollens\, Charley Toorop\, Yulia Tsvetkova\, Suzanne Valadon\, Aji V.N.\, Lionel Wendt\, Joel Peter Witkin\, Li Xinmo\, Pan Yuliang. \n14 mrt. t/m 20 sep. 2026  \nhttps://www.museumarnhem.nl/ \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/naakt-dat-raakt/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260322T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260309T054154Z CREATED:20260309T054154Z LAST-MODIFIED:20260309T054154Z UID:42581-1774177200-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Drents Museum toont unieke overzichtstentoonstelling van icoon Amrita Sher-Gil DESCRIPTION:“Europa is van Picasso\, Matisse\, Braque en vele anderen. India is alleen van mij.” Met deze woorden beschreef de Hongaars-Indiase Amrita Sher-Gil (1913–1941) haar unieke plek in de kunstwereld. Ondanks haar korte leven – ze werd slechts 28 jaar – liet ze een indrukwekkend en invloedrijk oeuvre na: een krachtige mix van Europese modernistische invloeden en Indiase kleuren\, thema’s en verhalen. \nVanaf 22 maart 2026 tonen we circa zestig schilderijen en tekeningen\, in bruikleen van de National Gallery of Modern Art in New Delhi. De tentoonstelling laat haar ontwikkeling zien: van haar Parijse periode tot de werken waarin ze de kracht en schoonheid van het dagelijks leven in India vastlegt. \nHaar schilderijen worden gezien als nationaal erfgoed en verlaten India zelden. Amrita Sher-Gils laatste tentoonstelling in Europa was bijna twintig jaar geleden. \n22 maart t/m 20 september 2026 \nhttps://drentsmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EdNB1t9MOj8 URL:https://inzaken.eu/index.php/event/drents-museum-toont-unieke-overzichtstentoonstelling-van-icoon-amrita-sher-gil/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260322T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261025T170000 DTSTAMP:20260312T031424Z CREATED:20260312T031424Z LAST-MODIFIED:20260312T031424Z UID:42679-1774177200-1792947600@inzaken.eu SUMMARY:Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie DESCRIPTION:Een primeur voor Nederland en Stedelijk Museum Schiedam: de tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits\, Marie en Rotraut brengt voor het eerst de oeuvres samen van de familie Klein\, bestaande uit Yves Klein (1928 – 1962)\, zijn ouders Frits Klein (1898 – 1990) en Marie Raymond (1908 – 1988)\, en zijn vrouw Rotraut Uecker (1938). \nTerwijl Yves Klein wereldberoemd werd met zijn iconische monochrome schilderijen\, weten minder mensen dat zijn familieleden ook succesvolle kunstenaars waren met passie voor kleur en de kosmos. Ook minder bekend is dat de ouders van Yves Klein naast de Franse ook de Nederlandse nationaliteit hadden\, waardoor er altijd een band met Nederland is geweest. In de tentoonstelling komt niet alleen de artistieke uitwisseling tussen de familieleden naar voren\, maar ook de connecties van de familie Klein met Nederland\, en in het bijzonder met Stedelijk Museum Schiedam\, dat een aantal werken van Frits Klein in de collectie heeft. In deze tentoonstelling zijn\, voor het eerst sinds 65 jaar in Nederland\, circa dertig werken van Yves Klein te zien en veertig werken van zijn familieleden. \nDenk je aan Yves Klein\, dan denk je aan zijn specifieke kleur blauw\, met name het door hem in 1960 gepatenteerde International Klein Blue. In zijn korte maar indrukwekkende leven wordt hij omringd door een kleurrijke familie van kunstenaars. Zijn vader\, moeder en echtgenote zijn allen op hun eigen manieren bezig met kunst. Ze inspireren en bekritiseren elkaar. Terwijl het werk van Yves Klein internationaal nog steeds als spraakmakend wordt gezien\, is het alweer decennia geleden dat er een substantieel aantal werken van hem in Nederland is getoond. ​ \nHoewel de oeuvres van de leden van de familie Klein los van elkaar tot stand zijn gekomen\, hebben ze een opmerkelijke overeenkomst: ieder heeft op zijn eigen manier een voorliefde voor het gebruik van krachtige kleuren en een bijzondere interesse in de kosmos\, waarmee ze nieuwe werelden scheppen. In de tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits\, Marie en Rotraut ontdek je de overeenkomsten en verschillen in hun oeuvres. ​ \nNederlandse familiegeschiedenis: Frits Klein en Marie Raymond\nFrits Klein (1898 -1990) wordt geboren in Bandung\, Indonesië en komt op vijfjarige leeftijd met zijn familie naar Nederland. Een groot deel van zijn volwassen leven pendelt hij tussen Parijs en Wassenaar. Hij schildert landschappelijke taferelen als stranden en parken én het circusleven waarin vooral paarden figureren. Zijn schilderingen zijn droomachtig; Claude Monet\, Pierre Bonnard en William Turner zouden inspiratiebronnen kunnen zijn geweest voor zijn werk. Frits Klein wordt ook wel ‘schilder van het licht’ genoemd. Thematisch ligt zijn werk eerder dichtbij dat van Marc Chagall en Giorgio de Chirico. ​ \nVanuit Parijs onderhoudt hij verschillende contacten met Nederlandse kunstenaars en exposeert hij regelmatig in Nederland. In 1965 heeft hij een tentoonstelling in Stedelijk Museum Schiedam\, in 1968 in de Rijksakademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam\, in 1978 in het Van Gogh Museum in Amsterdam en in 1988 in Pulchri in Den Haag. ​ \nWerken van Frits Klein bevinden zich\, naast de collectie van Stedelijk Museum Schiedam\, in de Rijkscollectie\, de kunstcollectie van de Nederlandsche bank\, de collectie van Centraal Museum\, Utrecht\, en in Nederlandse privécollecties. ​ \nDoor zijn huwelijk met de Française Marie Raymond verkrijgt ook zij de Nederlandse nationaliteit. Marie Raymond (1908 – 1988) organiseert in de jaren 1950 wekelijkse salonbijeenkomsten voor Parijse kunstenaars\, museumdirecteuren\, schrijvers en wetenschappers en heeft als kunstcriticus een column in het Nederlandse tijdschrift ‘Kroniek van Kunst en Kultuur’. Hiermee is zij tot 1958 in Nederland een ambassadeur van het Parijse artistieke leven. Haar schilderijen bestaan aanvankelijk uit gekaderde kleurvlakken\, later in de jaren 1950 worden dat op zichzelf staande kleurvlakken en losse vormen. In 1956 heeft ze een tentoonstelling in Stedelijk Museum Amsterdam\, dat ook een werk van haar in de collectie heeft\, en in 1957 in de Utrechtse Kring. Maar haar werk bevindt zich voornamelijk in privécollecties. \nIn hetzelfde jaar dat het Stedelijk Museum in Amsterdam een tentoonstelling organiseert van zijn dan al overleden zoon Yves\, organiseert Stedelijk Museum Schiedam in 1965 een solo van Frits Klein\, die door de pers bejubeld wordt. Ondanks dat de abstractie in de naoorlogse kunstwereld hoogtij viert\, blijft er een enorme groep liefhebbers voor het figuratieve werk dat Frits Klein maakt. Het grote doek De Bloemenwinkel wordt voor de collectie van Stedelijk Museum Schiedam verworven\, en Frits krijgt opdrachten om voor theater en opera’s de kostuums en decors te ontwerpen. Een paar jaar eerder\, in 1957\, toont Stedelijk Museum Schiedam het werk Serenité du Printemps van Yves’ moeder\, Marie Raymond. ​ \nDirecteur Anne de Haij: “Het is bijzonder dat nu ook Yves Klein en zijn partner Rotraut aan deze illustere tentoonstellingsgeschiedenis van Stedelijk Museum Schiedam toegevoegd kunnen worden. Dat maakt de cirkel rond.” \nYves Klein\nYves Klein (1928-1962) wordt geboren in Nice. Aanvankelijk is het niet duidelijk of hij als kunstenaar in de voetsporen van zijn ouders zal treden. Na verschillende afgebroken studies en omzwervingen reist hij in 1952 naar Japan om zijn judo te perfectioneren. Hier verkrijgt hij de zwarte band bij het Kodokan Instituut in Tokio. Terug in Parijs zet hij een judoschool op. In de judosport kan Klein zijn fascinatie voor lichaamshouding\, beweging en energie kwijt\, iets wat zich later ook doorvertaalt in zijn kunst. \nUiteindelijk debuteert Yves in 1955 als kunstenaar in Parijs met een solotentoonstelling getiteld Yves – Peintures\, in Club des Solitaires\, Editions Lacoste. Hier toont hij voor het eerst zijn monochrome doeken in verschillende kleuren. Vooral de intens blauwe monochromen blijken een aansprekende verbeelding van de oneindigheid en moeten de immaterialiteit van de ruimte weergeven. Deze unieke formule\, die ultramarijnpigmenten combineert met een nieuw bindmiddel waardoor de intensiteit behouden blijft\, werd in 1960 gepatenteerd als International Klein Blue (IKB) en werd Yves Kleins ultieme artistieke signatuur. \nMaar zijn oeuvre beslaat meer. Zo werkte hij met menselijke modellen als levende penselen: hun met verf bedekte lichamen maken afdrukken op schilderdoeken. Zijn enorme invloed op de kunstwereld komt tot stand door een groot aantal\, vooral door hemzelf geïnitieerde tentoonstellingen\, performances\, happenings en andere optredens. Zijn kunst is radicaal\, intelligent\, veelzijdig en gedurfd. Zijn ouders reageren heel verschillend op zijn werk en het succes dat hij ermee heeft. Waar moeder Marie Raymond Yves aanmoedigt\, is vader Frits Klein kritischer en blijft meer op een afstand. Werk van Yves is in Nederland sporadisch te zien geweest in tentoonstellingen. Een laatste overzicht vond plaats in Stedelijk Museum Amsterdam in 1965. Van Yves Klein zijn werken opgenomen in de collecties van Stedelijk Museum Amsterdam\, Kröller-Müller Museum in Otterlo\, het Van Abbemuseum in Eindhoven en particuliere collecties. \nRotraut\nRotraut\, geboren als Rotraut Uecker (1938) maakt tekeningen\, schilderijen en sculpturen die hun oorsprong vinden in vormen en verschijnselen in de natuur en de kosmos. In 1958 ontmoet ze Yves Klein met wie ze intensief gaat samenwerken en in 1962\, kort voor Yves’ dood\, trouwt. Ze is zowel zijn assistent\, muze als model. In 1956 maakt Rotraut haar eerste zogenaamde Galaxies. Door lijm op een houten plaat te druppelen\, die te bedekken met zwarte inkt of verf en vervolgens weer te schuren\, ontstaan visuele lichtpuntjes als sterren in de kosmos. In 1964 exposeert ze in de Amsterdamse galerie Amstel 47 haar geschilderde Galaxies. In haar serie Vol de sensibilité onderzoekt ze de vormgevoeligheid van schilders als Rubens\, Cézanne\, Gauguin en anderen. Dit doet ze door dia’s van hun schilderijen te projecteren op grote vellen papier\, de bewegingen te volgen die ze voelt en de kleuren nadrukkelijk te overschilderen. Rotraut is nog steeds kunstenaar en richtte samen met Daniel Moquay het Yves Klein Archief op en meer recent de Yves Klein Stichting. \nDe tentoonstelling\nDe tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits\, Marie en Rotraut strekt zich uit over drie verdiepingen van een van de vleugels van Stedelijk Museum Schiedam. Naast de combinatie van oeuvres van de vier kunstenaars\, worden aan de hand van rijk archiefmateriaal (brieven\, foto’s drukwerk) de levenslopen en bijzondere relaties die de familieleden hadden met Nederland inzichtelijk gemaakt. \nMet de kunst gemaakt in één familie laat Stedelijk Museum Schiedam ontwikkelingen van figuratie naar abstractie en het ontstaan van de conceptuele kunst zien. En ook dat dit niet een lineaire ontwikkeling is\, maar juist een verzameling van verschillende kunstzinnige inzichten die lange tijd naast elkaar blijven bestaan. \nConcept en ontwikkeling\nMet Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits\, Marie en Rotraut maakt Stedelijk Museum Schiedam opnieuw een tentoonstelling waarin internationale kunstenaars vanuit onverwacht en Nederlands perspectief worden belicht. \nHet concept voor deze tentoonstelling werd gemaakt door Tijs Visser\, directeur 0-INSTITUUT\, die ook verantwoordelijk was voor de tentoonstelling Yayoi Kusama. De Nederlandse jaren 1965-1970. Colin Huizing\, eerder verantwoordelijk voor de Manzoni in Holland tentoonstelling (2019)\, vormt samen met Visser het curatorenteam. \nDe tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits\, Marie en Rotraut komt tot stand in nauwe samenwerking met Yves Klein Archives en Foundation\, en met Marie Raymond Archives. \nPublicatie\nBij de tentoonstelling verschijnt een gelijknamig boek in Nederlands en Engels bij MER. Books in Gent\, samengesteld door curator Tijs Visser (directeur 0-INSTITUUT) met bijdragen van co-curator Colin Huizing en auteurs Robert Fleck\, Michèle Gazier\, Bianca Stigter en Victor Vanoosten. Prijs € 29\,00\, ISBN 9789493491335 (Nederlandse editie) en ISBN 9789493491366 (Engelstalige editie) en binnenkort te koop bij Stedelijk Museum Schiedam\, in de boekhandel en online via Merbooks.com. \nMet dank aan\nGemeente Schiedam\, Blockbusterfonds: Vriendenloterij\, VSB Fonds\, het Cultuurfonds\, Van den Ende Foundation\, FONDS Schiedam Vlaardingen e.o.\, Mondriaan Fonds\, Turing Foundation\, De Groot Fonds en Zabawas. \nAfbeelding: Marie Raymond\, Yves en Frits Klein in Parijs\, 1954\, foto ©: Alle rechten voorbehouden\, © Yves Klein Archief c/o ADAGP\, Paris\ \n22 maart t/m 25 oktober 2026 \nhttps://stedelijkmuseumschiedam.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HIi62RLUQQw URL:https://inzaken.eu/index.php/event/yves-klein-en-zijn-kunstenaarsfamilie/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260328T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270117T170000 DTSTAMP:20260309T081029Z CREATED:20260309T081029Z LAST-MODIFIED:20260309T081029Z UID:42605-1774695600-1800205200@inzaken.eu SUMMARY:MoMu viert 40 jaar de Zes van Antwerpen met unieke tentoonstelling in 2026. DESCRIPTION:In 2026 viert MoMu de 40ste verjaardag van de internationale doorbraak van de Zes van Antwerpen met een grootschalige expo. Voor het eerst wordt een officiële tentoonstelling gewijd aan deze zes iconische ontwerpers. \nDe expo belicht het unieke parcours dat de zes ontwerpers verbindt. Het begon met hun opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en mondde uit in zes invloedrijke solo-carrières. Dirk Bikkembergs\, Ann Demeulemeester\, Walter Van Beirendonck\, Dries Van Noten\, Dirk Van Saene en Marina Yee zetten Antwerpen op de modekaart toen ze in 1986 hun collecties toonden op de British Designer Show in Londen. Dit leidde tot hun internationale doorbraak en vestigde de reputatie van Antwerpen als modestad. Hun eigenzinnige ontwerpen beïnvloeden de modewereld tot op vandaag. \n“De Zes van Antwerpen hebben de recente modegeschiedenis mee vormgegeven. We zijn trots dat we deze zes iconische ontwerpers samenbrengen voor een diepgaande en unieke blik op hun nalatenschap en invloed.” \nKaat Debo\, directeur MoMu \nDe tentoonstelling De Antwerpse Zes is een initiatief van MoMu – ModeMuseum Antwerpen\, in samenwerking met de stad Antwerpen en met steun van EventFlanders. \nBij de tentoonstelling verschijnt een uitvoerig geïllustreerde catalogus van bijna 400 pagina’s\, uitgegeven door Hannibal. De Antwerpse Zes bevat bijdragen van onder meer Tim Blanks\, Romy Cockx\, Kaat Debo\, Angelo Flaccavento en Eugene Rabkin en is vanaf eind maart 2026 in een Nederlandse en Engelse editie te koop in de MoMu Shop. \nTentoonstelling onder leiding van\nGastcurator: Geert Bruloot\nCuratoren MoMu: Romy Cockx\, Kaat Debo \nCampagnebeeld: De Antwerpse Zes\, 1985 © Fotografie: Patrick Robyn\nGrafische vormgeving: Victor Robyn \n28.03.2026 — 17.01.2027 \nhttps://www.momu.be/nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Of3nGv7AtLU URL:https://inzaken.eu/index.php/event/momu-viert-40-jaar-de-zes-van-antwerpen-met-unieke-tentoonstelling-in-2026/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260328T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261011T170000 DTSTAMP:20260525T031135Z CREATED:20260525T031135Z LAST-MODIFIED:20260525T031135Z UID:45042-1774695600-1791738000@inzaken.eu SUMMARY:Mens DESCRIPTION:Wat gebeurt er wanneer vakmanschap en hightech elkaar ontmoeten? In Mens <3 machine – 25 jaar TextielLab ontdek je hoe kunstenaars\, ontwerpers en machines samen textiel creëren dat je verwachtingen overstijgt. Van monumentale wandkleden tot sculpturaal 3D-weefwerk: deze tentoonstelling laat zien hoe textiel leeft\, beweegt en vernieuwt. \nBeleef 25 jaar innovatie van dichtbij \nHet TextielLab is al 25 jaar het kloppend hart van het TextielMuseum: een plek waar ideeën worden getest\, grenzen worden verlegd en ambacht en technologie hand in hand gaan. In deze jubileumtentoonstelling zie je elf indrukwekkende werken die hier zijn ontstaan – stuk voor stuk het resultaat van intensieve samenwerking tussen makers en weefspecialisten. \nJe kijkt niet alleen naar het eindresultaat\, maar de videoportretten brengen de verhalen achter de werken tot leven en laten zien hoe experiment\, lef en samenwerking leiden tot baanbrekend textiel. \nMet werk van \nPeter Struycken\, Koen Taselaar\, Aiko Tezuka\, Jan Taminiau\, Aleksandra Gaca\, Bertjan Pot\, Van Eijk & Van der Lubbe\, Fransje Gimbrère\, Samira Boon\, Ursula Wagner en Mae Engelgeer. \nWeven zonder grenzen \nMens <3 machine – 25 jaar TextielLab brengt elf indrukwekkende kunstwerken samen die in de afgelopen decennia in het TextielLab zijn gerealiseerd. De tentoonstelling is ruimtelijk vormgegeven door Studio Parade en wordt verdiept met videoportretten van weefspecialisten\, kunstenaars en ontwerpers. Zij geven een uniek inkijkje in het maakproces en de intensieve samenwerking achter de schermen. \nCentraal staat het computergestuurde weven – de techniek waarmee het TextielLab internationale faam verwierf. Dankzij snelheid en uiterste precisie kunnen complexe structuren laag voor laag worden opgebouwd. Zo ontstaan nieuwe mogelijkheden voor vorm\, kleur en materiaal\, waarin digitale technologie en menselijke intuïtie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. \n“Het TextielLab is nooit alleen een plek van techniek geweest. Hier dagen kunstenaars\, technici en machines elkaar uit. Deze jubileumtentoonstelling laat zien hoe weven zich in 25 jaar heeft ontwikkeld tot een experimenteel medium waarin menselijke verbeeldingskracht en samenwerking onmisbaar blijft\, juist dankzij de technologie.” \nDanique Klijs\, conservator en curator van Mens <3 Machine – 25 jaar TextielLab \nCo-creatie \nIn 2002 werd Peter Struycken als eerste kunstenaar uitgenodigd om een werk te realiseren op de nieuwe\, computergestuurde weefmachine\, in samenwerking met TextielLab-weefspecialist Stef Miero. Struycken was toen al internationaal bekend om zijn systematische benadering van kleur\, waarbij zorgvuldig samengestelde kleurpaletten het uitgangspunt vormen van zijn werk. Voor dit wandkleed stond hij echter voor een nieuwe uitdaging: het kleurenpalet was ditmaal afhankelijk van het mengen van verschillende garens. Om tot een harmonieuze kleurencombinatie te komen\, experimenteerde Miero met verschillende weefbindingen\, terwijl de geavanceerde weefmachine door haar snelheid en precisie een vrijwel oneindige variatie aan structuren mogelijk maakte. Het resultaat is een kleurpalet dat direct voortkomt uit de intuïtieve keuzes van de kunstenaar\, waarin techniek en creativiteit naadloos samenkomen. \nDiezelfde synergie tussen techniek en creativiteit komt tot uiting in de baanbrekende 3D-weeftechnieken die te zien zijn in Mens <3 Machine – 25 jaar TextielLab. Ontwerpers als Aleksandra Gaca\, Fransje Gimbrére en Jan Taminiau creëren bewust ruimte binnen het weefsel en ontwikkelen textiel dat niet langer plat is\, maar volume\, schaal en vorm krijgt. Deze sculpturale benadering opent de deur naar nieuwe toepassingen binnen productdesign\, mode en materiaalinnovatie. \nTegelijkertijd krijgt ook een nieuwe generatie makers hier een stem. Jong talent\, dat nog niet vertrekt vanuit regels of onmogelijkheden\, benadert de machines met open nieuwsgierigheid. Die houding werkt wederkerig: zij inspireren ervaren specialisten om vertrouwde technieken opnieuw te bevragen. Wat in Tilburg op de weefmachine ontstaat\, vindt vervolgens zijn weg de wereld over – van presentaties in Shanghai tot musea in New York – en laat zien hoe lokaal vakmanschap kan uitgroeien tot Kunst met een hoofdletter K\, met internationale impact. \nMaak kennis met Stef Miero \nBij het TextielMuseum | TextielLab werken makers\, denkers en doeners dagelijks samen aan de toekomst van textiel. In deze serie maak je kennis met onze collega’s en krijg je een uniek kijkje achter de schermen van een werkend museum. \nDeze keer: productontwikkelaar Stef\, die al jarenlang verbonden is aan het TextielMuseum en TextielLab. Ontdek wat zijn werk inhoudt en hoe dit tot uiting komt in de tentoonstelling Mens <3 machine – 25 jaar TextielLab. \nFoto’s: 1) Fransje Gimbrére in het TextielLab. Foto door Patty van den Elshout\, 2) Procesfoto Fransje Gimbrére in het TextielLab. Foto door Patty van den Elshout\, 3) Boulez 22 – 30 mei 04 – 06 maart 05 – 03.bmp\, Peter Struycken. Foto door Joep Vogels.\, 4) Stef Miero aan het werk in het TextielLab met Samira Boon (links). Foto door Josefina Eikenaar\, 5) Certainty\, Aiko Tezuka\, foto Gabriel Leung\, 6) Shaping Weaves\, foto Juliana Eirich \, 7) TextielLab\, de professionele werkplaats van het TextielMuseum. Foto door Patty van den Elshout\, 8) Weefspecialist Alonso Muenala-Vega in het TextielLab. Foto door Patty van den Elshout \n28 Maart 2026 T/M 11 Oktober 2026 \nhttps://textielmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=l_0Sii1fYDY URL:https://inzaken.eu/index.php/event/mens/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260328T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260603T052355Z CREATED:20260603T052355Z LAST-MODIFIED:20260603T052355Z UID:45453-1774695600-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Zomerse Streken II DESCRIPTION:Het is volop zomer in Stadsmuseum Harderwijk! In Zomerse Streken II geven 27 Nederlandse figuratieve kunstenaars hun visie op de zomer\, een onuitputtelijke bron van inspiratie. \nVan Zuid-Europese steden tot Nederlandse kusten\, van zonovergoten landschappen tot volle terrassen\, de zomer komt in al haar facetten voorbij. \nMeer dan vijftig werken\, gemaakt tussen 1950 en nu\, tonen samen 75 jaar figuratieve kunst in Nederland. Schilderijen\, grafiek\, pastels\, fotografie en sculpturen wisselen elkaar af in een sprankelende tentoonstelling vol kleur\, sfeer en vakmanschap. \nZomerse Streken II is het vervolg op de succesvolle tentoonstelling Zomerse Streken uit 2020. \nKunstenaars in deze tentoonstelling \nSeeger Baas | Hermanus Berserik | Saskia Boelsums | Onno Boerwinkel | Dinie Boogaart | Theo Bosboom | Stijn ter Braak | Eline Brontsema | Elzo Dibbets | Siemen Dijkstra | Marius van Dokkum | Ferdinand Erfmann | Kees Franse | Marinus Fuit | Nico Heilijgers | Vilmos Huszár | Harm Kamerlingh Onnes | Jan van der Kooi | Wiert Hendrik Leemhuis | Richard van Mensvoort | Simeon Nijenhuis | Ben Rikken | Jan Snoeck | Ferry Staverman | Henk de Vries | Co Westerik | Juane Xue | \n28 maart tot en met 20 september 2026  \nhttps://www.stadsmuseum-harderwijk.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xan0m81B_hs URL:https://inzaken.eu/index.php/event/zomerse-streken-ii/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260410T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261230T170000 DTSTAMP:20260416T035057Z CREATED:20260416T035057Z LAST-MODIFIED:20260416T035057Z UID:43856-1775818800-1798650000@inzaken.eu SUMMARY:STRAAT presenteert the ESSENCE DESCRIPTION:STRAAT presenteert the ESSENCE\, een tentoonstelling die de intenties\, codes en het fundament van graffiti belicht en inzicht biedt in de abstracte en conceptuele dimensies ervan. \nDe tentoonstelling richt zich op de kern van graffiti: namen\, tags\, strepen en herhaling als bouwstenen van een visueel systeem. Lijn\, vorm\, flow en ritme smelten samen tot een autonome beeldtaal\, gedragen door beweging en de drang om aanwezigheid te markeren. \nVan de underground in New York tot de ontwikkeling van de Nederlandse graffitiscene laat the ESSENCE zien hoe graffiti uitgroeide tot een wereldwijde beeldtaal en de basis vormde voor hedendaagse stromingen als urban contemporary en street art. \nIn plaats van een chronologisch overzicht presenteert de tentoonstelling een geconcentreerd visueel narratief\, verankerd in het verleden met oog voor het heden. Ter gelegenheid van de opening realiseerde Bill Blast\, aka Wise (William Cordero)\, nieuw werk in STRAAT. \nDe tentoonstelling the ESSENCE is te zien van vrijdag 10 april tot en met woensdag 30 december 2026 en toegankelijk met een regulier toegangsticket. \nVoor the ESSENCE werkt STRAAT samen met de Dutch Graffiti Library. Binnen deze meerjarige samenwerking bundelen beide organisaties hun krachten om graffiti als cultuur en erfgoed zichtbaar te maken. Een deel van de collectie van de Dutch Graffiti Library wordt daarbij permanent gepresenteerd in het museum. STRAAT biedt de internationale museumcontext\, terwijl de Dutch Graffiti Library ruim 35 jaar aan archief\, onderzoek en collectie inbrengt. \n10 april 2026 — 30 december 2026 \nhttps://www.straatmuseum.com/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8BII4p0RBQ0 URL:https://inzaken.eu/index.php/event/straat-presenteert-the-essence/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260417T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261130T170000 DTSTAMP:20260313T053210Z CREATED:20260313T053210Z LAST-MODIFIED:20260313T053210Z UID:42756-1776423600-1796058000@inzaken.eu SUMMARY:Fossielen als sculpturale kunst DESCRIPTION:Met Relics presenteert het Amsterdamse Art Zoo Museum – een van TIME’s World’s Greatest Places 2026 – dit jaar zijn eerste tentoonstelling. Relics bestaat uit een collectie gigantische fossielen\, omgetoverd tot hedendaagse kunst. Taxidermiekunstenaars Darwin\, Sinke & Van Tongeren\, het befaamde duo achter Art Zoo Museum\, hebben hier meer dan tien jaar aan gewerkt. Het resultaat is een artistieke ode aan resten van een verdwenen tijdperk. De tentoonstelling nodigt uit tot reflectie en tot bewondering voor de schoonheid en kwetsbaarheid van de natuur: een terugkerend thema in het werk van de kunstenaars. \nPrehistorie\, barok\, koraal\, staal en fluweel \nRelics is een artistieke ontmoeting tussen barok en prehistorie. De presentatie vindt plaats in Art Zoo’s zeventiende-eeuwse grachtenpand\, onder een monumentaal\, barok plafond van meester-schilder Jacob de Wit. Als conceptuele rode draad kozen Darwin\, Sinke & Van Tongeren voor contrasterende elementen als zacht fluweel\, hard gefossiliseerd bot\, koraal van geverfd staal en zichtbare stalen constructies. \nRelics gaat over schoonheid \nBij het samenstellen van Relics maakten Darwin\, Sinke & Van Tongeren gebruik van tientallen miljoenen jaren oude dino- en andere fossielen. De tentoonstelling omvat onder meer een Basilosaurus van vijftien meter lang (45 miljoen jaar oud)\, de kop van een Mosasaurus (70 miljoen jaar oud) en een Triceratops-schedel (67 miljoen jaar oud). \nDe fossiele resten werden ontdekt en geprepareerd onder leiding van paleontologisch instituut ZOIC\, met medewerking van Iacopo Briano\, collectiecurator en dinosaurusdeskundige bij Art Zoo Museum. ZOIC en Briano gaven de kunstenaars volledige artistieke vrijheid. \n  \nIacopo Briano: “Relics is geen wetenschappelijke reconstructie. Relics gaat over schoonheid.” \nOver Art Zoo Museum  \nArt Zoo Museum opende medio juni 2025 aan de Amsterdamse Herengracht. Het museum was van meet af aan een veelbesproken particulier kunstinitiatief in binnen- en buitenland. In maart 2026 werd Art Zoo Museum opgenomen op TIME’s prestigieuze lijst World’s Greatest Places 2026. De volledige lijst is te vinden via Time.com/collection/worlds-greatest-places/2026/. \nIn Art Zoo Museum krijgt de ontzagwekkende taxidermiekunst van internationaal befaamd kunstenaarscollectief Darwin\, Sinke & Van Tongeren een bijna theatrale dimensie. Veren glanzen\, spieren zijn gespannen\, ogen lijken je met belangstelling te volgen. Vanuit reusachtige volières kijk je als bezoeker naar een wereld waarin dieren heer en meester zijn. Je ziet tijdloze stillevens met de grandeur van de zeventiende-eeuwse Hollandse meesters. Van kleurrijke vogels en kronkelende slangen tot imposante krokodillen en een T.Rex: het is net alsof ze elk moment weer tot leven kunnen komen. \nDe serene monumentale binnentuin van het pand biedt bij mooi weer een plek voor reflectie (en buitenspelen!) \nHet museum is geschikt voor bezoekers van alle leeftijden; meer in het bijzonder is het een plek voor iedereen die zich graag laat betoveren door schoonheid. \n  \nNB: geen van de dieren in Art Zoo Museum is uit het wild afkomstig. Geen van de dieren werd gedood of gefokt voor de tentoonstelling. Alle stierven een natuurlijke dood bij fokkers of dierentuinen. \n17 april – 30 november 2026 \nAfbeelding: Triceratops schedel in het atelier van Darwin\, Sinke & van Tongeren \nhttps://www.artzoo.com/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=086svXCDuYM URL:https://inzaken.eu/index.php/event/fossielen-als-sculpturale-kunst/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260418T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270228T170000 DTSTAMP:20260415T025904Z CREATED:20260415T025904Z LAST-MODIFIED:20260415T025904Z UID:43813-1776510000-1803834000@inzaken.eu SUMMARY:Born to Play -- doe & durf als een kunstenaar! DESCRIPTION:Bonnefanten lanceert Born to Play\, een interactieve en educatieve tentoonstelling waarin spel als bron van creativiteit centraal staat. Vanaf 18 april is de derde verdieping van het Bonnefanten omgetoverd tot een speeltuin waar kinderen worden uitgenodigd om te ontdekken\, experimenteren én zelf te doen. Dit bijzondere project is gemaakt voor en mede door kinderen. Maar je bent natuurlijk nooit te oud om ‘de spelende mens’ in jezelf te (her)ontdekken. \nNa het beklimmen van de museumtrap\, beland je in een kleurrijk speelparadijs. Daar leidt een speelspoor op de grond je langs vier thema’s: regels breken\, vrij spelen\, in de huid van een ander kruipen en pixelpret. Kunstenaars als Roman Signer\, Navid Nuur\, melanie bonajo en anderen laten zien hoe spel een belangrijk onderdeel vormt in hun praktijk. De tentoonstelling toont video-installaties\, schilderijen\, fotografie én sculpturen. Veelal uit de collectie van Bonnefanten. \nDoe & durf als een kunstenaar\nBorn to Play toont hoe spel kan functioneren als een manier om de wereld te begrijpen en te bevragen. Door regels los te laten\, vrij te experimenteren en nieuwe rollen te verkennen\, openen zich verrassende manieren van kijken\, denken en ervaren. Iets dat kunstenaars keer op keer in hun werk toepassen. \nIn de tentoonstelling is dan ook van alles te beleven. Zoals papieren pijlen draaien en schieten in een kunstwerk van Navid Nuur\, texturen zichtbaar maken op papier met de techniek van rubbing\, je kunt je verkleden\, een schaduwspel spelen of een digitale kunstgame ontdekken. Zo wordt de derde verdieping van het museum een plek waar experiment en verbeelding centraal staan. \nVoor kinderen én volwassenen \nNiet alleen nodigt Born to Play bezoekers uit om anders te kijken en ervaren\, ook tijdens het samenstellen van de tentoonstelling stond dit centraal. We nodigden leerlingen van diverse scholen uit om hun mouwen op te stropen en hun perspectieven op kunst te delen. Zo werden de kinderen van Het Brede Spoor\, van Basisschool De Vlinderboom onder leiding van Het Kinderatelier\, en leerlingen van Porta Mosana College\, mede-bedenkers en mede-makers van de tentoonstelling. \nHoewel Born to Play is ontwikkeld met kinderen van 6 tot 12 jaar in gedachten\, is de tentoonstelling voor iedereen. Het interactieve karakter van de tentoonstelling prikkelt jong én oud om de wereld opnieuw te ontdekken door middel van kunst en spel. \nTe zien: 18 april 2026 t/m 28 februari 2027\nCuratoren: Celien Govaerts en Natasja Wolfs\nCo-creatie partners: Kinderen van Het Brede Spoor\, Basisschool De Vlinderboom o.l.v. Het Kinderatelier\, en leerlingen van Porta Mosana College.\nMet werk van: melanie bonajo\, James Ensor\, Ferdinand Erfmann\, Peter Fischli\, Charlotte Lagro\, Navid Nuur\, Wim Rijvers\, Han Seur\, Hussein Shikha\, Roman Signer\, Ine Schröder\, Peter Struycken\, Hans Truijen\, Joep Vossebeld\, Han van Wetering en David Weiss. \nAfbeelding: Navid Nuur\, Untitled (Distant relations between lovers could fail by the lack of your true focus)\, 1986-2026\,\ngemengde techniek\, afmetingen variabel. Collectie Bonnefanten. Foto Jhoeko \nhttps://www.bonnefanten.nl/en URL:https://inzaken.eu/index.php/event/born-to-play-doe-durf-als-een-kunstenaar/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260418T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260420T030439Z CREATED:20260420T030439Z LAST-MODIFIED:20260420T030439Z UID:43955-1776510000-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Vorm en vaderland DESCRIPTION:Corn Dog\, Tulip Festival\, Orange City\, Iowa\, from the project EUSA\, 2008-2015 \nHet nationalisme is de invloedrijkste ideologie van de moderne wereld. Zelfs wie op Koningsdag geen oranje tompouce eet\, snapt wat ‘typisch Nederlandse’ directheid of gezelligheid betekent. En wie zou zich nog een wereld zonder paspoorten\, grenzen en burgerschap kunnen voorstellen? Het vaderland is de hoogste autoriteit en mag alles van je vragen. Onze nationaliteit lijkt volkomen vanzelfsprekend\, rotsvast zelfs. Maar dat is ze niet.\nDe natiestaat is een betrekkelijk recente uitvinding\, waarin design een grote rol speelt. Nationale bankbiljetten en overheidsgebouwen gelden niet voor niets als prestigieuze ontwerpopdrachten. De autoriteit van de staat leunt op ontworpen symbolen en rituelen: de nationale vlag\, het volkslied\, het staatswapen. Inmiddels zijn staten een soort marketingbedrijven geworden. Met commerciële campagnes\, toeristische trekpleisters\, en sociale media proberen ze hun eigen stukje van ons collectieve bewustzijn te veroveren. Ons leven is vol met bekende en minder bekende ontwerpen die ons eraan herinneren waar onze loyaliteit hoort te liggen.\nDe tentoonstelling Vorm en vaderland onderzoekt voor het eerst de relatie tussen design en de natiestaat. Wat is een staat\, wie heeft het recht om een staat te stichten en welke ontwerpen zijn daarvoor nodig? Hoe wordt iets een nationaal symbool\, en wie mag dat bepalen? Ondanks zijn starre reputatie blijkt nationale identiteit kneedbaar en veranderlijk. Nationale symbolen maken aanspraak op de eeuwigheid\, maar staan toch in elke generatie opnieuw ter discussie. Tot op de dag van vandaag is nationalisme een drijvende factor in bloedige veroveringsoorlogen én democratische bewegingen voor gelijke rechten. Met vlaggen\, maquettes\, kostuums\, foto’s en kaarten uit tientallen verschillende landen presenteert Vorm en vaderland voor het eerst een vergelijkende designgeschiedenis van de natiestaat – de belangrijkste uitvinding van de moderne tijd.\nAfbeelding: Naomi Harris\, Corn Dog\, Tulip Festival\, Orange City\, Iowa\, uit de serie EUSA (2008-2015)\n18 april 2026 t/m 20 september 2026 \nhttps://designmuseum.nl/\n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/vorm-en-vaderland/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260418T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260920T170000 DTSTAMP:20260506T035444Z CREATED:20260506T035444Z LAST-MODIFIED:20260506T035444Z UID:44458-1776510000-1789923600@inzaken.eu SUMMARY:Beauty of the Beast -- Dieren in de Art Nouveau DESCRIPTION:Tot en met zondag 20 september 2026 bezoek je de tentoonstelling Beauty of the Beast – Dieren in de art nouveau bij Drents Museum De Buitenplaats in Eelde. \nHet verbeelden van dieren speelt rond het jaar 1900 een bijzonder grote rol. Kunstenaars ontwikkelen een nieuwe stijl en laten zich in hun zoektocht naar schoonheid eindeloos inspireren door het dierenrijk. Dat zie je terug in de meest uiteenlopende werken uit die periode: van een kamerscherm met pauwen tot een messing vaas met rivierdonderpadden. \nOntdek een wonderlijke wereld van dieren \nKeramiek en meubilair worden gedecoreerd met zeedieren\, vogels en insecten. Hun kleuren en patronen worden verwerkt in textiel en grafiek. De opkomst van dierentuinen maakte het voor kunstenaars bovendien mogelijk om voor hen vaak nog onbekende dieren naar het leven te tekenen. \nIn de tentoonstelling Beauty of the Beast – Dieren in de art nouveau wandel je dan ook een wonderlijk dierenrijk binnen met onder andere een apenrots\, reptielenverblijf en vogeltuin. Ontdek dieren met een veelheid aan kleuren en vormen\, de niet te missen of juist verstopte dieren en het vakmanschap van de objecten in het algemeen. \nTopstukken uit onze rijke collectie kunst rond 1900 \nDe tentoonstelling is samengesteld uit de rijke collectie kunst rond 1900 van het Drents Museum in Assen. Topstukken die niet mogen ontbreken\, zijn onder andere een vaas en schotel van Johanna van Eijbergen\, een vuurscherm en naaldwerk van Christine van Zeegen\, verschillende werken van Chris Lebeau en een kamerscherm van Jacob van den Bosch. \n18 apr t/m 20 sep 2026 \nhttps://dmdebuitenplaats.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/beauty-of-the-beast-dieren-in-de-art-nouveau/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260418T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260927T170000 DTSTAMP:20260612T035331Z CREATED:20260612T035331Z LAST-MODIFIED:20260612T035331Z UID:45810-1776510000-1790528400@inzaken.eu SUMMARY:Basel Abbas & Ruanne Abou-Rahme: Prisoners of Love: Until the Sun of Freedom DESCRIPTION:Basel Abbas en Ruanne Abou-Rahme creëren multimedia-installaties die zich bewegen tussen de politiek en de poëzie van antikoloniaal verzet en die de strijd tegen onteigening en onderdrukking in Palestina in kaart brengen. Sinds 2007 werken ze samen en combineren ze in hun praktijk bewegend beeld\, geluid en tekst om te onderzoeken hoe verhalen van weigering door de tijd heen worden gedragen. \nPrisoners of Love: Until the Sun of Freedom vertrekt vanuit een studieproces: leren met en van voormalige Palestijnse gevangenen\, dichters\, revolutionaire denkers en de vele vormen van verzet die het dagelijks leven in Palestina blijven bepalen. Vanuit deze benadering legt de installatie verbanden tussen generaties en wordt verzet weergegeven als een voortdurend studieproces\, terwijl het ook een bredere schatplichtigheid erkent aan degenen die ons voorgingen in verzet. \nIn dit nieuwe werk stellen Basel en Ruanne de vraag: wat betekent het om je te verzetten onder onmogelijke omstandigheden\, om te ademen waar dat niet mag en om je los te maken van plekken van uitsluiting? Schrijven\, verhalen vertellen en zingen verschijnen als levensbevestigende handelingen die het vermogen om te blijven verzetten in stand houden\, zelfs binnen omstandigheden die zijn ontworpen om lichaam en verbeelding te beperken. Door middel van sampling en gelaagde composities van bewegend beeld en geluid\, creëert het duo wat zij zelf omschrijven als ‘nieuwe scripts’\, en ontwikkelen zo een nieuwe poëzie van verzet. \nPrisoners of Love: Until the Sun of Freedom is een co-productie van Kunstinstituut Melly\, in samenwerking met The Bell / Brown Arts Institute\, Brown University; MACBA Museu d’Art Contemporani de Barcelona; en Nottingham Contemporary. \n18 april – 27 september 2026 \nhttps://www.kunstinstituutmelly.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=PuPR9SE7hiA&list=RDPuPR9SE7hiA&start_radio=1 \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/basel-abbas-ruanne-abou-rahme-prisoners-of-love-until-the-sun-of-freedom/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260419T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261025T170000 DTSTAMP:20260325T021811Z CREATED:20260325T021811Z LAST-MODIFIED:20260325T021811Z UID:43095-1776596400-1792947600@inzaken.eu SUMMARY:Kroon op de taart! De getekende werelden van Thé Tjong-Khing DESCRIPTION:De getekende werelden van illustrator Thé Tjong-Khing zitten boordevol fantasie. Je ontmoet er koningen en koninginnen\, prinsen en prinsessen\, helden en boeven en heel veel dieren en monsters in prachtige paleizen en op bergen waar je niet vanaf rolt. In de tentoonstelling Kroon op de taart! De getekende werelden van Thé Tjong-Khing ga je op bezoek bij Vos en Haas\, ontdek je hoe verhalen ontstaan en hoe ze getekend worden. En wist je dat een gum magisch is? Ontdekken hoe dat zit? Kom dan naar Kroon op de taart\, te zien in CODA Museum van 19 april tot en met 25 oktober 2026! \nCODA ontwikkelde de vrolijke en interactieve familietentoonstelling Kroon op de taart! in nauwe samenwerking met Thé Tjong-Khing. De tentoonstelling sluit naadloos aan op een van de belangrijkste kerntaken van CODA: het vertellen en tonen van verhalen. Kroon op de taart! is opgebouwd uit de verschillende werelden die Khing in zijn boeken tot leven brengt. Tekenen en verhalen vertellen staan centraal en bezoekers maken kennis met de terugkerende thema’s en onderwerpen die hij in zijn tekeningen verbeeldt. Denk aan feest vieren\, vriendschap\, identiteit\, goed en fout\, helden en slampampers\, fantasie en realiteit\, fouten maken en creativiteit. \nIn de grote\, dikke boom in het hart van de tentoonstelling kunnen bezoekers zich even terugtrekken om een boek te lezen of om te luisteren naar een prachtig verhaal tijdens een van de voorleesmomenten. In de tentoonstelling vind je verschillende tekenexperimenten en  -uitdagingen die Khing speciaal voor Kroon op de taart! bedacht. Met het Tekenboek\, ontwikkeld voor deze tentoonstelling\, maak je een bijzondere\, creatieve tekenreis door de werelden van Thé Tjong-Khing. Met de nieuwe speur- en doeroute Waar is het feestje? ontdek je nog veel meer leuke activiteiten in CODA Atelier\, CODA ExperienceLab\, CODA Junior en bij de erfgoed- en beeldende kunst hotspots in CODA Centrale Bibliotheek. De route Waar is het feestje? is het vervolg op de succesvolle route Paper Trail die CODA in 2025 lanceerde bij de twaalfde editie van CODA Paper Art. Ook in Waar is het feestje? figureren de mangakarakters die speciaal voor CODA en de routes ontwikkeld zijn. Voor volwassenen realiseerde CODA Tour de Retour – terug naar toen door het groen; een unieke (fiets)route die je op korte en lange afstand door de prachtige natuur en langs de geschiedenis van de Veluwe leidt. Onderweg stap je in het historisch erfgoed van Apeldoorn; van 150 jaar spoorgeschiedenis en het Oranjepark tot iconische locaties als Paleis Het Loo en Radio Kootwijk. Kortom\, een prachtige route waarin natuur en cultuurhistorie samenkomen. De route is vanaf 19 april verkrijgbaar bij de receptiebalie van CODA en vanaf die datum te downloaden op coda-apeldoorn.nl/tourderetour. Wil je zien hoe je eigen tekening er in de digitale wereld uitziet? Dat kan! Je kunt ze op een gigantisch digitaal scherm tot leven brengen en met andere bezoekers een nieuw verhaal vertellen! De verhalen van Khing meenemen naar huis? Ook dat kan! In CODA Winkel zijn de boeken van Khing te koop. \n  \nOPENING \nDe tentoonstelling wordt op zondag 19 april om 14.30 uur feestelijk geopend door kinderburgemeester Madalie en CODA directeur Carin Reinders. Zangeres Saniye Zweers zorgt voor de feestelijke\, muzikale aankleding. Thé Tjong-Khing is aanwezig bij de opening en maakt op aangeven van het publiek ter plekke een aantal tekeningen. \n  \nWil je bij de opening aanwezig zijn? Meld je dan nu aan via de knop op www.coda-apeldoorn.nl/khing. \n  \nThé Tjong-Khing\nThé Tjong-Khing* (Purworejo\, Indonesië\, 1933) is een van de meest invloedrijke illustratoren in de Nederlandse (jeugd)literatuur. Een meesterverteller met pen en penseel. Zijn oeuvre bestrijkt meer dan vijf decennia en kenmerkt zich door kleurrijke beeldvertellingen\, een speelse\, humoristische verbeeldingskracht en een ongekend oog voor detail. Zijn illustraties worden gevormd door levendige en soms wat gekke personages\, subtiele humor en zorgvuldig opgebouwde scènes waarin talloze kleine gebeurtenissen tegelijkertijd plaatshebben. De dynamiek en gelaagdheid van zijn illustraties nodigen uit om langer te kijken en laten de kijker ook steeds nieuwe dingen ontdekken. Mimiek\, beweging en compositie leiden de blik van de kijker door het vaak gelaagde verhaal. Kwinkslagen die je op het verkeerde been zetten\, humor en Khings spel met verwachtingen en vooroordelen maken zijn verhalen en beeldtaal geschikt voor alle leeftijden. \n  \nIn zijn werk versmelten Oosterse verteltradities\, Europese beeldcultuur\, humor en dynamiek tot een geheel eigen en zeer herkenbaar handschrift. Khing verwijst ook regelmatig naar de kunstgeschiedenis en populaire cultuur. Middeleeuwse stadsgezichten\, sprookjesachtige landschappen en theatrale interieurs vormen het fantastische toneel waarop dieren\, mensen en fantasiewezens hun avonturen beleven. Zijn tekeningen vertellen van kaft tot kaft samen het verhaal\, maar zijn ook op zichzelf bijzondere werelden waarin je heerlijk kunt dwalen en verdwalen. Daarmee sluit het werk van Thé Tjong-Khing aan op de traditie van Hieronymus Bosch en Pieter Bruegel waarin de kijker minstens zo vrij kan dwalen van figuur naar figuur en van verhaal naar verhaal. \n* Zijn naam bestaat uit drie delen: Thé\, zijn achternaam\, Tjong\, zijn generatienaam en Khing\, zijn voornaam. Conform de Chinese gewoonte is dit ook de volgorde en staat zijn voornaam dus achteraan. \n  \nPris Roos en Koen Taselaar\nHet werk van Thé Tjong-Khing is tot op de dag van vandaag van invloed op kunstenaars en illustratoren. Zijn werk laat immers zien dat verhalen niet alleen verteld en (voor)gelezen kunnen worden\, maar ook open zijn voor eigen invulling en nieuwe interpretaties. In dat kader heeft CODA beeldend kunstenaars Pris Roos en Koen Taselaar uitgenodigd om hun werk\, geïnspireerd op of in lijn met Khing\, in deze tentoonstelling te tonen. \nPris Roos laat een aantal tekeningen zien uit het boek De toko van mijn ouders dat tijdens de looptijd van Kroon op de taart! uit zal komen. Het werk van Khing is een grote inspiratiebron voor Roos. Met name zijn prentenboek Waar is de taart? heeft haar als tekenaar en kinderboekenschrijver geïnspireerd. Pris Roos maakt voor deze tentoonstelling het omslag van haar nieuwe boek – een toko met gesloten rolluik – tot een levensgrote installatie van gerecyclede kartonnen dozen\, verzameld bij de toko van haar ouders. Pris Roos is op vrijdagavond 3 juli een van de sprekers tijdens CODA Talks x Familie Ties; een editie die ingaat op de definitie en betekenis van familie. Meer informatie is te zijner tijd te vinden op coda-apeldoorn.nl/agenda. \nHet werk van Koen Taselaar toont bijzondere werelden waarin alleen hij de regels bepaalt. Zijn tekeningen hebben een stijl die aansluit op het werk van Khing en met zijn vertaling en verwerking van symbolen\, iconen en mythische figuren slaat hij een brug naar het werk van Khing. Zijn jacquardgeweven wandtapijten vertellen elk een eigen verhaal en laten zien hoe hij zijn tekeningen vertaalt naar een ander medium dan papier of schildersdoek. Zijn wandkleden en meubels zijn kleurrijk en indrukwekkend en nemen de bezoeker mee naar een fantasierijke wereld\, net zoals Khing dat doet met zijn tekeningen. \n  \nCinema Khing in CODA Atelier \nKhing haalt veel inspiratie uit films. Zijn vader was eigenaar van een bioscoop en daar zag Khing al op jonge leeftijd eindeloos veel films. Vooral de wereldberoemde Disney-films met Mickey Mouse\, Donald Duck en Pinokkio waren favoriet. Van de gezichtsuitdrukkingen van de acteurs tot de camerastandpunten en de belichting: Khing heeft in de loop der jaren een groot filmisch geheugen opgebouwd. Nog altijd is het witte doek een grote inspiratiebron. Tijdens Kroon op de taart! De getekende werelden van Thé Tjong-Khing maak je in CODA Atelier (in CODA Museum) een storyboard\, ontwerp je een filmkaartje en teken je een portret. \nShowroom CODA ExperienceLab: Mini-uitgeverij voor Mini-magazines \nIn de Showroom van CODA ExperienceLab opent op zondag 19 april de Mini-uitgeverij voor Mini-magazines. Hier komen grafisch ontwerp\, ambacht en digitale technologie in een interactieve expositie én pop-up uitgeverij samen. Bezoekers kunnen mini-magazines maken en toevoegen aan een groeiend (open source) archief van zines. In de Zine Zone zijn publicaties in te zien van bezoekers en ontwerpers die experimenteren met tekenplotters\, 3D-printers en lasersnijders. Daarnaast toont CODA grafische sieraden uit de eigen collectie en een selectie affiches uit de Beeldbank van CODA Archief. Je bent op zondag 19 april vanaf 14.30 uur welkom in de Showroom van het ExperienceLab (in CODA Museum). Er worden verschillende demonstraties gegeven en uiteraard kun je ook zelf aan de slag met het maken van een mini-magazine! \n\n‘Kroon op de taart! De getekende werelden van Thé Tjong-Khing’ is mede mogelijk gemaakt met financiële steun van het Cultuurfonds\, het Mondriaan Fonds\, het Frank van der Wal Fonds en de Gravin van Bylandt Stichting. \nCODA werkte voor de realisatie van de tentoonstelling samen met studio YIPP\, bureau Viesrood\, uitgeverij Lannoo en Gottmer Uitgevers. \n19 april tot en met 25 oktober 2026 \nwww.coda-apeldoorn.nl/khing \nhttps://www.youtube.com/watch?v=nitKuoaszdk URL:https://inzaken.eu/index.php/event/kroon-op-de-taart-de-getekende-werelden-van-the-tjong-khing/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270104T170000 DTSTAMP:20260316T025048Z CREATED:20260316T025048Z LAST-MODIFIED:20260316T025048Z UID:42801-1777028400-1799082000@inzaken.eu SUMMARY:Waarheid? Kunst van de twijfel DESCRIPTION:In Waarheid? Kunst van de twijfel onderzoeken wetenschappers én kunstenaars hoe we bepalen wat waar is. In een tijd van desinformatie\, fake news en kunstmatige intelligentie is die vraag ontzettend urgent. \nAls je deze tentoonstelling uitkomt\, weet je precies wat waar is. \nOf… toch niet? \nDe mens verlangt naar zekerheid. Waarheid maakt de wereld overzichtelijk en voorspelbaar. Maar zoeken naar waarheid begint bij twijfel. \nWetenschappers proberen via onderzoek zo dicht mogelijk bij feiten te komen. Ze ontwikkelen methodes om betrouwbaarheid te testen: van bronnen tot data\, van instituten tot ons eigen geheugen. \nKunstenaars laten juist zien hoe dun de grens is tussen overtuigend en waar\, tussen bewijs en gevoel. \nSamen stellen zij dezelfde scherpe vraag: wat is waarheid – en waarom hechten we er zoveel waarde aan? \nDe tentoonstelling voert je langs vier verschillende perspectieven: \nVertellers van waarheid \nWie vertrouwen we? En waarom? Hoe tonen mensen dat ze geloofwaardig zijn? \nBakens van waarheid \nInstituten\, wetenschap\, feiten. Wat geeft houvast – en wanneer begint dat te schuiven? \nVertroebeling van waarheid \nLeugens\, vooroordelen\, desinformatie en de kwetsbaarheid van ons geheugen. \nZoeken naar waarheid \nWanneer weet je genoeg? Kun je waarheid vinden in fictie? En is het altijd beter om de waarheid te kennen? \nDe tentoonstelling toont een rijke mix van wetenschappelijke objecten en kunstwerken. Met maar liefst 27 kunstwerken is dit de kunstzinnigste tentoonstelling in de geschiedenis van Rijksmuseum Boerhaave. \nTe zien zijn objecten uit de eigen collectie\, aangevuld met bijzondere bruiklenen van onder meer: \n\nGUM (Gents Universiteitsmuseum & Plantentuin)\nTeylers Museum\nUniversiteitsmuseum Utrecht\n\nElk object vertelt een verhaal. Soms zet het je op het verkeerde been. Soms bevestigt het wat je dacht te weten. Soms laat het zien hoe kwetsbaar ‘feiten’ kunnen zijn. \nWaarheid? Kunst van de twijfel is gebaseerd op het tentoonstellingsconcept van het GUM (Gents Universiteitsmuseum)\, waar de tentoonstelling in 2024/2025 te zien was onder de titel Wonderkamer van de waarheid. \nRijksmuseum Boerhaave heeft het concept aangevuld met nieuwe verhalen en objecten uit de eigen collectie en via bruiklenen. \nDurf jij te twijfelen? \nOntdek Waarheid? Kunst van de twijfel vanaf 24 april 2026 t/m 4 januari 2027 in Rijksmuseum Boerhaave. \nhttps://www.rijksmuseumboerhaave.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/waarheid-kunst-van-de-twijfel/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270214T170000 DTSTAMP:20260506T072835Z CREATED:20260506T072835Z LAST-MODIFIED:20260506T072835Z UID:44491-1777028400-1802624400@inzaken.eu SUMMARY:Base Line --- Music Meets Art DESCRIPTION:Een lust voor het oog en het oor! Kunstmuseum Den Haag maakt vanaf voorjaar 2026 geluid. Ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het Koninklijk Conservatorium komen in de tentoonstelling Base Line — Music Meets Art werelden van beeld en geluid samen. Na lange tijd toont het Kunstmuseum weer een deel van haar bijzondere collectie muziekinstrumenten – én laat ze horen. Enkele bijzondere objecten\, zoals de kristallen dwarsfluit\, krijgen hun stem weer terug.  \nJapanse prenten verbeelden musicerende mensen\, vergeten vrouwelijke componisten staan weer in de schijnwerpers\, het publiek kan muzikale noten ruiken en voelen en beeldend kunstenaars laten zien hoe hun werk wordt beïnvloed door muziek. In een rijk publieksprogramma dragen Haagse muzikanten en communities bij aan een programma dat grenzen en tijdperken overstijgt. \nAfbeelding: Derrick Ofosu Boateng\, Music Makes The Pain Fade\, 2019\, Kunstmuseum Den Haag – aankoop met steun van het Erik Bos Fonds \n24 april 2026 t/m 14 februari 2027 \nhttps://www.kunstmuseum.nl/ \n  \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/base-line-music-meets-art/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260927T170000 DTSTAMP:20260612T032323Z CREATED:20260612T032323Z LAST-MODIFIED:20260612T032323Z UID:45800-1777028400-1790528400@inzaken.eu SUMMARY:Larissa Sansour: Rogue Agents of History DESCRIPTION:Rogue Agents of History is de eerste solotentoonstelling in Nederland van de bekroonde Palestijnse kunstenaar Larissa Sansour. Ze werkt voornamelijk met film\, fotografie en installatie. In haar werk onderzoekt Sansour de wisselwerking tussen mythe\, documentaire en historische verhalen\, vaak door de lens van sciencefiction. Haar kunst was eerder te zien in onder andere Tate Modern in Londen\, MoMA in New York\, de Biënnale in Venetië en Centre Pompidou in Parijs. \nDe tentoonstelling bestaat uit drie films: het nieuwe in opdracht van Wereldmuseum gemaakte A Sunken Tale of Losses Delayed en de films In the Future They Ate from the Finest Porcelain en Familiar Phantoms. Daarnaast omvat de expositie nog meer kunstwerken van Sansour\, persoonlijke erfstukken\, props uit de films\, en museale collectie-objecten. \nPiraten\, geesten en guerrilla-archeologen spelen een belangrijke rol in de tentoonstelling. Deze ‘rogue agents’\, grijpen historische verhalen\, verstoren ze en geven ze een nieuwe betekenis. Vanuit de Palestijnse context onderzoekt de tentoonstelling ook universele thema’s zoals identiteit\, geheugen\, verbondenheid\, verlies en de menselijke drang naar avontuur. \nDe tentoonstelling vervaagt opzettelijk de grenzen tussen tijdperken\, feit en fictie. De kunstwerken bestrijken een breed spectrum van verleden\, heden en toekomst\, van het Ottomaanse tijdperk en de aanhoudende Israëlische bezetting tot denkbeeldige\, sombere toekomstscenario’s. \nOndanks de uitdagingen waarmee Palestijnen te maken hebben\, biedt de tentoonstelling momenten van herstel. Bezoekers worden meegenomen naar toekomsten die gevormd kunnen worden (zoals in In the Future They Ate from the Finest Porcelain en Archaeology in Absentia\, 2016)\, naar jeugdherinneringen vol trauma\, liefde en veerkracht (Familiar Phantoms\, 2022)\, of naar een spookachtige eeuwigheid gedreven door ondernemingslust en de zoektocht naar gerechtigheid (A Sunken Tale of Losses Delayed\, 2026). \nRogue Agents of History is gecureerd door Nat Muller. Sansour werkt nauw samen met de Deense auteur en regisseur Søren Lind. \n24 april – 27 september 2025 \nhttps://amsterdam.wereldmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ASmv11aKCCU URL:https://inzaken.eu/index.php/event/larissa-sansour-rogue-agents-of-history/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260927T170000 DTSTAMP:20260804T022106Z CREATED:20260804T022106Z LAST-MODIFIED:20260804T022106Z UID:48089-1777028400-1790528400@inzaken.eu SUMMARY:Jesse Darling: Godsworth DESCRIPTION:De Britse kunstenaar Jesse Darling verandert de kerkruimte in een landschap dat bestaat uit puin van bouwafval\, oude meubels\, afgedankte elektronica en andere materialen verzameld uit Amsterdam. In een tijd waarin sociale\, politieke en ecologische systemen onder druk staan\, reflecteert Godsworth op wat waardevol is\, hoe waarde telkens opnieuw wordt bepaald en hervonden. \nEen landschap van bouwpuin \nGrote delen van de kerkvloer zijn bedekt met puin van bouwafval. Uit het landschap rijzen speelse sculpturen op die Darling samenstelde uit afgedankte meubels\, schroot en kapotte apparaten. Het materiaal is afkomstig uit Amsterdam en deels door Darling zelf verzameld. Door gebruik te maken van alledaags afval en puin benadrukt Darling in zijn werk de vaak rommelige realiteit van het menselijk bestaan en bevraagt hij de sociale en politieke krachten die bepalen wat en wie van waarde is. Het puin is volgens Darling geen eindpunt maar ‘materie in transitie’\, iets dat wacht op herwaardering en een nieuwe betekenis. \nSculpturen van gebruikte materialen \nDarling liet zich inspireren door de bijna veertig altaren die ooit verspreid door de kerk stonden\, plaatsen waar verschillende groepen mensen samenkwamen – elk met hun eigen rituelen en onderlinge verbanden. In Godsworth keren deze plekken van ontmoeting en betekenisgeving terug in de vorm van ogenschijnlijk voorlopige samenstellingen die ieder moment weer een andere gedaante aan zouden kunnen nemen. Steigerelementen maken deel uit van deze constructies: ze bieden stabiliteit\, maar verwijzen ook naar iets dat nog in opbouw is. \nTransitie \nZo ontstaat in Godsworth een ruimte waarin alles in beweging blijft: materialen\, betekenissen en vormen van samenkomst. In een tijd waarin sociale\, politieke en ecologische systemen onder druk staan\, reflecteert Godsworth niet alleen op wat waardevol is\, maar ook op hoe waarde telkens opnieuw wordt bepaald en hervonden. \nPublieksprogramma \nParallel aan de tentoonstelling organiseert de Oude Kerk een verdiepend publieksprogramma met onder meer wekelijkse instaprondleidingen\, concerten en workshops. In het laatste tentoonstellingsweekend organiseert Jesse Darling een Evening Service. \nOver Jesse Darling \nJesse Darling (1981\, Oxford\, UK) wordt gezien als een van de meest invloedrijke kunstenaars van dit moment. In 2023 won hij de prestigieuze Turner Prize. In zijn sculpturen en installaties geeft hij een nieuwe vorm en context aan alledaagse objecten. Met zijn werk toont Darling dat kwetsbaarheid en feilbaarheid inherent zijn aan mensen\, samenlevingen en materialen. Tentoonstellingen van zijn werk waren onder andere te zien in Tate Britain\, de Biënnale van Venetië\, Schirn Kunsthalle Frankfurt\, The Drawing Center New York\, Museum Ludwig Keulen en Palais de Tokyo Parijs (voorjaar 2026). \n24 april tot en met 27 september 2026 \nhttps://www.oudekerk.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=sV_1JX3C98g URL:https://inzaken.eu/index.php/event/jesse-darling-godsworth/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260425T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261004T170000 DTSTAMP:20260403T043012Z CREATED:20260403T043012Z LAST-MODIFIED:20260403T043012Z UID:43393-1777114800-1791133200@inzaken.eu SUMMARY:Woody van Amen. The Best of DESCRIPTION:Vanaf zaterdag 25 april presenteert Kunsthal Rotterdam een overzicht van het werk van de Rotterdamse kunstenaar Woody van Amen (1936). De tentoonstelling markeert zijn negentigste verjaardag en eert een van de invloedrijkste Nederlandse kunstenaars van de naoorlogse avant-garde. \nWoody van Amen. The Best of  toont sleutelwerken uit zijn decennialange oeuvre en volgt de ontwikkeling van zijn werk vanaf de vroege jaren zestig\, toen hij uitgroeide tot een van de pioniers van de popart in Nederland. Van popartschilderijen en assemblages tot het iconische taxat-motief: de tentoonstelling laat zien hoe Van Amen steeds opnieuw de grenzen van beeldcultuur\, technologie en spiritualiteit verkent. Zijn speelse\, directe en scherpe vormentaal maken deze kunstenaar tot op de dag van vandaag nog altijd relevant. \nExperiment\nEen bijzonder werk van Van Amen is Habanera (1961). Het werk\, destijds gepresenteerd als het langste schilderij ter wereld\, is een schildering op een dertien meter lang orgelboek. Over de gaatjes die de muziek sturen\, bracht Van Amen een eigen abstracte\, expressionistische partituur aan. Grove spetters en penseelstreken verraden de vaart waarmee de kunstenaar de leporello te lijf ging. \nPopart\nVan Amen vertrekt begin jaren zestig naar de Verenigde Staten\, waar hij in aanraking komt met kunstenaars als Andy Warhol en Robert Rauschenberg. Hij treft er een kunstscene aan waarin alledaagse objecten\, merknamen en beelden uit de consumptiemaatschappij centraal staan. In zijn vroege werk is deze invloed duidelijk zichtbaar. Van Amen gebruikt bekende merknamen zoals RVS\, Philips en Wrigley in schilderijen waarvan de beelden direct aan het straatbeeld lijken ontleend: neonletters\, logo’s en industriële vormen. \nAlledaagse objecten\nDe tentoonstelling presenteert een aantal van Van Amens assemblages: combinaties van elementen uit alledaagse voorwerpen die bewegen en geluid maken of zelfs aanvriezen\, zoals zijn iconische IJsmachines. Ook zijn de Vibro-objecten te zien: sculpturen die vibreren door middel van kleine motoren of mechanische onderdelen uit afgedankte apparatuur. Geïnspireerd door de harde kant van de Amerikaanse cultuur vormt de elektrische stoel een indringend onderwerp in Van Amens werk. Hij isoleert het object en maakt de stoel op deze manier een opzichzelfstaand\, sculpturaal beeld. \nSymboliek\nEen van de belangrijkste ontwikkelingen in Van Amens oeuvre is het gebruik van symbolen met een van oorsprong religieuze lading\, die hij tijdens zijn reizen ontdekt. Invloeden uit Azië zijn zichtbaar in tekeningen van wajangpoppen en andere culturele motieven. Zo is de taxat een van de bekendste symbolen in zijn oeuvre: een dubbelkruis dat hij aantrof in de bekleding van een taxi in Singapore. De door Van Amen bedachte naam verwijst naar deze vindplaats. Het symbool intrigeerde hem zozeer dat hij de driedimensionale vorm\, bestaande uit dertien kubussen\, wiskundig liet vastleggen. Ook de karakteristieke top van de Zwitserse Matterhorn keert regelmatig terug in zijn werk\, evenals Nepalese gebedsvlaggetjes. \nSamenwerking\nDe tentoonstelling is een samenwerking tussen Kunsthal Rotterdam\, Woody van Amen en op initiatief van de oprichter van EENWERK\, Julius Vermeulen en gastcurator Irma Boom. \n25 april t/m 4 oktober 2026 \nhttps://www.kunsthal.nl/en/#tijdlijn-2026-04 \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hSrzqV5t4MY URL:https://inzaken.eu/index.php/event/woody-van-amen-the-best-of/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260425T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261101T170000 DTSTAMP:20260504T040638Z CREATED:20260504T040638Z LAST-MODIFIED:20260504T040638Z UID:44398-1777114800-1793552400@inzaken.eu SUMMARY:David Bade --- We OK! DESCRIPTION: Kunst maak je samen. Dat is het motto van kunstenaar David Bade (Curaçao\, 1970). Hij staat bekend om zijn humor\, scherpe commentaar en sociale betrokkenheid. En om zijn vernieuwende manier van samenwerken. Hij is een pionier op dit gebied. De tentoonstelling bundelt voor het eerst een omvangrijke selectie van zijn kleurrijke sociale projecten. \nCentraal staat het recente project We OK!\, waarin Bade kunst maakt met Bredase jongeren en zeven opkomende kunstenaars. Speel\, teken of droom je ook mee? \nDoorbreken en verbinden \nDavid Bade is beeldhouwer\, schilder\, tekenaar en installatiekunstenaar. Zijn werk is kleurrijk\, associatief en vol symboliek. Al bijna dertig jaar doorbreekt hij de grenzen van de gevestigde kunstwereld. Hij werkt het liefst daarbuiten\, daar waar verschillende mensen elkaar dagelijks ontmoeten. In wijken en buurten\, maar ook binnen de zorg en het bedrijfsleven wakkert hij verbeelding en creativiteit aan. \nIn 2006 richtte hij samen met Tirzo Martha op Curaçao zelfs een centrum voor hedendaagse kunst op: het Instituto Buena Bista (IBB)\, een kunstprogramma voor jong talent. \n“Iedereen heeft wel verbeelding. Alleen: dat vergeet iedereen zo jong. Ik probeer dat naar boven te halen en dat verbindt mensen en verbetert direct de communicatie.” — David Bade\ \nDrie wijken in Breda \nDe afgelopen twee jaar waren jongeren uit de Bredase wijken Haagse Beemden\, Hoge Vucht en Heuvel aan zet. In de tentoonstelling worden hun creatieve proces en de resultaten zichtbaar. De jongeren hebben samen met Bade en zeven opkomende kunstenaars (Floor Snels\, Daan van Bommel\, Bas Steens\, Bobbi Cleij\, Jan Janssens en Stijn Ros & Jesse Paauwe) kunst gemaakt rondom de thema’s: spelen\, geloven\, geven\, genieten en je verzetten. Alles kon worden gebruikt om iets nieuws te maken: van een autowrak tot een kringloopkast. \nDe deelnemende jongeren maken deel uit van Grote Broer Grote Zus (GBGZ). Samen met andere jongeren (van 14 tot 23 jaar) leveren zij een positieve bijdrage aan de leefbaarheid in hun wijk. Kunst en musea hebben voor hen vaak een hoge drempel – daar willen we met We OK! verandering in brengen. \n“De maatschappelijke impact en de lessen die GBGZ aan de wijk geeft zijn een onuitputtelijke bron van inspiratie.” — Daan van Bommel (kunstenaar) \n25 april tot en met 1 november 2026 \nhttps://www.stedelijkmuseumbreda.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wPllVB9ZtKQ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/david-bade-we-ok/ END:VEVENT END:VCALENDAR