BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//inZaken.eu - ECPv6.17.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:inZaken.eu X-ORIGINAL-URL:https://inzaken.eu X-WR-CALDESC:Events for inZaken.eu REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H X-Robots-Tag:noindex X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Amsterdam BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20270328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20271031T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20280326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20281029T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20290325T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20291028T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20300331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20301027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20310330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20311026T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20250913T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270912T170000 DTSTAMP:20260521T040906Z CREATED:20260521T040906Z LAST-MODIFIED:20260521T040906Z UID:44894-1757761200-1820768400@inzaken.eu SUMMARY:Collectie presentatie DESCRIPTION:Ontdek 140 prachtige\, fascinerende of spannende kunstwerken in onze vernieuwde collectiepresentatie. Museum MORE opende in 2015 voor het eerst de deuren\, met als basis een eigen collectie van zo’n 900 werken. In de afgelopen tien jaar zijn daar ruim 300 werken bij gekomen\, door middel van aankopen\, schenkingen en langdurige bruiklenen. \nOok zijn er werken die nog niet of nauwelijks getoond zijn\, omdat de collectie nou eenmaal veel groter is dan er ruimte is in de museumzalen. In deze tentoonstelling kun je kennis maken met een groot aantal aanwinsten en werken uit het depot\, naast de topstukken die bijna permanent te zien zijn. \nReis langs acht thema’s \nJe kunt kriskras door de tijd reizen langs acht thema’s in onze nieuwe opstelling. Sommige thema’s komen voort uit het afgebeelde onderwerp\, andere thema’s zijn meer associatief of intuïtief van aard. Alle 140 werken passen binnen de collectiecriteria van Museum MORE: gebaseerd op de zichtbare werkelijkheid en gemaakt door kunstenaars die in Nederland actief zijn (geweest) in de periode van 1900 tot heden. \n  \nBinnenwereld \nDe menselijke binnenwereld met al zijn verschillende stemmingen is een veelvoorkomend onderwerp in de collectie van MORE. Met diens gigantische naakte zelfportretten\, in krijt op kaasdoek\, toont Lise Lou Sore het doorleven van extreme emoties. Gevoelens die universeel herkenbaar zijn\, maar vaak enorm eenzaam voelen wanneer je ze ervaart. Een hyperrealistische schilderij van Maudy Alferink verleidt ons met de kleurrijke kleding van het geportretteerde meisje\, maar wat vertelt het werk ons over haar zelfbeeld en gemoedstoestand? \n  \nAbstract realisme \nIs een realistische voorstelling altijd direct herkenbaar? De grote houtskooltekening van Raquel Maulwurf lijkt op het eerste gezicht een spel van willekeurige strepen en vlekken. Maar niets is minder waar: de titel Agent Orange verwijst naar het ontbladeringsmiddel dat in de Vietnamoorlog (1955-1975) werd ingezet. Het patroon is gebaseerd op satellietbeelden van de in formatie vliegende sproeivliegtuigen. Theo van Amstel toont ons een luchtiger voorstelling\, in een ritmische compositie van turquoise en wit\, licht en schaduw. De kleine potloodtekening van David Haines is tegelijkertijd zowel hyperrealistisch als abstract en conceptueel: de pillen die zijn moeder aan het einde van haar leven slikte\, arrangeerde hij als dichtregels. \nZij hebben het gemaakt \nWe tonen zelfportretten van een groot aantal kunstenaars in onze collectie. Zij hebben de werken gemaakt\, maar hebben zij het daarmee ook gemaakt in hun vak? Sommige kunstenaars zoals Charley Toorop\, Carel Willink en hedendaagse kunstenaars zoals Levi van Veluw en Philip Akkerman zijn bekende namen en leven of leefden van hun kunst. Anderen zijn nooit echt doorgebroken of pas recent (her)ontdekt. Voor ons als museum zijn ze allemaal belangrijk\, want dankzij hen kunnen wij bestaan. Immers\, zonder kunstenaars geen museum. \n  \n(Sneeuw)landschappen en wit \nDe Bomenrij van Jan Mankes en Beemster\, bloeiende boom van Charley Toorop zijn twee van de meest geliefde schilderijen uit onze collectie. Carel Willink en Wim Schuhmacher – van wie MORE uitzonderlijk veel werken bezit – schilderden eveneens regelmatig (stads)landschappen. Verder bevatte onze collectie tot dusver weinig werken met landschappen of natuur. Daar is verandering in gekomen dankzij onder meer de verwervingen van Ruud van Empels fotocollage met fluitenkruid. Bovendien speelt in een aantal van onze kunstwerken de ‘kleur’ wit een hoofdrol. Wit van bloesem\, wit van van sneeuw\, of wit als lichtgevend contrast van donkere delen. \nStraat en consumptie \nDe straat\, verpakkingsmateriaal en afval\, (over)consumptie en voedselindustrie\, rijkdom\, armoede\, sociale ongelijkheid en het mobiele thuis van een dakloze: winkelwagentjes staan voor veel meer dan boodschappen doen. Het kunstenaarsduo J&B refelcteert met drie piepschuimen winkelkarretjes op maatschappelijke thema’s met materialen ‘van de straat’\, zoals vuilniszakken\, pizzadozen of piepschuim. Terwijl de straat voor de een de plek is om je te haasten naar je werk en de ander er vermaak zoekt op de kermis\, is een derde er op zoek naar voedsel of klandizie. \n  \nStilleven \nHet stilleven was ongekend populair onder realistische kunstenaars in de jaren 1920-1940. De collectie van MORE bevat dan ook een grote hoeveelheid stillevens: met glaswerk\, potjes\, pannetjes\, bloemen\, boeken\, vruchten en veel eieren\, maar ook dode dieren of schedels\, vaak met een kunstig gedrapeerde lap stof of stapel papieren. Afgewogen composities die de vakkundigheid van de kunstenaar tonen in het weergeven van allerlei materialen\, zoals het glanzende oppervlak van glas. Terwijl stillevens doorgaans schilderijen zijn\, kun je ook hedendaagse ruimtelijk stillevens zien. Met soms een zelfde symbolische waarde als 100 jaar terug: gedenk te sterven\, maar geniet ook van het leven. \nRelaties \nOf het nou een relatie is met familie of kinderen\, een geliefde of (huwelijks)partner\, vrienden of collega’s: relaties zijn wezenlijk voor ons bestaan. Ze brengen ons vreugde\, warmte\, evenwicht en veiligheid. Maar ook twijfel en irritatie\, en verdriet wanneer de relatie spaak loopt of het verlangen ernaar onvervuld blijft. Hoe verbeelden kunstenaars deze complexiteit? Soms met ironie en met afstand\, soms juist lieflijk of spetterend. Jans Muskee wijdde Beeldhouwer Johan Polet koos voor robuuste intimiteit. \nNaakt \nDe kunstgeschiedenis staat bol van de naakten. Lang waren dit vooral bevallige vrouwelijke naakten\, verpakt in Bijbelse of mythologische taferelen. Vanaf de late 19de eeuw zien we ook naakten (vrouwen én mannen) als baders in of aan het water. Bij de moderne realisten in de collectie van MORE zien we allerlei vormen van naakt. Maar wanneer vinden we naakt eigenlijk echt naakt en waar ligt de grens tussen geoorloofd of plezierig naakt en ongemakkelijk of zelfs aanstootgevend naakt? Naar naakt in de kunst kijken we vaak anders dan naar naakt in de alledaagse werkelijkheid. En wat is de invloed van geslacht\, leeftijd\, pose\, gezichtsuitdrukking en context op onze perceptie van een naakt lichaam? \n13.09.25 – 12.09.27 \nhttps://www.museummore.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/collectie-presentatie/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20251101T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261231T170000 DTSTAMP:20251104T034817Z CREATED:20251104T034817Z LAST-MODIFIED:20251104T034817Z UID:38675-1761994800-1798736400@inzaken.eu SUMMARY:Tentoonstelling Wubbo Ockels DESCRIPTION:Op 30 oktober 1985 was Wubbo Ockels (1946 – 2014) de eerste Nederlander die een ruimvlucht maakte. Space Expo eert dit historische hoogtepunt 40 jaar later met een nieuwe\, tijdelijke tentoonstelling: Wubbo Ockels: Astronaut of Spaceship Earth. De tentoonstelling is ontwikkeld in samenwerking met Joos Ockels\, de vrouw van Wubbo. Bijzondere\, nooit eerder vertoonde objecten én beelden zijn te zien. Kom langs en laat je inspireren door Wubbo’s verhaal! \nJoos Ockels: ‘’De ruimtevaartperiode in het leven van Wubbo was intens. Deze tentoonstelling weerspiegelt de wereldwijde aandacht en zijn persoonlijke ervaringen.’’ \nWat is er te zien? \nIn 1985 vloog Wubbo mee met de Space Shuttle Challenger. In Spacelab was hij medeverantwoordelijk voor verschillende wetenschappelijke experimenten. Op 6 november keerde Wubbo terug op aarde. In de tentoonstelling zijn diverse objecten te zien uit deze periode. Van de eerste vacature-advertentie tot objecten die mee zijn geweest naar de ruimte. \nOok toont de tentoonstelling hoe de ruimtereis Wubbo’s blik op de aarde voorgoed veranderde. De kwetsbaarheid van onze planeet inspireerde hem om zich in te zetten voor duurzaamheid\, innovatie en educatie. Projecten als de Nuna-zonneauto en een bus op zonne-energie worden getoond aan de hand van schaalmodellen en beeldmateriaal. \nBezoek de tentoonstelling \nWubbo Ockels: Astronaut of Spaceship Earth is te zien bij Space Expo van 1 november 2025 tot en met 31  december 2026. \nhttps://www.youtube.com/watch?v=NVYqpPNpudA \nhttps://www.space-expo.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/tentoonstelling-wubbo-ockels/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20251122T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261122T170000 DTSTAMP:20261103T035155Z CREATED:20261103T035155Z LAST-MODIFIED:20261103T035155Z UID:53356-1763809200-1795366800@inzaken.eu SUMMARY:Mummie Mysteries DESCRIPTION:Kampen – Hans Drost heeft een gemummificeerde Steenmarter (Joop) gevonden bij de Koggewerf in Kampen. Foto Freddy Schinkel\, IJsselmuiden \nTot en met 22 november 2026 kunnen bezoekers zich in Natuurmuseum Fryslân onderdompelen in de mysterieuze wereld van de dierenmummies. Bij mummies denk je al snel aan het Oude Egypte\, maar ze komen ook in eigen omgeving voor. Mummie Mysteries is dan ook een fascinerend onderwerp\, interessant en helemaal niet ingewikkeld. \nEgypte\nMummies van farao’s in het Oude Egypte zijn wel bekend\, maar wist je dat er tweeduizend jaar geleden ook veel dierenmummies waren? Katten\, ibissen en krokodillen werden zorgvuldig gebalsemd en ingezwachteld als heilig dier\, huisdier\, geschenk aan de goden of voedsel voor een overledene. Deze mummies werden bewust door mensen gemaakt om voor eeuwig bewaard te blijven. \nFryslân\nOok in Fryslân komen dierenmummies voor. Deze zijn vaak ‘per ongeluk’ ontstaan door natuurlijke omstandigheden. Vaak zijn deze dieren weggekropen en overleden op een plek waar bepaalde klimatologische omstandigheden waren die het mummificatieproces in gang hebben gezet. Zo werden de dieren als het ware gedroogd. In de collectie van het museum zijn verschillende mummiedieren opgenomen: een kat die in een kruipruimte werd gevonden\, een rat die achter het behang zat en een gedroogde vleermuis die jaren later tevoorschijn kwam uit een vaas. \nPrepareren\nIn de spannende tentoonstelling zijn zowel de bewuste mummies uit het oude Egypte als de onbewuste mummies uit Fryslân te zien. Bezoekers krijgen antwoord op vragen als: Welke dieren werden gebruikt als mummie? Hoe gaat het mummificeren in zijn werk? En waarom werden dieren eigenlijk gemummificeerd? We doen ook uit de doeken hoe dieren tegenwoordig geprepareerd worden en wat het doel daarvan is. \nBibber & Balsem\nIn deze speciale hoek voor kinderen kunnen ze de oliën ruiken en de materialen zien waarmee mummiedieren gemaakt werden. Ze gaan ook zelf aan de slag: in een vergroot Dokter Bibberspel gaan ze met een tang het hart\, de lever en de darmen uit een krokodil halen\, net zoals dat in het oude Egypte ook gebeurde. Wie bibbert\, moet opnieuw beginnen. Met linnen windsels gaan ze vervolgens een slang of krokodil omtoveren tot een mummie. \nNieuws: Steenmartermummie uit Kampen\nHalf november 2025 werd in Kampen een mummie gevonden van een steenmarter. Vrijwilliger Hans Drost vond het dier bij de koggewerf toen hij daar in de tuin aan het harken was. Het dier verkeert in uitzonderlijk goede staat. Verschillende landelijke media hebben aandacht besteed aan deze vondst. Dit inmiddels beroemde dier komt naar Leeuwarden en zal vanaf januari 2026 aan de tentoonstelling toegevoegd worden. \nVanaf april: uitbreiding expo met twee nieuwe mysteries!\nVanaf het paasweekend gaat een extra zaal open in de tentoonstelling. Hierin worden de verhalen verteld van twee andere mummie mysteries in Fryslân\, namelijk de mummiekelder in Wiuwert en een bijzondere vondst in Sexbierum. Je leest er hier alles over. \nMummie Mysteries maakt deel uit van het project ‘Onder Ons’\, een initiatief van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden en is mede mogelijk gemaakt door de Vriendenloterij en Gemeente Leeuwarden. \nOver ‘Onder Ons’\nMet dank aan een genereuze bijdrage van de VriendenLoterij kan het Rijksmuseum van Oudheden in de periode van 2023 tot en met 2027 met tien Nederlandse musea tien tentoonstellingen opzetten. Met als doel dat iedere Nederlander de nationale museumcollectie kan bewonderen. \n22 november 2025 t/m 22 november 2026. \nFoto’s: Natuurmuseum Fryslân\, RMO\, Freddy Schinkel. \nhttps://natuurmuseumfryslan.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XL4xzwHsLMk \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/mummie-mysteries/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260202T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270126T170000 DTSTAMP:20260914T051421Z CREATED:20260914T051421Z LAST-MODIFIED:20260914T051421Z UID:51331-1770030000-1800982800@inzaken.eu SUMMARY:Bogdan Borčić & Karel Zelenko in Dialoog DESCRIPTION:Dit jaar vindt de twintigste tentoonstelling van het Grafisch Kabinet van Bogdan Borčić plaats\, waarmee tevens de honderdste geboortedag van Bogdan Borčić (1926–2014) wordt herdacht. Ter gelegenheid hiervan wordt het grafische werk van Borčić in dialoog gebracht met dat van Karel Zelenko (geb. 1925). Zelenko\, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Sloveense grafische kunst in de tweede helft van de twintigste eeuw\, vierde in 2025 zijn honderdste verjaardag. \n  \nBogdan Borčić (1926–2014) en Karel Zelenko (geb. 1925) vertonen veel biografische overeenkomsten. Beiden studeerden in de jaren veertig aan de Academie voor Schone Kunsten in Ljubljana en behoorden tot de eerste naoorlogse generatie die werd opgeleid door vooraanstaande kunstenaars als Božidar Jakac en Gabrijel Stupica; laatstgenoemden oefenden een beslissende invloed uit op beide kunstenaars. \n  \nHun wegen raakten nauwer met elkaar verweven aan het eind van de jaren vijftig\, toen Borčić terugkeerde uit Parijs en gebruik ging maken van de drukpers in Zelenko’s atelier in Kamnik\, waar Zelenko keramiek vervaardigde voor de fabriek Keramika. In de jaren zestig werden ze geassocieerd met de Grafische School van Ljubljana\, hoewel geen van beiden zichzelf als vertegenwoordiger daarvan beschouwde. Zelenko voelde zich nooit aangesproken door de technische perfectie die met deze school werd geassocieerd; hij pleitte juist voor eenvoud in de tekening en voor de directheid waarmee een spoor op de drukplaat wordt achtergelaten. Deze opvatting van grafiek getuigt van zijn rebelse geest\, die duidelijk tot uiting komt in de eigenzinnige beeldtaal van zijn zwart-witetsen met hun verfijnde\, filigraanachtige lijnen. In tegenstelling tot de stilistische homogeniteit van Zelenko\, vernieuwde Borčić voortdurend zijn werkwijze en ontsloot hij van decennium tot decennium nieuwe beeldende terreinen. \n  \nWaar Borčić vooral geïnteresseerd was in de technische en visuele aspecten van de grafiek\, toonde Zelenko een sterkere betrokkenheid bij maatschappelijke thema’s\, die hij op uitgesproken verhalende wijze verbeeldde. Borčić omschreef grafiek als een plan\, terwijl Zelenko het vergeleek met poëzie. Ondanks verschillen in hun procedurele en conceptuele benaderingen zijn er parallellen te vinden in hun oeuvres\, met name in de terugkerende aanwezigheid van de menselijke figuur. In het werk van Borčić duiken figuren op in zijn vroege houtsneden met dorps- en visserijtaferelen\, evenals in werken die herinneren aan zijn gevangenschap in Dachau. Eind jaren zestig keerde de figuur kortstondig terug in verfijnde popartcomposities. Daarna werd de rol van de ‘figuur’ in zijn prenten overgenomen door een schelp; hij onderzocht dit motief met doelbewuste volharding totdat het uiteindelijk gereduceerd was tot een perforatie. Karel Zelenko bleef daarentegen zijn hele carrière trouw aan de figuratie. Zijn prenten worden gekenmerkt door een realisme dat doordrenkt is van bittere satire en bijna morbide ironie: een vrouw in een rolstoel verkoopt loten\, een ‘natuurliefhebber’ bewondert zijn jachttrofeeën\, Icarus raakt verstrikt in een wirwar van elektriciteitsdraden. Zijn werelden zijn overvol met objecten\, bevolkt door acrobaten en circusartiesten\, en gehuld in een waas van melancholie. \n  \nDe clown\, een motief dat de twee kunstenaars verbindt\, verschijnt in Borčić’ vroege werk\, terwijl hij in het oeuvre van Zelenko tot op de dag van vandaag een constante factor is gebleven. Als archetype opent de clown diverse interpretatielagen: van entertainer en maatschappelijke buitenstaander tot symbool van dualiteit en een complexe personificatie van de absurditeit van het bestaan ​​in het interbellum en de naoorlogse periode. Deze figuur weerklinkt door de tweede helft van de twintigste eeuw heen en behoudt tot op de dag van vandaag zijn tragikomische relevantie. \n  \nNa een lange periode van abstractie deed het object in de jaren 2000 opnieuw zijn intrede in het oeuvre van Bogdan Borčić; het verscheen als een solitair element in een uitgestrekt wit vlak – eerst als stoel en tafel\, later als gereedschap. De kunstenaar vertelt hoe hij ooit werd gegrepen door een lange tang in een van Zelenko’s prenten\, een voorwerp dat hij vervolgens afbeeldde in de serie *Simple Things*. In dit werk onderzocht hij de relatie tussen de uitgestrektheid van het lege blad en een kleine kleurenafdruk. Binnen de context van deze dialoog lijken Borčić’ objecten wel alsof ze rechtstreeks zijn weggenomen van Zelenko’s muren\, tafels\, schroothopen of uit de chaos van de kermis. Ze vormen een bewust contrast met Zelenko’s *horror vacui*\, die een wereld weerspiegelt die verdrinkt in materiële overdaad en dwaasheid. \n  \nCurator: Deja Bečaj \n  \nFoto: \nBogdan Borčić\, Circus I\, 1957\, GBJ-archief \nKarel Zelenko\, Acrobatische clown\, 1973\, foto: Nina Zelenko \n  \nHet Grafisch Kabinet van Bogdan Borčić herbergt 1.072 grafische werken en 371 tekeningen en schetsen van de kunstenaar. Elk jaar wordt een selectie uit zijn omvangrijke oeuvre getoond; vanaf 2022 vinden de tentoonstellingen plaats in dialoog met werken van verwante kunstenaars. De tentoonstelling *Bogdan Borčić & Karel Zelenko: In dialoog* gaat gepaard met een uitgebreid inhoudelijk programma\, bestaande uit lezingen en een rondetafelgesprek\, dat beoogt een diepgaande reflectie te bieden op grafische kunst en het oeuvre van Borčić. \nMet dank aan Sylvia Kohlmann en Kees van Teeffelen \n\n 02. 2026 – 26. 01. 2027\n\nAfbeeldingen: 1) Bogdan-Borcic-Cirkus-I-1957\, 2) Karel-Zelenko-Akrobatski-klovn-Acrobatic-Clown-1973\, 3) Equilibrism\, Karel Zelenko \nhttps://www.galerija-bj.si/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/bogdan-borcic-karel-zelenko-in-dialoog/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260213T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270103T170000 DTSTAMP:20260119T090118Z CREATED:20260119T090118Z LAST-MODIFIED:20260119T090118Z UID:40996-1770980400-1798995600@inzaken.eu SUMMARY:Tijd voor Papoea DESCRIPTION:‘Tijd voor Papoea’ brengt verschillende perspectieven samen: van verfijnde houtsnijwerken en korwar-figuren tot prauwvoorstevens en recente filmwerken. Je ziet hoe makers geschiedenis tastbaar maken\, hoe objecten relaties vormen\, en hoe een dynamische tijdsbeleving botst met opgelegde grenzen en economische belangen. We brengen context\, tegenstemmen en actuele voorbeelden samen. \nZo ontvouwt zich een verhaal van veerkracht en verbeelding: diepgeworteld in plaats en verleden\, en tegelijk gericht op een rechtvaardige\, groene toekomst. Kom kijken\, denk mee en ontdek waarom het nu – meer dan ooit – tijd is voor Papoea. \nDe objecten reflecteren regionale netwerken en de internationale invloeden die de Papoea-leefwerelden hebben gevormd\, maar ook bedreigd. De impact van het christendom en de destructieve gevolgen van mijnbouw en plantage-economie zijn zichtbaar in de collectie. Nu de Papoea-regio te maken heeft met ecologische en humanitaire crises\, krijgt de collectie in het Westen een nog grotere betekenis\, vooral voor de Papoea’s in Nieuw-Guinea en diaspora\, zoals in Nederland. De tentoonstelling biedt daarom ook een platform voor hun verhalen en is een oproep om Papoea-kunst te begrijpen in haar volledige context\, met respect voor de Inheemse leefwerelden en hun toekomst. \nEen ander concept van tijd \nIn ‘Tijd voor Papoea’ is tijd een belangrijk thema. Voorwerpen zijn geen stille getuigen; ze zijn schakels in relaties tussen mensen\, voorouders en omgeving. In rituelen worden die relaties steeds opnieuw geactiveerd\, waardoor verleden\, heden en toekomst kunnen samenvallen. Waar musea objecten bewaren\, leven in Papoea ideeën over tijd als iets dynamisch en circulair – met ruimte voor vernieuwing door verlies en verval. Wat betekent het als objecten uit die cyclus worden gehaald en elders ‘voor altijd’ worden geconserveerd? \nContact met voorouders \nDie vragen zijn des te urgenter omdat leefwerelden in rap tempo veranderen. Religieuze missies\, koloniale ingrepen en de opkomst van plantage-economie en mijnbouw hebben landschappen\, ritmes en betekenissen verschoven. Palmolieplantages\, rijstvelden en mijnen maken contact met voorouders in het bos soms letterlijk onmogelijk\, en daarmee verandert ook de beleefde tijd. Tegelijkertijd klinken sterke hedendaagse stemmen: kunstenaars\, gemeenschappen en activisten werken aan een toekomst waarin ecologie\, rechtvaardigheid en cultuur elkaar versterken. \nGrenzen en identiteit \nDe tentoonstelling belicht ook grenzen en identiteit. De rechte grens op de 141e lengtegraad – in de negentiende eeuw door koloniale machten getrokken – sneed families en gebieden doormidden. Maar grenzen zijn meer dan lijnen op een kaart: taalgebieden\, rituele netwerken en genderrollen vormen eveneens ‘grenzen’ waarbinnen mensen zich positioneren\, uitdagen en vernieuwen. Houtsnijders\, wevers\, krijgers en hedendaagse kunstenaars tonen hoe identiteit ontstaat in voortdurende uitwisseling: met de voorouders\, met de buren\, en met de wereldzeeën die dorpen verbinden. \nEen tentoonstelling van formaat \nHet Wereldmuseum beheert met bijna 50.000 objecten ‘s werelds grootste Papoea-collectie uit het westen van Nieuw-Guinea. De oorsprong van deze collectie is nauw verbonden met de Nederlandse kolonisatie\, de aantrekkingskracht van de objecten op Europese avant-garde kunstenaars in de twintigste eeuw\, en recente kunstrelaties tussen Nederland en Papoea. De objecten vertellen de verhalen van Papoea-culturen\, hun maaktradities en wereldbeelden\, waarin tijd niet lineair is en verleden\, heden en toekomst gelijktijdig kunnen bestaan. \n13 februari 2026 – 3 januari 2027. \nhttps://leiden.wereldmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/shorts/hZ5geeOHXVk URL:https://inzaken.eu/index.php/event/tijd-voor-papoea/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260328T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270117T170000 DTSTAMP:20260309T081029Z CREATED:20260309T081029Z LAST-MODIFIED:20260309T081029Z UID:42605-1774695600-1800205200@inzaken.eu SUMMARY:MoMu viert 40 jaar de Zes van Antwerpen met unieke tentoonstelling in 2026. DESCRIPTION:In 2026 viert MoMu de 40ste verjaardag van de internationale doorbraak van de Zes van Antwerpen met een grootschalige expo. Voor het eerst wordt een officiële tentoonstelling gewijd aan deze zes iconische ontwerpers. \nDe expo belicht het unieke parcours dat de zes ontwerpers verbindt. Het begon met hun opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en mondde uit in zes invloedrijke solo-carrières. Dirk Bikkembergs\, Ann Demeulemeester\, Walter Van Beirendonck\, Dries Van Noten\, Dirk Van Saene en Marina Yee zetten Antwerpen op de modekaart toen ze in 1986 hun collecties toonden op de British Designer Show in Londen. Dit leidde tot hun internationale doorbraak en vestigde de reputatie van Antwerpen als modestad. Hun eigenzinnige ontwerpen beïnvloeden de modewereld tot op vandaag. \n“De Zes van Antwerpen hebben de recente modegeschiedenis mee vormgegeven. We zijn trots dat we deze zes iconische ontwerpers samenbrengen voor een diepgaande en unieke blik op hun nalatenschap en invloed.” \nKaat Debo\, directeur MoMu \nDe tentoonstelling De Antwerpse Zes is een initiatief van MoMu – ModeMuseum Antwerpen\, in samenwerking met de stad Antwerpen en met steun van EventFlanders. \nBij de tentoonstelling verschijnt een uitvoerig geïllustreerde catalogus van bijna 400 pagina’s\, uitgegeven door Hannibal. De Antwerpse Zes bevat bijdragen van onder meer Tim Blanks\, Romy Cockx\, Kaat Debo\, Angelo Flaccavento en Eugene Rabkin en is vanaf eind maart 2026 in een Nederlandse en Engelse editie te koop in de MoMu Shop. \nTentoonstelling onder leiding van\nGastcurator: Geert Bruloot\nCuratoren MoMu: Romy Cockx\, Kaat Debo \nCampagnebeeld: De Antwerpse Zes\, 1985 © Fotografie: Patrick Robyn\nGrafische vormgeving: Victor Robyn \n28.03.2026 — 17.01.2027 \nhttps://www.momu.be/nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Of3nGv7AtLU URL:https://inzaken.eu/index.php/event/momu-viert-40-jaar-de-zes-van-antwerpen-met-unieke-tentoonstelling-in-2026/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260410T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261230T170000 DTSTAMP:20260416T035057Z CREATED:20260416T035057Z LAST-MODIFIED:20260416T035057Z UID:43856-1775818800-1798650000@inzaken.eu SUMMARY:STRAAT presenteert the ESSENCE DESCRIPTION:STRAAT presenteert the ESSENCE\, een tentoonstelling die de intenties\, codes en het fundament van graffiti belicht en inzicht biedt in de abstracte en conceptuele dimensies ervan. \nDe tentoonstelling richt zich op de kern van graffiti: namen\, tags\, strepen en herhaling als bouwstenen van een visueel systeem. Lijn\, vorm\, flow en ritme smelten samen tot een autonome beeldtaal\, gedragen door beweging en de drang om aanwezigheid te markeren. \nVan de underground in New York tot de ontwikkeling van de Nederlandse graffitiscene laat the ESSENCE zien hoe graffiti uitgroeide tot een wereldwijde beeldtaal en de basis vormde voor hedendaagse stromingen als urban contemporary en street art. \nIn plaats van een chronologisch overzicht presenteert de tentoonstelling een geconcentreerd visueel narratief\, verankerd in het verleden met oog voor het heden. Ter gelegenheid van de opening realiseerde Bill Blast\, aka Wise (William Cordero)\, nieuw werk in STRAAT. \nDe tentoonstelling the ESSENCE is te zien van vrijdag 10 april tot en met woensdag 30 december 2026 en toegankelijk met een regulier toegangsticket. \nVoor the ESSENCE werkt STRAAT samen met de Dutch Graffiti Library. Binnen deze meerjarige samenwerking bundelen beide organisaties hun krachten om graffiti als cultuur en erfgoed zichtbaar te maken. Een deel van de collectie van de Dutch Graffiti Library wordt daarbij permanent gepresenteerd in het museum. STRAAT biedt de internationale museumcontext\, terwijl de Dutch Graffiti Library ruim 35 jaar aan archief\, onderzoek en collectie inbrengt. \n10 april 2026 — 30 december 2026 \nhttps://www.straatmuseum.com/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8BII4p0RBQ0 URL:https://inzaken.eu/index.php/event/straat-presenteert-the-essence/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260417T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261130T170000 DTSTAMP:20260313T053210Z CREATED:20260313T053210Z LAST-MODIFIED:20260313T053210Z UID:42756-1776423600-1796058000@inzaken.eu SUMMARY:Fossielen als sculpturale kunst DESCRIPTION:Met Relics presenteert het Amsterdamse Art Zoo Museum – een van TIME’s World’s Greatest Places 2026 – dit jaar zijn eerste tentoonstelling. Relics bestaat uit een collectie gigantische fossielen\, omgetoverd tot hedendaagse kunst. Taxidermiekunstenaars Darwin\, Sinke & Van Tongeren\, het befaamde duo achter Art Zoo Museum\, hebben hier meer dan tien jaar aan gewerkt. Het resultaat is een artistieke ode aan resten van een verdwenen tijdperk. De tentoonstelling nodigt uit tot reflectie en tot bewondering voor de schoonheid en kwetsbaarheid van de natuur: een terugkerend thema in het werk van de kunstenaars. \nPrehistorie\, barok\, koraal\, staal en fluweel \nRelics is een artistieke ontmoeting tussen barok en prehistorie. De presentatie vindt plaats in Art Zoo’s zeventiende-eeuwse grachtenpand\, onder een monumentaal\, barok plafond van meester-schilder Jacob de Wit. Als conceptuele rode draad kozen Darwin\, Sinke & Van Tongeren voor contrasterende elementen als zacht fluweel\, hard gefossiliseerd bot\, koraal van geverfd staal en zichtbare stalen constructies. \nRelics gaat over schoonheid \nBij het samenstellen van Relics maakten Darwin\, Sinke & Van Tongeren gebruik van tientallen miljoenen jaren oude dino- en andere fossielen. De tentoonstelling omvat onder meer een Basilosaurus van vijftien meter lang (45 miljoen jaar oud)\, de kop van een Mosasaurus (70 miljoen jaar oud) en een Triceratops-schedel (67 miljoen jaar oud). \nDe fossiele resten werden ontdekt en geprepareerd onder leiding van paleontologisch instituut ZOIC\, met medewerking van Iacopo Briano\, collectiecurator en dinosaurusdeskundige bij Art Zoo Museum. ZOIC en Briano gaven de kunstenaars volledige artistieke vrijheid. \n  \nIacopo Briano: “Relics is geen wetenschappelijke reconstructie. Relics gaat over schoonheid.” \nOver Art Zoo Museum  \nArt Zoo Museum opende medio juni 2025 aan de Amsterdamse Herengracht. Het museum was van meet af aan een veelbesproken particulier kunstinitiatief in binnen- en buitenland. In maart 2026 werd Art Zoo Museum opgenomen op TIME’s prestigieuze lijst World’s Greatest Places 2026. De volledige lijst is te vinden via Time.com/collection/worlds-greatest-places/2026/. \nIn Art Zoo Museum krijgt de ontzagwekkende taxidermiekunst van internationaal befaamd kunstenaarscollectief Darwin\, Sinke & Van Tongeren een bijna theatrale dimensie. Veren glanzen\, spieren zijn gespannen\, ogen lijken je met belangstelling te volgen. Vanuit reusachtige volières kijk je als bezoeker naar een wereld waarin dieren heer en meester zijn. Je ziet tijdloze stillevens met de grandeur van de zeventiende-eeuwse Hollandse meesters. Van kleurrijke vogels en kronkelende slangen tot imposante krokodillen en een T.Rex: het is net alsof ze elk moment weer tot leven kunnen komen. \nDe serene monumentale binnentuin van het pand biedt bij mooi weer een plek voor reflectie (en buitenspelen!) \nHet museum is geschikt voor bezoekers van alle leeftijden; meer in het bijzonder is het een plek voor iedereen die zich graag laat betoveren door schoonheid. \n  \nNB: geen van de dieren in Art Zoo Museum is uit het wild afkomstig. Geen van de dieren werd gedood of gefokt voor de tentoonstelling. Alle stierven een natuurlijke dood bij fokkers of dierentuinen. \n17 april – 30 november 2026 \nAfbeelding: Triceratops schedel in het atelier van Darwin\, Sinke & van Tongeren \nhttps://www.artzoo.com/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=086svXCDuYM URL:https://inzaken.eu/index.php/event/fossielen-als-sculpturale-kunst/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260418T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270228T170000 DTSTAMP:20260415T025904Z CREATED:20260415T025904Z LAST-MODIFIED:20260415T025904Z UID:43813-1776510000-1803834000@inzaken.eu SUMMARY:Born to Play -- doe & durf als een kunstenaar! DESCRIPTION:Bonnefanten lanceert Born to Play\, een interactieve en educatieve tentoonstelling waarin spel als bron van creativiteit centraal staat. Vanaf 18 april is de derde verdieping van het Bonnefanten omgetoverd tot een speeltuin waar kinderen worden uitgenodigd om te ontdekken\, experimenteren én zelf te doen. Dit bijzondere project is gemaakt voor en mede door kinderen. Maar je bent natuurlijk nooit te oud om ‘de spelende mens’ in jezelf te (her)ontdekken. \nNa het beklimmen van de museumtrap\, beland je in een kleurrijk speelparadijs. Daar leidt een speelspoor op de grond je langs vier thema’s: regels breken\, vrij spelen\, in de huid van een ander kruipen en pixelpret. Kunstenaars als Roman Signer\, Navid Nuur\, melanie bonajo en anderen laten zien hoe spel een belangrijk onderdeel vormt in hun praktijk. De tentoonstelling toont video-installaties\, schilderijen\, fotografie én sculpturen. Veelal uit de collectie van Bonnefanten. \nDoe & durf als een kunstenaar\nBorn to Play toont hoe spel kan functioneren als een manier om de wereld te begrijpen en te bevragen. Door regels los te laten\, vrij te experimenteren en nieuwe rollen te verkennen\, openen zich verrassende manieren van kijken\, denken en ervaren. Iets dat kunstenaars keer op keer in hun werk toepassen. \nIn de tentoonstelling is dan ook van alles te beleven. Zoals papieren pijlen draaien en schieten in een kunstwerk van Navid Nuur\, texturen zichtbaar maken op papier met de techniek van rubbing\, je kunt je verkleden\, een schaduwspel spelen of een digitale kunstgame ontdekken. Zo wordt de derde verdieping van het museum een plek waar experiment en verbeelding centraal staan. \nVoor kinderen én volwassenen \nNiet alleen nodigt Born to Play bezoekers uit om anders te kijken en ervaren\, ook tijdens het samenstellen van de tentoonstelling stond dit centraal. We nodigden leerlingen van diverse scholen uit om hun mouwen op te stropen en hun perspectieven op kunst te delen. Zo werden de kinderen van Het Brede Spoor\, van Basisschool De Vlinderboom onder leiding van Het Kinderatelier\, en leerlingen van Porta Mosana College\, mede-bedenkers en mede-makers van de tentoonstelling. \nHoewel Born to Play is ontwikkeld met kinderen van 6 tot 12 jaar in gedachten\, is de tentoonstelling voor iedereen. Het interactieve karakter van de tentoonstelling prikkelt jong én oud om de wereld opnieuw te ontdekken door middel van kunst en spel. \nTe zien: 18 april 2026 t/m 28 februari 2027\nCuratoren: Celien Govaerts en Natasja Wolfs\nCo-creatie partners: Kinderen van Het Brede Spoor\, Basisschool De Vlinderboom o.l.v. Het Kinderatelier\, en leerlingen van Porta Mosana College.\nMet werk van: melanie bonajo\, James Ensor\, Ferdinand Erfmann\, Peter Fischli\, Charlotte Lagro\, Navid Nuur\, Wim Rijvers\, Han Seur\, Hussein Shikha\, Roman Signer\, Ine Schröder\, Peter Struycken\, Hans Truijen\, Joep Vossebeld\, Han van Wetering en David Weiss. \nAfbeelding: Navid Nuur\, Untitled (Distant relations between lovers could fail by the lack of your true focus)\, 1986-2026\,\ngemengde techniek\, afmetingen variabel. Collectie Bonnefanten. Foto Jhoeko \nhttps://www.bonnefanten.nl/en URL:https://inzaken.eu/index.php/event/born-to-play-doe-durf-als-een-kunstenaar/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270104T170000 DTSTAMP:20260316T025048Z CREATED:20260316T025048Z LAST-MODIFIED:20260316T025048Z UID:42801-1777028400-1799082000@inzaken.eu SUMMARY:Waarheid? Kunst van de twijfel DESCRIPTION:In Waarheid? Kunst van de twijfel onderzoeken wetenschappers én kunstenaars hoe we bepalen wat waar is. In een tijd van desinformatie\, fake news en kunstmatige intelligentie is die vraag ontzettend urgent. \nAls je deze tentoonstelling uitkomt\, weet je precies wat waar is. \nOf… toch niet? \nDe mens verlangt naar zekerheid. Waarheid maakt de wereld overzichtelijk en voorspelbaar. Maar zoeken naar waarheid begint bij twijfel. \nWetenschappers proberen via onderzoek zo dicht mogelijk bij feiten te komen. Ze ontwikkelen methodes om betrouwbaarheid te testen: van bronnen tot data\, van instituten tot ons eigen geheugen. \nKunstenaars laten juist zien hoe dun de grens is tussen overtuigend en waar\, tussen bewijs en gevoel. \nSamen stellen zij dezelfde scherpe vraag: wat is waarheid – en waarom hechten we er zoveel waarde aan? \nDe tentoonstelling voert je langs vier verschillende perspectieven: \nVertellers van waarheid \nWie vertrouwen we? En waarom? Hoe tonen mensen dat ze geloofwaardig zijn? \nBakens van waarheid \nInstituten\, wetenschap\, feiten. Wat geeft houvast – en wanneer begint dat te schuiven? \nVertroebeling van waarheid \nLeugens\, vooroordelen\, desinformatie en de kwetsbaarheid van ons geheugen. \nZoeken naar waarheid \nWanneer weet je genoeg? Kun je waarheid vinden in fictie? En is het altijd beter om de waarheid te kennen? \nDe tentoonstelling toont een rijke mix van wetenschappelijke objecten en kunstwerken. Met maar liefst 27 kunstwerken is dit de kunstzinnigste tentoonstelling in de geschiedenis van Rijksmuseum Boerhaave. \nTe zien zijn objecten uit de eigen collectie\, aangevuld met bijzondere bruiklenen van onder meer: \n\nGUM (Gents Universiteitsmuseum & Plantentuin)\nTeylers Museum\nUniversiteitsmuseum Utrecht\n\nElk object vertelt een verhaal. Soms zet het je op het verkeerde been. Soms bevestigt het wat je dacht te weten. Soms laat het zien hoe kwetsbaar ‘feiten’ kunnen zijn. \nWaarheid? Kunst van de twijfel is gebaseerd op het tentoonstellingsconcept van het GUM (Gents Universiteitsmuseum)\, waar de tentoonstelling in 2024/2025 te zien was onder de titel Wonderkamer van de waarheid. \nRijksmuseum Boerhaave heeft het concept aangevuld met nieuwe verhalen en objecten uit de eigen collectie en via bruiklenen. \nDurf jij te twijfelen? \nOntdek Waarheid? Kunst van de twijfel vanaf 24 april 2026 t/m 4 januari 2027 in Rijksmuseum Boerhaave. \nhttps://www.rijksmuseumboerhaave.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/waarheid-kunst-van-de-twijfel/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260424T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270214T170000 DTSTAMP:20260506T072835Z CREATED:20260506T072835Z LAST-MODIFIED:20260506T072835Z UID:44491-1777028400-1802624400@inzaken.eu SUMMARY:Base Line --- Music Meets Art DESCRIPTION:Een lust voor het oog en het oor! Kunstmuseum Den Haag maakt vanaf voorjaar 2026 geluid. Ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het Koninklijk Conservatorium komen in de tentoonstelling Base Line — Music Meets Art werelden van beeld en geluid samen. Na lange tijd toont het Kunstmuseum weer een deel van haar bijzondere collectie muziekinstrumenten – én laat ze horen. Enkele bijzondere objecten\, zoals de kristallen dwarsfluit\, krijgen hun stem weer terug.  \nJapanse prenten verbeelden musicerende mensen\, vergeten vrouwelijke componisten staan weer in de schijnwerpers\, het publiek kan muzikale noten ruiken en voelen en beeldend kunstenaars laten zien hoe hun werk wordt beïnvloed door muziek. In een rijk publieksprogramma dragen Haagse muzikanten en communities bij aan een programma dat grenzen en tijdperken overstijgt. \nAfbeelding: Derrick Ofosu Boateng\, Music Makes The Pain Fade\, 2019\, Kunstmuseum Den Haag – aankoop met steun van het Erik Bos Fonds \n24 april 2026 t/m 14 februari 2027 \nhttps://www.kunstmuseum.nl/ \n  \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/base-line-music-meets-art/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260425T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270103T170000 DTSTAMP:20260615T051427Z CREATED:20260615T051427Z LAST-MODIFIED:20260615T051427Z UID:45860-1777114800-1798995600@inzaken.eu SUMMARY:Ruin and Rush --- Berlin 1910–1930 DESCRIPTION:With Ruin and Rush\, the Neue Nationalgalerie highlights selected works from its Classical Modern collection that explore Berlin in the 1910s and 1920s. These decades – shaped by the First World War and the Weimar Republic – were marked by constant tension between extremes: excess and poverty\, emancipation and extremism\, all coexisting in a rapidly growing\, cosmopolitan city. Featuring around 35 works in a variety of artistic styles\, the exhibition brings to life the contradictions of Berlin’s past. \nAround 1910\, Berlin was on the rise: the city was growing at a rapid pace and becoming one of the most important centres of modernism in the world. Technological advances in industry\, construction\, and transportation accompanied the rise of a new mass culture\, with an emphasis on leisure. As the city transitioned from the conservative German Empire to the democratic Weimar Republic\, its intellectual climate underwent a profound transformation – defined by sharp contrasts: liberating and unsettling at once\, chaotic yet innovative\, brilliant and ominous. The traumas of the First World War and political unrest cast a long shadow over the “Golden Twenties”. The metropolis was in upheaval on every level: freedom\, consumption\, and excess coexisted with growing poverty and unemployment. Even back then\, Berlin was nicknamed “Babylon” – an allusion to the biblical “Babel” – a place where people from all over the world converged and moral boundaries were crossed. \nRuin and Rush explores\, in three main sections\, the simultaneity of glamour and misery\, and rise and fall in Berlin during the 1910s and 1920s. The exhibition opens with Ernst Ludwig Kirchner’s painting Potsdamer Platz\, which\, as early as 1914\, captured the fractured spirit of the age. After an introductory section examining the dynamism of the growing metropolis – its architecture\, traffic\, and nightlife – the second part of the exhibition turns to the social suffering\, hardships and deprivations that defined the daily lives of most of the population. The third section sheds light on the multifaceted\, urban new woman\, addressing changing attitudes toward freedom\, self-determination\, and queer life. The exhibition closes with Lotte Lasersteins melancholic work Evening over Potsdam (1930)\, a reflection on the rising tide of National Socialism. \nThe exhibition primarily features paintings and sculptures from the Nationalgalerie’s collection\, supplemented by a major loan from the Landesbank Baden-Württemberg collection at the Kunstmuseum Stuttgart: Otto Dix’s 1925 portrait of the dancer Anita Berber. All works have an explicit connection to the city of Berlin – whether through their subject matter or through biographical ties to the artists. The polyphonic voices of the era unfold through works representing styles as varied as Expressionism and New Objectivity. Clips from Fritz Lang’s silent film classic Metropolis (1927) and Walther Ruttmann’s experimental documentary Berlin: Symphony of a Great City (1927) are also on view. Three listening stations feature poems by Anita Berber\, Mascha Kaléko\, and Erich Kästner that complement the exhibition’s themes. \nArtists in the exhibition: Josephine Baker\, Anita Berber\, Rudolf Belling\, Otto Dix\, Heinrich Ehmsen\, Paul Fuhrmann\, George Grosz\, Hans Grundig\, Thea von Harbou\, Hannah Höch\, Karl Hofer\, Constantin Holzer-Defanti\, Mascha Kaléko\, Erich Kästner\, Ernst Ludwig Kirchner\, Georg Kolbe\, Käthe Kollwitz\, Fritz Lang\, Lotte Laserstein\, Tamara de Lempicka\, Jeanne Mammen\, Carlo Mense\, Otto Nagel\, Oskar Nerlinger\, Ernest Neuschul\, Walther Ruttmann\, Renée Sintenis\, Jakob Steinhardt\, Georg Tappert\, Lesser Ury\, Gustav Wunderwald \nImprint \nCurators: Uta Caspary\, Irina Hiebert Grun\nCuratorial Assistant: Noor van Rooijen \n25.04.2026 to 03.01.2027 \n  \nhttps://www.smb.museum/en/exhibitions/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/ruin-and-rush-berlin-1910-1930/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260425T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270307T170000 DTSTAMP:20261015T033634Z CREATED:20261015T033634Z LAST-MODIFIED:20261015T033634Z UID:52633-1777114800-1804438800@inzaken.eu SUMMARY:Elly Tamminga – Schilder voor iedereen DESCRIPTION:Elly Tamminga was een Nederlandse schilder\, grafica en zakenvrouw die haar kunst bewust ten dele inzette om maatschappelijke ongelijkheid zichtbaar te maken. Zij schilderde landschappen\, stillevens\, portretten en alledaagse scènes\, en maakte daarnaast grafisch werk dat bewust betaalbaar is voor een breed publiek. Tamminga’s werk is jarenlang uit het publieke zicht verdwenen. Nu krijgt het opnieuw de aandacht die het verdient. \nToegankelijke kunst voor iedereen \nTamminga’s kunst is figuratief en vindt zijn oorsprong in het kubisme\, met krachtige kleurvlakken\, heldere composities en soms een uitgesproken sociale betrokkenheid. Haar kunst staat in het teken van idealen\, eenvoud en toegankelijkheid. In haar eigen tijd reageerden mensen verschillend op haar kunst. Musea kochten haar werk maar weinig aan. Hoewel Tamminga vanaf de jaren 1920 regelmatig exposeerde in binnen- en buitenland en een indrukwekkend oeuvre opbouwt\, verdween zij na 1970 uit het publieke zicht. \nDeze tentoonstelling laat zien hoe rijk en consistent haar oeuvre is. Het nodigt uit om Elly Tamminga opnieuw een plaats te geven in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Tamminga’s werk is bewust toegankelijk en sprekend. Ze had een bevoorrechte achtergrond en koos daarin nadrukkelijk voor het socialisme en voor het schilderen van onderwerpen uit het leven van arbeiders\, vissers\, herders en boeren. De tentoonstelling laat zien hoe Tamminga kunst\, overtuiging en persoonlijke vrijheid verbond\, en hoe haar werk zich verhoudt tot tijdgenoten als Lou Loeber\, Peter Alma\, Toon Verhoef en Antoon Derkinderen. \n25 april 2026 tot en met 7 maart 2027 \nhttps://museumdefundatie.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/elly-tamminga-schilder-voor-iedereen/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260507T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270905T170000 DTSTAMP:20260504T034513Z CREATED:20260504T034513Z LAST-MODIFIED:20260504T034513Z UID:44387-1778151600-1820163600@inzaken.eu SUMMARY:Sámi Art\, Land\, Power DESCRIPTION:Hoe verhoud je je tot land waar je mee leeft?\nIn Sámi Art\, Land\, Power delen Sámi makers hoe die relatie eruitziet. Hun werk gaat over leven met de natuur\, over veranderingen in hun leefgebied en over de vraag wie daarover mag beslissen. \nDe tentoonstelling brengt hedendaagse kunst\, mode\, ambacht en video samen met objecten uit de collectie. Samen laten ze zien hoe land\, kennis en identiteit met elkaar verweven zijn. \nOver de Sámi \nDe Sámi zijn een inheems volk in Noord-Europa. Hun leefgebied\, Sápmi\, strekt zich uit over delen van Noorwegen\, Zweden\, Finland en Rusland.\nVoor de Sámi is land geen bezit. Het is een netwerk van relaties: met de omgeving\, met dieren\, met elkaar en met vorige generaties. Die manier van kijken vormt het vertrekpunt van de tentoonstelling. \nKennis in het landschap\nVeel werken laten zien dat kennis niet alleen wordt vastgelegd\, maar ook wordt geleefd.\nJe ziet het terug in materialen\, in manieren van maken en in hoe kunstenaars omgaan met tijd en seizoenen. Tradities spelen daarin een rol\, maar worden niet één op één overgenomen. Makers gebruiken ze\, bevragen ze en bouwen erop voort.\nZo ontstaat werk dat geworteld is en tegelijk eigentijds voelt. \nWat staat er op het spel\nIn Sápmi verandert het landschap door mijnbouw\, infrastructuur en energieprojecten. Dat heeft directe invloed op hoe mensen er kunnen leven.\nDe kunstenaars in deze tentoonstelling reageren daarop. Ze maken zichtbaar wat die veranderingen betekenen\, niet alleen op politiek niveau\, maar ook in het dagelijks leven.\nHun werk laat zien dat kunst een manier kan zijn om positie in te nemen\, verhalen vast te houden en perspectieven te delen die niet altijd worden gehoord. \nIn beweging\nDe tentoonstelling laat verschillende vormen naast elkaar bestaan. Van handgemaakt werk tot video en installatie.\nTraditionele technieken keren terug in nieuwe contexten\, terwijl hedendaagse vormen juist voortbouwen op bestaande kennis. Die wisselwerking maakt duidelijk dat cultuur niet stilstaat\, maar zich blijft ontwikkelen. \nWat je meeneemt\nSámi Art\, Land\, Power nodigt uit om anders te kijken naar land en eigendom.\nNiet als iets dat los van je staat\, maar als iets waar je onderdeel van bent.\nMeer weten over de verhalen en achtergronden? In de tentoonstelling zelf ontvouwt zich een gelaagd beeld dat verder gaat dan wat je hier leest. \n7 mei 2026 t/m 5 september 2027 \nhttps://leiden.wereldmuseum.nl/ \nhttps://www.tiktok.com/@wereldmuseum.leiden/video/7634830342360190240 URL:https://inzaken.eu/index.php/event/sami-art-land-power/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260509T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261122T170000 DTSTAMP:20260430T033806Z CREATED:20260430T033806Z LAST-MODIFIED:20260430T033806Z UID:44321-1778324400-1795366800@inzaken.eu SUMMARY:La Biennale di Venezia 2026 DESCRIPTION:The 61st International Art Exhibition of La Biennale di Venezia – In Minor Keys by Koyo Kouoh – will run from Saturday 9 May to Sunday 22 November 2026 (preview 6\, 7\, 8 May) at the Giardini and the Arsenale venues\, and in various locations around Venice. \nWith the full support of Koyo Kouoh’s family\, La Biennale di Venezia decided to carry out her Exhibition. It will do so by following the project just as she conceived and defined it\, with the purpose of preserving\, enhancing and disseminating her ideas and the work she pursued. \nThe 110 invited participants of this exhibition – among them\, individual artists\, collaborative duos\, collectives\, and artist-led organisations – hail from many geographies and regions selected by Koyo Kouoh with particular attention to resonances\, affinity\, and and possible convergences between practices\, even when far apart. In looking to artists working in Salvador\, Dakar\, San Juan\, Beirut\, Paris\, or Nashville\, for example\, Koyo sought to envision how their ingenuity\, breadth of material experimentation\, and visionary ideas bear connections to other artists and movements in simultaneity. In this spirit\, In Minor Keys expands upon Koyo’s relational geography of encounters with artists over her lifetime. \n  \nhttps://www.labiennale.org/en/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hBVDF1ZMJGc \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/la-biennale-di-venezia-2026/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260514T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261115T170000 DTSTAMP:20260521T035330Z CREATED:20260521T035330Z LAST-MODIFIED:20260521T035330Z UID:44884-1778756400-1794762000@inzaken.eu SUMMARY:Robin Wen & Bobbi Essers DESCRIPTION:Hoe ziet vrijheid eruit wanneer je haar vastlegt? In olieverfschilderijen en balpentekeningen tonen Bobbi Essers (2000) en Robin Wen (1994) elk op eigen wijze de vrijheidsdrang van hun generatie. Hun werk voert je mee van luie avonden met vrienden naar feesten die doorgaan tot in de vroege uurtjes. \nMet vakkundige hand maken beide kunstenaars verstilde\, filmische momentopnamen. Door zorgvuldig te kiezen wat zij tonen – en juist ook wat zij weglaten – ontstaan beelden die meer zeggen dan ze laten zien. \nRobin Wen & Bobbi Essers | Nothing Makes Me Feel As Good is te zien in de Tuinzaal van Museum MORE in Gorssel van 14 mei t/m 15 november 2026. De tentoonstelling wordt samengesteld door senior conservator Marieke Jooren en junior conservator Vita Ostendorf. \nFragmenten van een gedeelde wereld \nVoor haar olieverfschilderijen baseert Essers zich op analoge foto’s van haar vrienden. Op groot formaat legt zij met nauwkeurige techniek abrupt afgesneden fragmenten van haar wereld vast: een schouder\, een oorbel\, een pluk haar\, een omhelzing. Deze details worden samengeweven tot beelden die aanvoelen als herinneringen aan een uitbundige avond – indrukken die blijven hangen wanneer de nacht allang voorbij is. \nOmdat Essers dicht op haar onderwerp zit\, ontstaat een voelbare intimiteit. Identiteit en gender laat zij vaak bewust in het midden – haar persoonlijke wereld opent zich zo voor bredere herkenning. Haar werk ademt queer-positiviteit: op haar doek worden mensen vereeuwigd in hun volle zijn. \nEssers vangt de geest van Generatie Z: het avontuur\, het nietsdoen en de liefde. In haar uitsneden en onverwachte combinaties schuilt iets dat tegelijk heel persoonlijk en breed herkenbaar is: de betovering van vriendschap. \nHet nachtleven in blauwe lijnen \nWaar Essers de intimiteit van haar directe omgeving verbeeldt\, duikt Wen in de wereld van de Free Party en de rave-cultuur: vrije\, vaak illegale feesten waar jongeren samenkomen op zoek naar extase en ontsnapping. \nDie ongetemde wereld legt hij vast met uitzonderlijke technische precisie. Wen werkt voornamelijk met een ogenschijnlijk alledaags medium: de blauwe balpen. Texturen\, lichtval en gezichtsuitdrukkingen worden bijna fotografisch weergegeven. De kenmerkende blauwe gloed verleent zijn werk een bevreemdende sfeer: het nachtleven lijkt los te komen van de gewone werkelijkheid. \nIn zijn beelden verschijnen lege feestlocaties in het ochtendlicht en dansende figuren zonder gezicht. Die afwezigheid wordt een kracht: het onbekende\, het ongrijpbare\, de tegenstellingen tussen uitbundigheid en stilte\, tussen collectiviteit en eenzaamheid. Zijn werk functioneert als getuigenis van een subcultuur die balanceert tussen het fantastische en het alledaagse. \nOver Robin Wen \nRobin Wen (Taiwan\, 1994) woont en werkt in Brussel. In 2018 studeerde hij af aan La Cambre\, de Belgische nationale Hogeschool voor Visuele Kunst\, en won hij de Woluwe-Saint-Pierre Arts Prize voor zijn tekeningen. Zijn werk – hyperrealistische tekeningen in balpen\, geworteld in de Free Party- en ravecultuur – werd sindsdien internationaal zichtbaar via beurzen en tentoonstellingen. Dit is de eerste keer dat zijn werk in een Nederlands museum te zien is. \nOver Bobbi Essers \nBobbi Essers (Enschede\, 2000) woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde in 2022 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en behaalde in 2024 haar master aan het Frank Mohr Institute. In 2023 ontving ze de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst. Sindsdien nam ze deel aan tentoonstellingen in binnen- en buitenland\, waaronder de groepstentoonstelling Reality Check van Museum MORE in 2025. \n14 mei t/m 15 november 2026 \nhttps://www.museummore.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/robin-wen-bobbi-essers/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260522T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261108T170000 DTSTAMP:20260506T071730Z CREATED:20260506T071730Z LAST-MODIFIED:20260506T071730Z UID:44486-1779447600-1794157200@inzaken.eu SUMMARY:Congolees kunstcollectief maakt debuut aan de Amstel met nieuwe tentoonstelling: Het Land van Hagelslag DESCRIPTION:Dit voorjaar opent in H’ART Museum een nieuwe tentoonstelling\, Het Land van Hagelslag. Samen bouwen aan een nieuwe wereld. Centraal staat het Congolese kunstenaarscollectief CATPC (Cercle d’Art des Travailleurs de Plantation Congolaise) dat twee jaar geleden internationale bekendheid verwierf als Nederlandse inzending voor de prestigieuze Biënnale van Venetië. Met hun veelbesproken sculpturen van chocolade trokken ze veel aandacht. Kunstenaar Renzo Martens cureerde de presentatie toen samen met curator Hicham Khalidi. \nVoor de presentatie in H’ART Museum gaat CATPC een stap verder. Het project wordt uitgebreid met een serie geborduurde portretten en een educatief programma. Het Nederlandse publiek dat hagelslag eet en de mensen die op de plantage werken gaan een verbinding aan in deze uitzonderlijke tentoonstelling. Hoe komen land en mens weer in evenwicht en hoe bouwen we samen aan een nieuwe wereld? In het workshopprogramma kunnen bezoekers op deze vragen reflecteren en reageren op het werk van CATPC. Een selectie van de door de bezoekers gemaakte kunstwerken reist later naar de plantage in Lusanga (DR Congo)\, waar deze wordt getoond in de White Cube\, het museum van CATPC. Het Land van Hagelslag is te zien vanaf vrijdag 22 mei t/m zondag 8 november 2026. \nHet Land van Hagelslag\nNederland staat bekend als het land van hagelslag op brood. Wat voor veel Nederlanders een alledaags product is\, heeft echter een schaduwzijde: cacao\, suiker en palmolie worden vaak geproduceerd op plantages waar mensen en natuur een hoge prijs betalen. De kunstenaars van CATPC maken deze realiteit zichtbaar en onderzoeken hoe het anders kan. Het collectief maakt beelden van klei die met behulp van 3D-technologie\, in Amsterdam\, worden gegoten in cacao\, palmolie en suiker. De tentoonstelling toont 30 chocolade sculpturen van 23 kunstenaars. Elk beeld vertelt een eigen verhaal over uitbuiting\, ongelijkheid en het verzet van mens en natuur. Hiermee bekritiseert CATPC niet alleen de machtsstructuren van de internationale kunstwereld\, maar draait deze structuren ook om door met de opbrengsten van hun kunstwerken uitgeputte plantagegrond terug te kopen. \nDe serie borduurwerken toont portretten van verzetsstrijders\, plantagearbeiders en kunstenaars uit onder meer Haïti\, Suriname\, Indonesië\, Ghana en Congo. Hun gedeelde strijd tegen koloniale uitbuiting en economische systemen staat centraal. Tegelijkertijd vormen de portretten een eerbetoon aan de plantagearbeiders en hun wereldwijde verzet. De werken zijn geborduurd op jute zakken waarin cacao wordt vervoerd. Daarnaast is er een selectie films over de werkwijze en de impact van het collectief te zien\, geregisseerd door Ced’art Tamasala (CATPC) en Renzo Martens. \nSamen bouwen aan een nieuwe wereld\nCentraal in de tentoonstelling staat de Kinzonzi. Een gemeenschappelijke werktafel waaraan bezoekers worden uitgenodigd om hun reactie op het werk van CATPC vorm te geven. Een plek om te reflecteren op het heden en het verleden. Hier worden workshops georganiseerd waarbij mensen van beide kanten van de plantage-economie worden samengebracht. De sessies waarbij leden van CATPC aanwezig zullen zijn\, beloven bijzonder te worden. De tijdens de workshops gemaakte kunstwerken krijgen een permanente plek in de tentoonstelling. Een selectie van de werken reist later naar de plantage in Lusanga (DR Congo). Daar worden ze getoond in de White Cube\, het museum van CATPC. \nOver CATPC\nSinds 2014 werkt Renzo Martens samen met arbeiders van een voormalige Unilever-plantage in Lusanga (DR Congo). Zij vormen het kunstcollectief CATPC\, dat mede werd opgericht door de Congolese milieuactivist René Ngongo. Al meer dan tien jaar gebruikt CATPC kunst om het leven op de plantage zichtbaar te maken en daar iets tegenover te stellen. Met de opbrengsten van hun kunstwerken heeft CATPC sinds 2014 al 395 hectare uitgeput plantageland teruggekocht\, waar voedselbossen worden aangelegd zodat het ‘heilige bos’ kan terugkeren\, de voedselzekerheid van de lokale gemeenschap wordt verbeterd en de biodiversiteit wordt versterkt. \nDe tentoonstelling Het Land van Hagelslag. Samen bouwen aan een nieuwe wereld is te zien vanaf vrijdag 22 mei tot en met zondag 8 november 2026. Tickets en meer informatie via hartmuseum.nl. \nDeze tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt door de onmisbare steun van founder VriendenLoterij\, partners Aegon\, ELJA Foundation\, de Gemeente Amsterdam en ABN AMRO\, de H’ART Museum Circle en Vrienden. \nAfbeeldingen: V.l.n.r.: The Mad Art Collector\, Emery Muhamba / CATPC\, 2020\, courtesy of Mondriaan Fund\, photo: Peter Tijhuis\, Resistance Fighter Series: Jean-Jacques Dessalines\, Matthieu Kasiama\, Olele Mulela\, Jean Kawata\, Mirra Meya / CATPC\, 2024\, Plantation Master\, Olele Mulele Labamba / CATPC\, 2023\, courtesy of Mondriaan Fund\, photo: Peter Tijhuis. \nhttps://www.hartmuseum.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/congolees-kunstcollectief-maakt-debuut-aan-de-amstel-met-nieuwe-tentoonstelling-het-land-van-hagelslag/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260606T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20300502T170000 DTSTAMP:20260521T042239Z CREATED:20260521T042239Z LAST-MODIFIED:20260521T042239Z UID:44900-1780743600-1903971600@inzaken.eu SUMMARY:Collectie als kosmos DESCRIPTION:Collectie als kosmos gaat over tijd en de verhalen die kunst kan vertellen. De tentoonstelling doorbreekt het idee van kunstgeschiedenis als een lange tijdlijn: in plaats van tijd te meten in één rechte lijn\, kijken we naar de verbanden die kunstwerken met elkaar kunnen vormen\, over verschillende tijden heen. Ter gelegenheid van het 90-jarig bestaan in 2026 presenteert het Van Abbemuseum een nieuwe collectiepresentatie die een frisse kijk biedt op tijd en de collectie in een ander licht zet. \nAls sterrenbeelden aan de nachtelijke hemel zijn 250 kunstwerken verspreid over de drie verdiepingen van het museum. Ze volgen geen vaste lijn of chronologische volgorde. Door persoonlijke verhalen te verbinden met grotere cycli brengt de tentoonstelling verschillende ritmes van tijd samen\, van menselijke geschiedenissen tot tijd op een kosmische schaal. Met Collectie als kosmos neemt het Van Abbemuseum afstand van één enkel verhaal dat zich langs een rechte lijn door de tijd beweegt. In plaats daarvan ontstaat ruimte waarin verschillende tijden en verhalen naast elkaar bestaan. De tentoonstelling wekt verwondering\, nodigt uit om anders te kijken en brengt een levendig gesprek met tijd op gang. \nVier manieren om tijd te ervaren \nCollectie als kosmos presenteert de museumcollectie op een open\, dynamische manier. Met vier invalshoeken nodigen we je uit om tijd op andere manieren te ervaren: \nOnchronologische tijd\nDoor de chronologische volgorde los te laten\, ontstaat er ruimte voor nieuwe verhalen. Negentig buren van het museum leveren een bijdrage aan de tentoonstelling door een voorwerp uit hun dagelijks leven in bruikleen te geven. Aan de hand van hun objecten nemen deze negentig verhalenvertellers je mee op een reis door de tijd. De voorwerpen werken als schakels: ze verbinden persoonlijke verhalen en herinneringen met kunstwerken uit de collectie. Zo is een roze wekker gekoppeld aan het schilderij JULY 4\, 1973 ‘Wednesday’ van On Kawara. Deze werkwijze is ontwikkeld samen met de Johannesburg-werkgroep van Another Roadmap Africa Cluster (ARAC). \nRegeneratieve tijd\nLeven en dood\, vreugde en verlies. In haar werk onderzoekt kunstenaar en doodsonderzoeker G hoe verdriet en rouw eruit kunnen zien. Hoe gaan we om met deze momenten in de cyclus van het leven? En wat betekenen ze in een museum dat kunstwerken verzamelt\, met zorg bewaart en soms ook weer afstoot? Hoe neem je afscheid van een kunstwerk? \nPublieke tijd\nHoe kunnen we de buitenwereld ervaren in een museum? Deze invalshoek zet vraagtekens bij vaste museumkaders\, zoals muren en openingstijden. Een zaal is ingericht als een bos vol beelden en installaties. Bij binnenkomst loop je onder een opblaasbare boog door\, geïnspireerd op de finish van een marathon. In dit werk bouwt Ima-Abasi Okon voort op ideeën uit haar solotentoonstelling in 2025\, waarin ze vanuit haar hardlooppraktijk andere manieren van tijd meten onderzoekt. \nKosmische tijd\nWat heeft de nachtelijke hemel te maken met het land en de landbouw? Deze manier van kijken naar tijd volgt de cycli van zaaien en oogsten en laat zien hoe kosmische en aardse ritmes met elkaar verbonden zijn. Deze invalshoek is ontwikkeld met kunstenaar Nolan Oswald Dennis en gebaseerd op hun installatie Black Liberation Zodiac (Khunuseti). In de zaal die is gewijd aan kosmische tijd\, word je omringd door wanden vol landschappen uit verschillende tijden. \nKunst en samenleving komen samen \nTerwijl Collectie als kosmos zich afspeelt op de bovenste drie verdiepingen van het Collectiegebouw\, is het Dommelplein op de begane grond een plek voor ontmoeting en samenwerking. Kunstenaars\, ontwerpers\, bezoekers en denkers werken hier samen met lokale partners zoals Archipel\, Design Academy Eindhoven\, Studio Woensel West en Tante Netty. Hier ontmoeten kunst en samenleving elkaar in nieuwe manieren van maken\, verzamelen en ervaren. \nKunstenaars \nIn Collectie als kosmos zijn meer dan 250 kunstwerken te zien van: Can Altay\, Brook Andrew\, Karel Appel\, Rasheed Araeen\, Mercedes Azpilicueta\, Francis Bacon\, Jo Baer\, Gerrit van Bakel\, Ernst Barlach\, Robert Barry\, Max Beckmann\, Marcel van den Berg\, Pieke Bergmans\, Joseph Beuys\, Rossella Biscotti\, Ansuya Blom\, Georges Braque\, Marcel Broodthaers\, stanley brouwn\, Günter Brus\, Simnikiwe Buhlungu\, Kees Buurman\, André Cadere\, Heinrich Campendonk\, Hendrik Chabot\, Marc Chagall\, Edgar Cleijne\, Constant\, Jan Elburg & Constant\, Angelo Custodio\, Wim van Dam\, René Daniëls\, Yael Davids\, Nolan Oswald Dennis\, Jan Dibbets\, Rineke Dijkstra\, Theo van Doesburg\, Jean Dubuffet\, Marlene Dumas\, Kiki van Eijk\, Ger van Elk\, Edgar Fernhout\, Barry Flanagan\, Dan Flavin\, Lucio Fontana\, Hamish Fulton\, G\, Leylâ Gediz\, Isa Genzken\, Guerrilla Girls\, Gerhard von Graevenitz\, Dan Graham\, Laura Grisi\, Guercino\, Nilbar Güreş\, Femke Herregraven\, Lubaina Himid\, Hans van Hoek\, Jenny Holzer\, Rebecca Horn\, Cristina Iglesias\, Jim Isermann\, Lucie van Dam van Isselt\, Joan Jonas\, Asger Jorn\, Donald Judd\, Ilya Kabakov\, Gülsün Karamustafa\, Rei Kawakubo\, On Kawara\, Mike Kelley\, Ellsworth Kelly\, Niek Kemps\, Natasja Kensmil\, Anselm Kiefer\, Sung Hwan Kim\, Yves Klein\, Jannis Kounellis\, Herman Kruyder\, Wifredo Lam\, Carolyn Lazard\, Fernand Léger\, Bart van der Leck\, El Lissitzky\, Bernd Lohaus\, Richard Paul Lohse\, Taus Makhacheva\, Kazimir Malevich\, Jos Manders\, Mark Manders\, Frank Mandersloot\, Alfred Manessier\, Glenda Martinus\, Allan McCollum\, Ana Mendieta\, Griet Menschaert\, Joan Miró\, Moelyono\, Piet Mondriaan\, Robert Morris\, Li Mu\, Otobong Nkanga\, Ima-Abasi Okon\, Onkruidenier\, Gabriel Orozco\, Piet Ouborg\, Paul Panhuysen\, Bart Peizel\, Alicia Penalba\, Giuseppe Penone\, Dan Perjovschi\, Constant Permeke\, Pablo Picasso\, Michelangelo Pistoletto\, Serge Poliakoff\, Larry Poons\, Monira Al Qadiri\, Walid Raad\, John Rädecker\, Michael Raedecker\, Jewyo Rhii\, Coba Ritsema\, Ulrich Rückriem\, Wilhelm Sasnal\, Erzen Shkololli\, Lorna Simpson\, Gustave de Smet\, Victor Sonna\, Frank Stella\, Mladen Stilinović\, Peter Struycken\, Jennifer Tee\, Jean Tinguely\, Rikrit Tiravanija\, Jan Toorop\, Richard Tuttle\, Alexander Ugay\, Lidwien van de Ven\, Toon Verhoef\, Henk Visch\, Carel Visser\, Herman de Vries\, Angela Bulloch & Imke Wagener\, Franz Erhard Walther\, Andy Warhol\, Rachel Whiteread\, Ian Wilson\, Santiago Yahuarcani\, Haegue Yang en Ossip Zadkine. \nFoto: Lisa van Katwijk \n6 juni 2026 – 2 mei 2030 \nhttps://vanabbemuseum.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/collectie-als-kosmos/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260606T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261115T170000 DTSTAMP:20260608T065837Z CREATED:20260608T065837Z LAST-MODIFIED:20260608T065837Z UID:45639-1780743600-1794762000@inzaken.eu SUMMARY:Power of the people --- Fernando Sánchez Castillo DESCRIPTION:Welk spel spelen de machthebbers? En hebben zij eigenlijk wel de macht\, of laten ze dat vooral zo lijken? In Power of the people laat kunstenaar Fernando Sánchez Castillo perspectieven kantelen en sokkels wankelen. Met humor en een scherpe blik laat hij zien hoe je het spel terugspeelt – met weinig middelen en veel lef. Misschien heb je wel meer macht dan je denkt. \nFernando Sánchez Castillo groeit op in Spanje\, in een roerige periode van verzet en verandering. De dictatuur maakt plaats voor een democratie\, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Door de gebeurtenissen ontwikkelt hij een scherp oog voor structuren en symbolen van macht – niet alleen toen\, in Spanje\, maar ook nu\, over de hele wereld. In Power of the people maakt Sánchez Castillo zichtbaar welk spel de machthebbers spelen. Hoe houden ze hun macht in stand? En hoe leiden ze ons af van hun spel rond politiek\, macht en geld? \nSánchez Castillo gebruikt humor en spel om macht te ontrafelen en op zijn kop te zetten. Humor is belangrijk\, zegt hij\, want “het ontmantelt hiërarchie en maakt ruimte voor nieuwe gedachten.” Daarom verkleint hij symbolen van onderdrukking tot onschuldige danspartners. En krijgen anonieme verzetsstrijders juist een standbeeld met een gezicht. Sánchez Castillo legt daarbij verbanden tussen de protesten in Spanje en die in Nijmegen. Hij ontdekt niet alleen een universele taal van verzet\, maar ook een terugkerend patroon: er is altijd die ene persoon in de menigte die anderen in beweging zet. \nDraag bij aan een monument van verzet \nWat vind jij de moeite waard om voor te strijden? Laat van je horen in de tentoonstelling Power of the people. Zet je gedachte\, hartenkreet\, gedicht of tekening op een post-it en plak hem bij de rest. Neem in ruil daarvoor een miniatuur van het kunstwerk Las Madres de Plaza de Mayo mee naar huis. Zo verspreidt dit monument van verzet zich naar allerlei plekken buiten het Valkhof Museum. \nFernando Sánchez Castillo maakt dit standbeeld voor de moeders van het Meiplein (ook wel ‘De Dwaze Moeders’)\, die vanaf 1977 meer dan dertig jaar lang samenkomen om te protesteren. Ze vragen om gerechtigheid voor hun kinderen\, die ontvoerd zijn tijdens de dictatuur van de Argentijnse generaal Videla. \n“Deze tijd vraagt om tekens van vrede. Vrede is het ideale kunstwerk dat we samen kunnen maken.” \n– Fernando Sánchez Castillo \n06.06 – 15.11.2026 \nhttps://valkhofmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=nRwOVOrbPXI \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/power-of-the-people-fernando-sanchez-castillo/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260612T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261129T170000 DTSTAMP:20260605T023823Z CREATED:20260605T023823Z LAST-MODIFIED:20260605T023823Z UID:45517-1781262000-1795971600@inzaken.eu SUMMARY:Layers DESCRIPTION:Hoe komen culturen samen? En hoe maken ontmoeting en uitwisseling Den Haag tot de stad die het vandaag is? In Layers onderzoeken leerlingen van een Haagse mbo en een middelbare school thema’s als kleur\, achtergrond en identiteit aan de hand van fotografie. De tentoonstelling is te zien van 12 juni t/m 29 november 2026 en is voor iedereen gratis te bezoeken. \nGeïnspireerd door Mixedness is my Mythology van fotograaf Farren van Wyk\, waarin zij haar Zuid-Afrikaans-Nederlandse achtergrond verkent\, ontwikkelde KijkLab (een initiatief van Roos Koole en Jeffrey Grouwstra) dit project in samenwerking met leerlingen van het vwo/gymnasium van het Christelijk Lyceum Zandvliet en internationale schakelklassen voor nieuwkomers van ROC Mondriaan. \nDen Haag is een stad met inwoners uit veel verschillende delen van de wereld. Net als Van Wyk groeien de deelnemende scholieren op in een omgeving waarin culturen elkaar voortdurend raken en overlappen. Die mix brengt rijkdom en nieuwe perspectieven met zich mee\, maar soms ook spanning of wrijving. Door te werken met fotografie en te experimenteren met lagen\, kleur en beeldopbouw\, onderzoeken de leerlingen hoe die culturele gelaagdheid zichtbaar kan worden gemaakt. \nDe tentoonstelling laat zien hoe culturele diversiteit niet statisch is\, maar juist een dynamisch proces: een voortdurende uitwisseling die de stad en haar bewoners vormt. \nhttps://www.fotomuseumdenhaag.nl/nl URL:https://inzaken.eu/index.php/event/layers/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260625T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270103T170000 DTSTAMP:20260818T030743Z CREATED:20260818T030743Z LAST-MODIFIED:20260818T030743Z UID:49135-1782385200-1798995600@inzaken.eu SUMMARY:Frida: The Making of an Icon DESCRIPTION:Discover the extraordinary story of how Frida Kahlo became one of the most influential artists of all time\, a cultural phenomenon\, and an internationally recognised commercial icon. \nFrida: The Making of an Icon  shows over 30 of Kahlo’s most iconic works that introduce her ‘many selves’ – the dedicated wife\, the intellectual\, the modern artist\, and the political activist. Alongside treasured garments\, jewellery\, photographs and memorabilia\, there are over 200 works by her contemporaries and the artists she inspired from later generations\, celebrating her lasting impact on those who continue to reimagine and reclaim her remarkable story. \nThe show will culminate by exploring ‘Fridamania’. Kahlo’s transformation into a global brand will feature more than 200 commercial objects that encompass her art\, image\, style and persona. \nEncounter a journey entirely unique to this fearless\, revolutionary artist\, one that offers a fascinating insight into the transformative power of Frida’s life and work\, the intriguing notion of fandom and the diversity of communities who claim her as their own. \nFrida: The Making of an Icon is organised by the Museum of Fine Arts\, Houston\, in collaboration with Tate Modern. The exhibition is in partnership with Lead Global Supporter\, Bank of America. Supported by John J. Studzinski CBE. Further support from The Dyers’ Company. With additional support from the Frida: Making of an Icon Supporters Circle and Tate Members. \n25 June 2026 – 3 January 2027 \nhttps://www.tate.org.uk/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Y-F-XPtR7mE URL:https://inzaken.eu/index.php/event/frida-the-making-of-an-icon/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260626T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261122T170000 DTSTAMP:20260529T045639Z CREATED:20260529T045639Z LAST-MODIFIED:20260529T045639Z UID:45315-1782471600-1795366800@inzaken.eu SUMMARY:tentoonstelling --- Quickscan 3 DESCRIPTION:Van 26 juni tot en met 22 november 2026 presenteert het Nederlands Fotomuseum Quickscan 3. Fotografie nu. De tentoonstelling geeft een actueel overzicht van de staat van de Nederlandse fotografie en toont werk van twintig in Nederland werkzame fotografen en beeldend kunstenaars. Sinds de vorige editie\, precies tien jaar geleden\, laat fotografie zich niet meer afbakenen als één medium. Grenzen tussen genres\, technieken en presentatievormen vervagen\, terwijl de manier waarop beelden worden gemaakt\, gedeeld en bekeken ingrijpend is veranderd. \nMet werk van Khalid Amakran\, Bebe Blanco Agterberg\, Jan Dirk van der Burg\, Tina Farifteh\, Jan Hoek\, Esther Hovers & Raphaël Dallaporta\, Sakir Khader\, Paul Kooiker\, Nazif Lopulissa\, Coco Olakunle\, Jaya Pelupessy\, Peter Pflügler\, Eva Roefs\, Sarah van Rij\, Anton Shebetko\, Helmut Smits\, Gilleam Trapenberg\, Prins de Vos en Xiaoxiao Xu. \nFotografie voorbij het beeld\nQuickscan 3 laat zien hoe hedendaagse fotografen en beeldend kunstenaars fotografie niet als een vastomlijnde discipline benaderen. Makers bewegen tussen fotografie\, video\, installatie\, archiefmateriaal\, performance en digitale technieken. Daarbij verschuift de aandacht van het registreren van de werkelijkheid naar het onderzoeken van hoe beelden ontstaan\, circuleren en betekenis krijgen. \nDe tentoonstelling is opgebouwd rond verschillende ontwikkelingen binnen de hedendaagse fotografie. Sommige makers keren terug naar het beeld als fysiek object en bewerken\, versnijden of manipuleren het fotografische beeld om het maakproces zichtbaar te maken. Anderen gebruiken archieven als levend materiaal waarin vergeten of persoonlijke geschiedenissen opnieuw worden geactiveerd. Ook de documentairefotografie verandert: makers zijn zich nadrukkelijk bewust van hun positie binnen het verhaal. \nDaarnaast onderzoekt Quickscan 3 de veranderende status van het fotoboek\, de invloed van sociale media op beeldcultuur en de rol van bewegend beeld en kunstmatige intelligentie binnen de fotografiepraktijk. In uiteenlopende presentaties — van tastbare collages en experimentele fotoboeken tot persoonlijke films en AI-gestuurde beelden — laat de tentoonstelling zien hoe fotografie voortdurend nieuwe vormen aanneemt. \n‘Quickscan 3 laat zien hoezeer fotografie ‘vloeibaar’ is geworden en hoe makers ieder op hun eigen manier zoeken naar nieuwe mogelijkheden om met beeld\, media en de zichtbare werkelijkheid om te gaan.’ \nGuinevere Ras en Ruben Lundgren\, curatoren \n‘Voor zowel het veld als het museum is dit een uitgelezen moment voor een derde editie van Quickscan. Na 10 jaar wordt de balans opgemaakt door de ogen van twee van onze curatoren\, die elkaar vanuit meerdere perspectieven inspireren en uitdagen. In de tentoonstelling komen actuele\, crossdisciplinaire visies op fotografie en de artistieke eigenheid van de maker op verrassende wijze samen.’ \nZippora Elders\, algemeen & artistiek directeur \nFotografie in een digitale beeldcultuur\nSinds het brede gebruik van sociale media is niet alleen de manier waarop fotografie wordt gemaakt veranderd\, maar ook hoe beelden worden bekeken en verspreid. Platforms als Instagram hebben fotografie toegankelijker en directer gemaakt\, maar leiden tegelijkertijd tot een voortdurende economische strijd om zichtbaarheid en aandacht. Binnen die digitale beeldstroom zoeken fotografen naar nieuwe manieren om te vertragen\, aandachtig te kijken en beelden betekenis en diepte te geven. \nTegelijkertijd roept de opkomst van AI-gegenereerde beelden fundamentele vragen op over authenticiteit\, eigenaarschap en geloofwaardigheid. Waar fotografie lange tijd werd benaderd als een registratie van de werkelijkheid\, wordt die relatie steeds ongrijpbaarder. Quickscan 3 laat zien hoe kunstenaars zich kritisch verhouden tot een beeldcultuur waarin de relatie tussen fotografie en werkelijkheid niet vanzelfsprekend is. \nProgrammering\nBij Quickscan 3 organiseert het Nederlands Fotomuseum performances\, gesprekken\, filmvertoningen en bijeenkomsten rond het fotoboek en hedendaagse beeldcultuur. Tijdens de opening op donderdagavond 25 juni vindt een performance van Jan Dirk van der Burg plaats rond het thema Fotografie nu\, waarvan een registratie later ook in de tentoonstelling te zien zal zijn. Daarnaast worden in de zomer- en herfstvakantie workshops georganiseerd in samenwerking met makers uit de tentoonstelling. Informatie over het programma is vanaf de opening terug te vinden op de  activiteitenpagina van de website. \nTentoonstelling: Quickscan 3. Fotografie nu\nLocatie: Nederlands Fotomuseum\, Rotterdam\nData: 26 juni tot en met 22 november 2026\nMet werk van: Khalid Amakran\, Bebe Blanco Agterberg\, Jan Dirk van der Burg\, Tina Farifteh\, Jan Hoek\, Esther Hovers & Raphaël Dallaporta\, Sakir Khader\, Paul Kooiker\, Nazif Lopulissa\, Coco Olakunle\, Jaya Pelupessy\, Peter Pflügler\, Eva Roefs\, Sarah van Rij\, Anton Shebetko\, Helmut Smits\, Gilleam Trapenberg\, Prins de Vos en Xiaoxiao Xu\nCuratoren: Guinevere Ras en Ruben Lundgren\nGrafische vormgeving: Dana Dijkgraaf Design \nAfbeelding: Xiaoxiao Xu\, uit de serie ‘Spider\, Snake\, Turtle and Dragon’\, 2026 © Xiaoxiao Xu Blanco Agterberg\, 3) Peter Pflügler\, uit de serie ‘Hans’\, 2026 © Peter Pflügler \nhttps://nederlandsfotomuseum.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/tentoonstelling-quickscan-3/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260630T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270104T170000 DTSTAMP:20260921T044657Z CREATED:20260921T044657Z LAST-MODIFIED:20260921T044657Z UID:51752-1782817200-1799082000@inzaken.eu SUMMARY:Carlijn Kingma -- De machinerie van de volkshuisvesting DESCRIPTION:De wooncrisis staat hoog op de maatschappelijke en politieke agenda. Volgens cartograaf Carlijn Kingma en onderzoeksjournalist Thomas Bollen is die crisis het resultaat van politieke en economische keuzes. In de grote\, uiterst gedetailleerde tekening De machinerie van de volkshuisvesting brengt Kingma de belangrijkste spelers\, mechanismen en mogelijke ingrepen in de woningmarkt in kaart. De gelijknamige tentoonstelling is vanaf 30 juni 2026 te zien in Singer Laren\, waar de originele cartografie van dit project voor het eerst in een museum wordt gepresenteerd. \nWonen is een primaire levensbehoefte en een grondrecht. Maar ergens lijken we dat te zijn vergeten. Volkshuisvesting – het beleidsterrein dat zou moeten voorzien in een dak boven het hoofd voor iedereen – is getransformeerd tot een spel van winnaars en verliezers. Op basis van twee jaar onderzoek brengen Kingma en Bollen in De machinerie van de volkshuisvesting de onderliggende oorzaken van de wooncrisis in kaart. Wat is het verband tussen geldcreatie voor hypotheken\, schaarse bouwgrond en torenhoge woningprijzen? Waarom blijft de verduurzaming van de woonvoorraad achter en worden de belangrijkste oorzaken van de betaalbaarheidscrisis niet aangepakt? \nDe kaart laat zien dat de woonproblematiek niet onvermijdelijk is. Volgens Kingma en Bollen is de crisis oplosbaar\, maar daarvoor moet de ‘machinerie’ van de volkshuisvesting anders worden afgesteld. Zijn de winnaars van de woningmarkt bereid iets in te leveren als daarmee de wooncrisis voor anderen kan worden verlicht? En is de politiek bereid om een aantal heilige huisjes omver te werpen? \nSinger Laren toont van 30 juni 2026 tot 4 januari 2027 De machinerie van de volkshuisvesting\, samen met acht verdiepende tekeningen van Carlijn Kingma.  \nDe machinerie van de volkshuisvesting kwam tot stand met hulp van onderzoeksjournalist Thomas Bollen en onderzoeksassistent Joost Kingma\, en werd ontwikkeld in samenwerking met onder meer de Provincie Zuid-Holland\, Triodos Bank\, Metropoolregio Amsterdam\, BNG Bank\, het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening\, Platform Woonopgave\, Dutch Green Building Council\, Squarewise en journalistiek platform Follow the Money. \nBekijk hier de animatie door De machinerie van de volkshuisvesting\, waarin Kingma de verborgen dynamiek van de woningmarkt toelicht. \nOver Carlijn Kingma\nCarlijn Kingma (1991) is cartograaf van de maatschappij. Met haar grootschalige tekeningen maakt zij de onzichtbare architecturen\, machtsstructuren en institutionele systemen zichtbaar die onze samenleving sturen. In samenwerking met schrijvers\, economen en denkers uit uiteenlopende disciplines construeert zij historische\, utopische en architectonische werelden. Haar cartografieën helpen ons te navigeren richting een duurzamere economie en een rechtvaardiger samenleving. \n30 juni 2026 tot 4 januari 2027 \nhttps://www.singerlaren.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/carlijn-kingma-de-machinerie-van-de-volkshuisvesting/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260704T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261122T170000 DTSTAMP:20260520T075629Z CREATED:20260520T075629Z LAST-MODIFIED:20260520T075629Z UID:44861-1783162800-1795366800@inzaken.eu SUMMARY:Museum van Bommel van Dam presenteert Seeing Sounds: over muziek en vrijheid DESCRIPTION:Met de tentoonstelling Seeing Sounds presenteert museum van Bommel van Dam het werk van vier kunstenaars van verschillende generaties voor wie muziek onlosmakelijk verbonden is met vrijheid – persoonlijk\, politiek en artistiek. Sedje Hémon\, Sam Middleton\, Dion Rosina en Raafat Ballan laten zien dat muziek niet alleen een onderwerp kan zijn\, maar ook een methode en vorm van verzet. In hun werk verweven zij muzikale elementen als compositie\, improvisatie\, sampling en samenspel om vrijheid\, identiteit en verbinding te verbeelden. \nEen dialoog tussen generaties over kunst\, muziek en vrijheid\nHoewel Hémon\, Middleton\, Rosina en Ballan uit verschillende generaties en culturen komen\, delen zij dezelfde overtuiging: dat in muziek zowel inspiratie als een methode kan worden gevonden die sociale\, politieke en artistieke grenzen kan doorbreken. Seeing Sounds brengt hun variaties op dit thema nu samen in één tentoonstelling\, die de rol van muziek in de vier oeuvres voelbaar maakt en interessante overeenkomsten toont. Het werk van de vier kunstenaars laat zo zien hoe muziek – van jazz tot hiphop – een visuele taal wordt die vrijheid tastbaar maakt. \nZo ontwikkelde Sedje Hémon (1923-2011)\, die na terugkeer uit concentratiekampen fysiek niet meer in staat was viool te spelen\, een unieke methode om abstracte kunst ook als muziekstuk uit te voeren. Haar schilderij-composities zijn een onderbelicht hoofdstuk in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Generatiegenoot Sam Middleton (1927-2015)\, opgegroeid in de New Yorkse wijk Harlem en later werkzaam in Nederland\, vertaalde de ritmes en improvisaties van de jazz in collages en schilderijen. In zijn werk zijn de Afro-Amerikaanse cultuur en de strijd voor burgerrechten voelbaar. Decennia later put Dion Rosina (1991) op vergelijkbare wijze uit de samplecultuur van de hiphop: hij hergebruikt bestaande beelden om ruimte te maken voor lang genegeerde verhalen en gemeenschappen. In de schilderijen van Raafat Ballan (1990) spelen muzikanten een cruciale rol. Voor hem is muziek een sociale praktijk – iets wat mensen samenbrengt en ruimte schept voor zingeving en verbondenheid. \nKijken met ogen én oren\nSeeing Sounds nodigt bezoekers uit om het werk van Hémon\, Middleton\, Rosina en Ballan ook in dialoog met geluid te ervaren. Vier luisterstations met zorgvuldig geselecteerde vinylplaten maken de muzikale werelden van de kunstenaars hoorbaar. Bezoekers kunnen zelf bladeren\, kiezen\, luisteren en ontdekken hoe muziek hun blik op de kunstwerken verandert. Uniek is dat verschillende schilderijen van Sedje Hémon daadwerkelijk als muziekstuk zijn uitgevoerd. Een aantal is te horen in uitvoeringen die speciaal voor de tentoonstelling zijn geselecteerd. Zo kan een breed publiek zich inleven in Hémons visie dat abstracte schilderkunst en muziek dezelfde taal spreken. \nPublieksprogramma: luisteren\, maken\, ervaren\nHet publieksprogramma van Seeing Sounds richt zich op kinderen\, jongeren en volwassenen en verkent de verwevenheid van klank\, beeld\, identiteit en vrijheid. Naast de luisterstations maken workshops\, gesprekken\, performances en educatieve projecten deze tentoonstelling tot een multisensorische ervaring. Onderdeel van het publieksprogramma is ook een samenwerking met Muziekgebouw aan ‘t IJ voor cultuurfestival Zomerparkfeest. In dit participatieprogramma vertalen festivalbezoekers kunstwerken naar geluid met de unieke instrumenten van SoundLAB: van DJ-tools tot bijzondere instrumenten uit verschillende culturen. \nTalentontwikkeling: een immersieve geluidsinstallatie\nNieuwe Helden Next Level (NHNL) is een community voor jongeren en jonge makers in Limburg die hun talent ontwikkelen binnen hiphopcultuur. NHNL ontwikkelt in samenwerking met het museum een nieuwe geluidsinstallatie die voortbouwt op de thema’s van de tentoonstelling. Deze installatie vertaalt Seeing Sounds in een ruimtelijke luisterervaring waarin bezoekers zelf onderdeel worden van een collectieve compositie. De ontwikkeling van deze geluidsinstallatie vindt in de loop van de tentoonstelling plaats en is vanaf september in het museum te ervaren. De samenwerking verbindt de tentoonstelling met hedendaagse makers die op het snijvlak van kunst\, geluid en maatschappelijke verbeelding werken. \nOver de kunstenaars \nSedje Hémon – schilderijen die klinken zoals ze eruitzien \n De Joods-Nederlandse schilder en componist Sedje Hémon (geboren Sedje Frank\, 1923-2011) was opgeleid als violist en beschouwde muziek als haar diepste roeping. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte zij betrokken bij het verzet\, en werd verraden. Ze overleefde de oorlog doordat ze in Auschwitz in het door SS-ers opgerichte kamporkest moest spelen. De fysieke gevolgen van haar gevangenschap maakten het haar na de oorlog onmogelijk nog viool te spelen. Hémon vond echter een nieuwe manier om haar muzikaliteit uit te drukken – niet via het instrument\, maar via het schilderij. \nDe abstracte werken die zij ontwikkelde zijn opgebouwd uit nauwkeurig berekende composities van lijnen\, vlakken en kleuren die gelezen en uitgevoerd kunnen worden als muziekstukken. Haar oeuvre vormt een zeldzaam voorbeeld van een volledig uitgewerkt systeem\, door Hémon ‘integratiemethode’ genoemd\,  waarin beeldende kunst en muziek samenvallen. Het werk van Hémon is de laatste jaren herontdekt\, maar verdient een steviger plaats in de canon. De tentoonstelling onderstreept dit door een uitgebreid overzicht van schilderijen en linosneden uit de jaren 50 en 60 te presenteren. \nDion Rosina – samplen als methode \nDe Afro-Caribisch-Nederlandse schilder Dion Rosina (1991) voelt zich aangetrokken tot vergeten verhalen\, mythologieën en levens die buiten de officiële geschiedschrijving zijn gehouden. Daaruit selecteert hij beelden – van archiefstukken tot historische foto’s – die hij bewerkt en combineert tot nieuwe composities. \nDe sleutel tot zijn werk is het concept van de sample\, ontleend aan de hiphop. Een producer neemt een fragment uit een bestaand nummer en verwerkt dat in een nieuwe productie. Zo ontstaat een gesprek tussen verschillende tradities en generaties. Rosina past deze methode toe op beelden. Door bestaande beelden toe te eigenen en in een nieuwe context te plaatsen\, neemt hij een vertelruimte in die lang aan genegeerde gemeenschappen werd ontzegd. Zijn werk\, waarmee hij de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2026 won\, sluit aan bij actuele discussies over erfgoed\, representatie en macht. \nSam Middleton – jazz als beeldtaal \nSam Middleton (1927-2015)\, van wie museum van Bommel van Dam dankzij een recente schenking de grootste collectie werken in Nederland bezit\, bracht de energie van de Afro-Amerikaanse wijk Harlem mee naar Europa. In zijn collages combineerde hij gevonden materialen – van concertprogramma’s tot muziekpartituren – tot composities die de spontaniteit en het ritme van de jazz nabootsen. Met deze ‘geïmproviseerde solo’s’ verbeeldde de kunstenaar wat jazz voor hem betekende: een taal van beweging\, dialoog en culturele uitwisseling. Zijn werk is een uitdrukking van de vrijheid die hij in zijn geboorteland had moeten bevechten. \nDe laatste jaren neemt de internationale waardering voor Middletons schilderijen en collages weer toe\, zoals blijkt uit aankopen en presentaties door onder meer Centre Pompidou en het Stedelijk Museum. Seeing Sounds is de volgende stap in deze ontwikkeling. \nRaafat Ballan – samenspel \nDe krachtige\, figuratieve schilderijen van de Syrisch-Nederlandse Raafat Ballan (1990) zijn geworteld in zijn eigen ervaringen met migratie en in de vraag welke rol cultuur speelt als de wereld om je heen ingrijpend verandert. Muziek is hierin van groot belang. Zijn figuren – zingend\, spelend of juist in de stilte zonder instrument verbeeld – tonen de menselijke behoefte aan ritme\, gemeenschap en betekenis. Muziek is voor Ballan niet alleen een persoonlijke uiting\, maar een sociale praktijk – iets wat mensen samenbrengt en ruimte schept voor zingeving en verbondenheid. \nHet samenspel van muzikanten is een vorm van collectiviteit waarnaar hij als kunstenaar verlangt. Ballans schilderijen zijn dan ook te lezen als pleidooi voor het atelier als een plaats van samenwerking in plaats van eenzame afzondering. \nOver museum van Bommel van Dam \nMuseum van Bommel van Dam\, gevestigd in het prachtig gerenoveerde voormalige hoofdpostkantoor aan de Keulsepoort in Venlo\, is hét museum voor moderne en hedendaagse kunst in Noord-Limburg. Aan de basis van de collectie staat de kunstverzameling van Maarten en Reina van Bommel-van Dam. Het museum heeft een brede collectie naoorlogse en hedendaagse kunst en presenteert een vitaal programma van tentoonstellingen en publieksprogramma’s. \nmuseum van Bommel van Dam \nKeulsepoort 1 | 5911 BX | Venlo \nvan 4 juli tot en met 22 november 2026 \nOpeningstijden: dinsdag tot en met zondag: 11.00 – 17.00 uur \ntickets via: www.vanbommelvandam.nl \nAfbeelding: Raafat Ballan\, Tuesday Folk\, 2020\, Olieverf op papier\, 20 x 15 cm\, Bruikleen Leni Hordijk25 cm\, Bruikleen Galerie SANAA en Raafat Ballan \nwww.vanbommelvandam.nl URL:https://inzaken.eu/index.php/event/museum-van-bommel-van-dam-presenteert-seeing-sounds-over-muziek-en-vrijheid/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260705T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270207T170000 DTSTAMP:20260821T052626Z CREATED:20260821T052626Z LAST-MODIFIED:20260821T052626Z UID:49422-1783249200-1802019600@inzaken.eu SUMMARY:Sam Drukker | De ouder wordende mens DESCRIPTION:Kracht\, kwetsbaarheid en schoonheid komen samen in het prachtige oeuvre van kunstenaar Sam Drukker (1957). De beroemde Nederlandse schilder en tekenaar heeft zijn hele leven mensen geportretteerd. In zijn werk verschijnt de mens vrijwel altijd naakt\, zonder context\, zonder franje. Expressief\, met brede streken\, creëert Drukker indringende portretten. Gestaltes verschijnen\, huidlandschappen onthullen zich. Schoonheid en verval zijn voor hem geen tegenpolen maar bondgenoten. In deze tentoonstelling is een selectie te zien van de mooiste werken die Sam Drukker maakte van de ouder wordende mens. \nTIP: Ontdek de tentoonstelling met de audiotour\, waarin Sam Drukker zelf vertelt over zijn werk en inspiratie. Neem voor de beste luisterervaring je eigen oortjes of koptelefoon mee. \nÉén moment vastleggen \n“Hoe iemand zijn huid draagt\, is vele malen interessanter dan hoe iemand een prachtige jurk draagt\,” zei Sam Drukker recent. De mens portretteert hij ontdaan van alles wat hem of haar verhult. Dat doet Drukker het liefst met zo min mogelijk middelen. Hij dwingt zichzelf in één keer de juiste lijnen te pakken\, de juiste penseelstreek neer te zetten. Eén moment vastleggen\, een moment van vitaliteit. De rest doet er niet toe. Er is vaak ook geen verf meer zichtbaar buiten de figuur die ons tegemoet komt. En hij heeft het lef om dan van het doek af te blijven. \nOver (zelf)portretten bestaat een misverstand\, denkt Drukker. Het gaat hem niet om psychologiseren. Taal misleidt onze ogen. Je moet kijken. “Ik wil eigenlijk niets weten en niets snappen. Daarna zie je het pas. Wat zit er achter de huid?”. De complexiteit\, de wonderlijke tegenstrijdigheden van de mens\, wil hij laten zien met verf. In gelaagdheid. Daarbij is schilderen voor hem makkelijker dan zich in woorden uit te drukken. “Met verf hoef je niet te formuleren. Alles kan tegelijk. Ik heb kleur\, vorm\, beweging…ik heb geen tube ‘introvert’.” \nWat hem ook drijft\, is de fascinatie voor verval. Een perfect geproportioneerd lichaam vindt hij saai; juist waar het afwijkt\, waar imperfecties zichtbaar worden\, begint voor Drukker de schoonheid. Leeftijd speelt daarin een sleutelrol. Schoonheid en verval zijn voor hem geen tegenpolen maar bondgenoten: het ene steekt scherper af náást het andere\, maar het mooie zit volgens de schilder ook al in het verval zelf. \nSporen van leven \nHij werkt dan ook graag op materiaal dat al een geschiedenis heeft. Zo gebruikt hij naast schildercanvas\, speciale ondergronden zoals afgedankte houten plankjes\, stoelrugleuningen\, zeildoek of zonweringstextiel. Dingen die hij op straat vindt\, in containers of bij een haven. “Ik schilder op ondergronden die al een leven achter de rug hebben\, waar de sporen zichtbaar zijn. Dat leven\, die sporen\, dat verhaal\, respecteer ik en voeg er mijn deel aan toe.” \nIn de zalen van Kasteel Ruurlo stelde Drukker\, samen met twee bevriende vormgevers\, een selectie samen uit zijn werk. Hij maakte bovendien nieuwe werken die een dialoog aangaan met de vaste collectie — in het bijzonder met het monumentale portret dat Carel Willink schilderde van zijn jonge vrouw Mathilde\, stralend in een creatie van modeontwerper Fong-Leng. Tegenover die statige verschijning plaatst Drukker zijn blote\, oudere figuren. Het contrast is groot en bewust: waar Willinks model zich tooit en verhult\, legt Drukker in zijn werk de huid van zijn modellen bloot in al haar kleuren en tonen\, zodat die gaat leven en ademen. \n40 jaar vriendschap \nProminent in de tentoonstelling is de serie groepsportretten van vier vrouwen — drie decennia in de maak. Vier vriendinnen\, al meer dan veertig jaar in zijn leven\, stonden in de jaren negentig individueel model voor hem\, daarna samen in 1999 en opnieuw in 2025. Schrijver Willem Jan Otten zag in het vroege groepsportret een schilderij over vruchtbaarheid. Drukker zelf dacht aan iets anders: de boog tussen jeugd en het moment waarop het craquelé ontstaat\, wanneer een nieuwe\, door de tijd gedragen schoonheid zijn intrede doet. Dat kan confronterend zijn. Ook voor hemzelf. “Ineens zit je jonge geest in dat oude lichaam.” \nDe dood laat zich niet wegdenken uit Drukkers oeuvre. De schedel — van oudsher symbool voor memento mori — keert regelmatig terug\, onder meer in een indrukwekkend Zelfportret met schedel uit 2026. Drukker weet dat zijn eigen tijd begint te dringen\, en hij verzwijgt dat niet. \nDrukker is vooral bekend als schilder van grote doeken. Naast schilderijen\, zijn veel van zijn tekeningen opgenomen in de tentoonstelling. Om ook de andere kant van zijn kunstenaarschap te laten zien. Als tekenaar voelt Drukker zich in sommige opzichten zekerder dan als schilder. Hij werkt met kroontjespen\, Oost-Indische inkt en een kwastje water — een onverbiddelijk medium waarin niets te verbergen valt. “Tekeningen hebben voor mij evenveel of misschien zelfs wel meer artistieke waarde\, want ze laten de ziel van de kunstenaar zien.” \nDe betekenis van rijping \nDe tentoonstelling De ouder wordende mens is geen elegische blik achterom\, maar een onderzoek naar wat rijping werkelijk betekent — in een leven\, op een huid\, en op doek. Bij de tentoonstelling verschijnt een prachtig geïllustreerd kunstboek. In de publicatie wordt Sam Drukker geïnterviewd wordt door Maite van Dijk en is een column van Yvonne Kroonenberg opgenomen. Dit boek wordt uitgegeven door Waanders en is vanaf begin juli te koop in onze museumwinkel en webshop. \nVerdiepende informatie bij de tentoonstelling is gecureerd in een mediatour waarin Sam Drukker te beluisteren is over de kunstwerken in zijn tentoonstelling. Op zaal in de tentoonstelling is een mini-documentaire over Sam Drukker te zien\, gemaakt door zijn dochter Lena Drukker. Duur: 8 minuten. \nSam Drukker \nSam Drukker (Goes\, 1957) is een van de meest succesvolle Nederlandse tekenaars en portretschilders. Hij is geboren in Zeeland\, groeide op in Drenthe en deed zijn opleiding aan de Groningse Academie Minerva. Tegen de tijdgeest in\, koos hij voor figuratie en kreeg les van onder anderen kunstenaar Matthijs Röling. Na zijn studie woonde en werkte hij in Parijs en lange tijd in Barcelona\, voordat hij neerstreek in Amsterdam. Naast zijn praktijk doceert hij aan verschillende kunstopleidingen. In 2011 werd Drukker verkozen tot Kunstenaar van het Jaar. \n5 juli 2026 t/m 7 februari 2027 \nhttps://www.moreruurlo.nl/ \n  URL:https://inzaken.eu/index.php/event/sam-drukker-de-ouder-wordende-mens/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260710T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261122T170000 DTSTAMP:20260730T032812Z CREATED:20260730T032752Z LAST-MODIFIED:20260730T032812Z UID:47844-1783681200-1795366800@inzaken.eu SUMMARY:Godenschemering - Frans Franciscus DESCRIPTION:Rond 1980 trad er een kentering in de kunst op. De dominantie van de moderne\, abstracte kunst liep op z’n einde en figuratieve kunstenaars stapten het licht in. In die postmoderne jaren begon Frans Franciscus zijn carrière. Met zijn uitdagende figuratie\, waarbij hij een verbinding legt met klassieke meesters\, veroverde hij al snel een prominente plaats in de Nederlandse kunstwereld. \nOver Frans Franciscus \nFrans Franciscus (Utrecht\, 1959) woont en werkt in Amsterdam. Hij studeerde van 1982 tot 1986 aan de Utrechtse Kunstacademie. In het werk van Franciscus spiegelt zich de mens in al zijn facetten. Op kritische\, scherpzinnige en vaak geestige wijze verbeeldt hij onderwerpen als diversiteit\, onrecht en liefde in prachtig\, klassiek werk van deze tijd. Hierbij put hij vaak inspiratie uit bronnen uit verschillende tijden. Bijvoorbeeld uit het 17e-eeuwse werk van Rubens en de Utrechtse Caravaggist Hendrick ter Brugghen\, de twintigste-eeuwse figuratieve schilderijen van Max Beckmann en moderne striptekeningen. Zijn recente grote drieluik No Masters or Kings When the Ritual Begins uit 2025\, getuigt hiervan. In de tentoonstelling is het werk voor het eerst te zien. \nTe zien in De Verdieping  \nGastcuratoren van de tentoonstelling zijn Paul van den Akker\, emeritus-hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Open Universiteit\, en Claar Griffioen\, schrijver over beeldende kunst en van literaire fictie. Van hun hand verschijnt op 9 juli bij WBOOKS Godenschemering | F. Franciscus – schilder in gevecht met de kunstgeschiedenis. Dit boek biedt een enerverende duik in de schilderijen\, beelden\, tekeningen en foto’s die hij in ruim veertig jaar heeft gemaakt. Godenschemering is vanaf 10 juli te zien in De Verdieping op de tweede verdieping van het voormalige Agnietenklooster. \n10/7/26 -22/11/26 \nhttps://www.centraalmuseum.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=v6d0vpXBAzA URL:https://inzaken.eu/index.php/event/godenschemering-frans-franciscus/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260715T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270117T170000 DTSTAMP:20260803T042514Z CREATED:20260803T042514Z LAST-MODIFIED:20260803T042514Z UID:48025-1784113200-1800205200@inzaken.eu SUMMARY:Ana Mendieta DESCRIPTION:This major exhibition dedicated to Ana Mendieta presents many of her iconic works alongside newly remastered films\, early paintings\, and late sculptural pieces\, many of which have never been seen in the UK before. The show will continue outside the gallery walls\, embracing Mendieta’s deep relationship with the natural world. \nMendieta is best known for her Silueta Series\, exploring the presence and absence of the human body\, using a number of natural materials including fire\, water and flowers. These ephemeral works were recorded as photographs and films. \nActive in the 1970s and early 80s\, the Cuban-born American artist posed profound questions throughout her work around displacement and identity\, which remain highly relevant today. \nThis exhibition\, which is the first in-depth UK show of her work in over ten years\, shines a light on Mendieta’s trailblazing practice\, reinforcing her standing as one of the most important artists of the 20th century. \nSupported by the Ana Mendieta Exhibition Supporters Circle\, Tate International Council\, Tate Patrons\, Tate Members and Tate Americas Foundation. Research supported by Hyundai Tate Research Centre: Transnational in partnership with Hyundai Motor. Organised by Tate Modern in collaboration with the Estate of Ana Mendieta. \n15 July 2026 – 17 Jan 2027 \nhttps://www.tate.org.uk/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=E6HD4p2E3GA URL:https://inzaken.eu/index.php/event/ana-mendieta/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260808T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20261219T170000 DTSTAMP:20260729T042839Z CREATED:20260729T042839Z LAST-MODIFIED:20260729T042839Z UID:47830-1786186800-1797699600@inzaken.eu SUMMARY:Expositie over Wim de Bie in Loosduins Museum DESCRIPTION:Het Loosduins Museum toont van 8 augustus tot en met 19 december een tentoonstelling over cabaretier en televisiemaker Wim de Bie\, die opgroeide in Loosduinen. Een deel van de expositie bestaat uit objecten uit zijn persoonlijke verzameling\, waaronder een bakelieten telefoon\, een fototoestel en een diskcamera. \nBij de tentoonstelling verschijnt ook een boekje van uitgeverij De Harmonie met 46 voorwerpen uit zijn apparatencollectie. De Bie leerde op het Dalton Lyceum in Den Haag Kees van Kooten kennen; samen groeiden zij uit tot een van de bekendste Nederlandse duo’s\, met programma’s als Klisjeemannetjes\, Koot en Bie\, Het Simplisties Verbond en Krasse Knarren. Wim de Bie overleed in 2023 op 83-jarige leeftijd in Den Haag. \nhttps://loosduinsmuseum.nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/expositie-over-wim-de-bie-in-loosduins-museum/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260820T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270430T170000 DTSTAMP:20260818T035246Z CREATED:20260818T035246Z LAST-MODIFIED:20260818T035246Z UID:49150-1787223600-1809104400@inzaken.eu SUMMARY:Post/No/Bills #7 -- Kexin Hao DESCRIPTION:Wat als een instituut een lichaam had? Voor de zevende editie van Post/No/Bills verandert kunstenaar Kexin Hao de gang rond de monumentale trap van het Stedelijk in een denkbeeldig lichaam. \nDe terugkerende serie Post/No/Bills biedt ruimte aan nieuwe vormen van grafisch ontwerp in de gang rond de monumentale trap van het Stedelijk Museum. Anatomy of Obstruction van Kexin Hao is de zevende editie. Hao legt een verband tussen de werking van organisaties en die van het menselijk lichaam. Anatomische tekeningen en schema’s werkt ze uit tot grote tekeningen. De reeks loopt van anus naar nier\, als een lichaam dat zichzelf niet stil kan houden. Rebuttal from Within verkent de grens tussen voor- en achterdeur. In Air Affairs weigeren de longen hun hoest in te slikken. Daarna stijgt het maagzuur van Counter Score of a Mass op\, gevolgd door een vastzittende galsteen in de politieke Struggle Session. In Renal Port vormt de niersteen de laatste hardnekkige vorm van verzet. De lichamelijke blokkades laten zien hoe verzet juist van binnenuit kan ontstaan. Tegelijk stelt Hao de vraag wat als gezond of ziek\, eigen of vreemd wordt beschouwd. \nVoor haar werk put Hao uit uiteenlopende beeldtradities: van achttiende-eeuwse anatomische encyclopedieën en taoïstische lichaamskaarten voor meditatie tot officiële regeringsdecors die eenheid en stabiliteit moeten uitstralen. Hoe verschillend ook\, al deze beelden maken iets ongrijpbaars — een lichaam of een land — overzichtelijk en geloofwaardig. Hao gebruikt die beeldtaal niet om de wereld te verklaren\, maar om haar ordening te bevragen. Want systemen die houvast bieden\, bepalen ook hoe macht wordt verdeeld en waar verzet ontstaat. \nOver Kexin Hao \nKexin Hao is een beeldend kunstenaar uit Den Haag. In haar werk brengt ze kunst\, vormgeving\, theater en performance samen. Met video\, drukwerk\, choreografie en muziek maakt ze werk waarbij het publiek actief wordt betrokken. Via het lichaam onderzoekt ze geschiedenis\, maatschappelijke thema’s en cultureel erfgoed. Hao studeerde Grafisch Ontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (2017–2021)\, was artist in residence aan de Jan van Eyck Academie (2023–2024) en werd in 2025 benoemd tot Stadstekenaar van Den Haag. \nAfbeelding: Kexin Hao\, Anatomy of Obstruction\, 2026. Post/No/Bills #7 \n20 aug 2026 t/m 30 apr 2027 \nhttps://www.stedelijk.nl/ \nhttps://www.youtube.com/watch?v=nYlNhLdqasw URL:https://inzaken.eu/index.php/event/post-no-bills-7-kexin-hao/ END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260905T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20270103T170000 DTSTAMP:20260820T042518Z CREATED:20260820T042518Z LAST-MODIFIED:20260820T042518Z UID:49370-1788606000-1798995600@inzaken.eu SUMMARY:Ali Cherri -- Soul Witness DESCRIPTION:In Soul Witness komen meerdere belangrijke werken van Ali Cherri (°1976\, Beirut) voor het eerst samen. Via audiovisuele werken\, sculpturen\, aquareltekeningen en installaties onderzoekt de tentoonstelling hoe machtsinstituten — zoals de natiestaat\, het leger en zelfs het museum — de manier beïnvloeden waarop geschiedenis wordt gemaakt en herinnerd. \nSoul Witness volgt de weg van het individuele lichaam\, aan gezag onderworpen\, naar de monumentale structuren – zowel materieel als ideologisch – die dat gezag afdwingen. Geïsoleerde figuren\, bewakers en rouwenden worden afgebeeld naast verminkte standbeelden en kwetsbare hybride wezens. Samen bevragen ze welke verhalen bewaard blijven\, welke worden uitgewist\, en wie de macht heeft om daarover te beslissen. \nCherri’s werk vertrekt vaak vanuit het lichaam in een tussentoestand: toekijkend\, wachtend\, nooit helemaal ontspannen – de plek waar grotere politieke krachten hun stempel drukken. Een voorbeeld hiervan is het lichaam van de soldaat die in twee van zijn meest recente installaties voorkomt. De soldaten worden niet afgebeeld als monumentale helden\, maar als kwetsbare\, vaak geïsoleerde individuen die verstrikt zijn geraakt in systemen van toezicht en discipline. In zijn nieuwe film The Sentinel (2026) balanceert een Franse rekruut tussen de geordende routines van de kazerne en nachtelijke ontmoetingen die zijn positie binnen de militaire orde ondermijnen. \nAndere werken in de tentoonstelling combineren modder met brons\, marmer of gevonden steenfragmenten. Die materiaalcombinaties zetten traditionele hiërarchieën op hun kop: de ‘fragiele’ modder ondermijnt het ‘duurzame’ brons\, en suggereert zo een machtsverschuiving van imperiale symbolen naar meer kwetsbare\, menselijke dimensies. Archeologische fragmenten\, die Cherri vindt op op markten en veilingen\, verwerkt hij vaak tot hybride sculpturen en geeft deze ontheemde voorwerpen zo opnieuw hun plek in de openbaarheid. \nCuratrice: Helena Kritis \nCuratoriële stagiaire: Magdalena de la Barrera \nAfbeeldingen: 1) Ali Cherri\, Counter Monument (for the fallen)\, 2025 © Courtesy van de kunstenaar & Almine Rech Gallery\, 2) Ali Cherri\, foto Boris Camaca \n5 september 2026 – 3 januari 2017 \nhttps://wiels.org/nl/ URL:https://inzaken.eu/index.php/event/ali-cherri-soul-witness/ END:VEVENT END:VCALENDAR