http:\/\/bit.ly\/2o8ELjq<\/a><\/p>\nNa het welkomstwoord van HBN-voorzitter Cisca Ansem<\/strong> vertelde de Hongaarse ambassadeur in Nederland, Andr\u00e1s Kocsi<\/strong>s<\/strong>,<\/em> ook van de partij, een verhaal over een landgenoot die marketingman was van de Hongaarse vestiging van Heineken. \u201cHij had het helemaal voor elkaar. Hij bezat alles wat je maar kunt wensen. Maar toen kwam de financi\u00eble crisis. Het personeelsbestand werd gesaneerd, inclusief hem. De man was in shock. Hoe moest hij nu verder? Hij had altijd een geheime droom gehad, het maken van chocola. Geen gewone chocola , maar topkwaliteit chocola. Maar hij wist er verder niets van. Hij besloot in Belgi\u00eb een cursus chocolaterie te gaan volgen. En nu? Nu bezit hij een leidend chocoladebedrijf in Hongarije, \u2018chocoMe<\/em>\u2019. Zijn naam? G\u00e1bor M\u00e9sz\u00e1ros.\u201d<\/em><\/p>\nWat konden van hem leren? De ambassadeur: \u201cOp de eerste plaats het belang van kennis en doorzettingsvermogen. Maar vervolgens hoe dingen die slecht lopen toch goed uit kunnen pakken.\u201d<\/p>\n
Introductie <\/strong><\/p>\nModerator<\/strong> Vir\u00e1g F\u00fczi vroeg de panelleden zichzelf kort te introduceren. <\/em>Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si: \u201cIk ben jurist financi\u00eble zaken bij De Nederlandsche Bank<\/em> (DNB<\/em>). Daar werk ik nu een jaar. Financi\u00ebn is naast mijn werk ook mijn hobby. Hiervoor heb ik 14 jaar bij het bedrijfsleven, Achmea en Univ\u00e9, gewerkt. Nu werk ik voor de publieke zaak. Ik heb voordat ik in Nederland kwam in verschillende landen gewoond. Ik vind het heel prettig hier.\u201d<\/p>\nL\u00f3ri Tavasszy: \u201cIk ben geboren in Belgi\u00eb, maar leerde thuis Hongaars (naast Vlaams). Op jonge leeftijd kwam ik in Nederland terecht, ben opgegroeid in Den Haag en Delft. Ik kan nog vloeken in het Hongaars. Ik kwam erachter dat ik graag lesgeef en onderzoek doe. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0<\/em><\/p>\nDirk Beljaarts: \u201cIk ben half Nederlands, half Hongaars. De halve familie woont in Hongarije. Mijn vader is Nederlander, mijn moeder Hongaars. Ik heb in Nederland onderwijs gevolgd.\u201d \u00a0<\/em><\/p>\nTibor Bodor: \u201cIk ben 100 procent Hongaars. Ik ben ingenieur. Ik heb gemerkt dat het leven vol verrassingen zit. Begin jaren \u201990 werd ik in Nederland bankier, voor ING. Nederland was voor mij geen liefde op het eerste gezicht. Maar na een jaar merkte ik dat er iets veranderde. En na vier jaar werd ik echt verliefd op Amsterdam. Eind vorig jaar kreeg ik de vraag \u2018Wil je manager voor ING in Hongarije worden?\u2019 Op 1 januari 2017 was ik terug in Boedapest. Ik ervoer een ware cultuurshock.\u201d<\/p>\n
Hoe kwam het succes? <\/strong><\/p>\nModerator<\/strong> Vir\u00e1g F\u00fczi: Wat bracht jullie succes? L\u00f3ri Tavasszy: \u201cIk heb gisteren nog aan mijn vrouw gevraagd, zij is Nederlandse. Ik kwam tot de conclusie dat het niet zo zeer hard werken en creativiteit is, dat is het ook, maar vooral dat het \u2018m zit in een sterke vrouw naast de man. Succes is iets persoonlijks. Het ligt er maar aan hoe je het bekijkt.\u201d Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si: \u201cIk ben geboren in Transsylvani\u00eb. Daar is niet zo veel toekomst. Mijn vader zei altijd: \u2018Succes is voor de anderen. Maar wij kunnen wel iets bereiken als het je lukt je capaciteiten te benutten\u2019.\u201d<\/p>\nDirk Beljaarts: \u201cIk ervaar het als succes als ik mensen positief kan be\u00efnvloeden, dat geldt in het bedrijf en dat geldt ook op het persoonlijke vlak. Netwerken is belangrijk, maar vooral middel, geen doel.\u201d Tibor Bodor: \u201cBen gelukkig met alles wat je doet. In Nederland heerst een laissez-faire mentaliteit. Die heb ik overgenomen. Als mijn kinderen gelukkig worden als ambachtsman, is dat ook succes. Het zit allemaal in je \u2018mind\u2019. Je moet mentaal focussen op wat komt. Dat is het halve succes.\u201d<\/p>\n
Geluk hebben <\/strong><\/p>\nDe Moderator<\/strong>: Speelt geluk een rol? L\u00f3ri Tavasszy: \u201cDat heb ik wel ervaren. Lang geleden had een zo\u2019n moment in Aken. We waren met twee Hongaren en we zochten naar een groep Hongaren. Toen hingen we ergens een advertentie \u2018Twee Hongaren zoeken derde Hongaar voor een groep\u2019. Binnen drie weken hadden we dertig mensen. Je kunt je eigen omgeving maken.\u201d Tibor Bodor: \u201cIk kreeg op mijn werk te horen \u2018Jij moet Oost-Europa gaan doen. Terwijl ik nog nooit in landen als Rusland of Roemeni\u00eb was geweest. Ik dacht \u2018dit is een ongelukkig moment\u2019. Maar het bleek dat ik makkelijker dan Nederlanders contact kan leggen met Oost-Europeanen.\u201d<\/p>\nDirk Beljaarts: \u201cMijn Hongaarse oom had een Hongaars restaurant in Breda, \u2018Troika Grill<\/em>\u2019. Mijn moeder hielp in het restaurant. Daar kwam ze mijn vader tegen. Ik heb ook geholpen in het restaurant. Toen dacht ik daar: de hospitality-industrie, dat is wel iets voor mij.\u201d L\u00f3ri Tavasszy: \u201cIk ben civiel ingenieur. In mijn familie zitten al vier generaties ingenieurs. Ik heb er ook voor gekozen, niet voor het geld, maar voor de inhoud. Ik hield van dingen bedenken en van onderzoek.\u201d Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si: \u201cAls jong meisje had ik al de neiging complexe zaken simpel te maken. Mijn moeder zei: \u2018Jij moet jurist worden, dan kun je mensen helpen. Ik ervaar het als een groot talent.\u201d<\/p>\nUitdagingen <\/strong><\/p>\nDe Moderator<\/strong>: Zijn er speciale uitdagingen in Nederland? Tibor Bodor: \u201cHet leven in Nederland is makkelijk, maar de norm ligt vrij hoog. Ik ben nu terug in Boedapest. Mijn dochter is nooit op een Hongaarse school geweest, maar ze spreekt wel Hongaars. Ze kwam iedere dag huilend thuis \u2018De leraren begrijpen mij niet\u2019. We hebben haar naar een andere school gestuurd, een school met een internationaal programma. De hoofdtalen zijn Engels en Duits, dat lijkt op Nederlands, en Hongaars als bijvak.\u201d<\/p>\n\u201cTerug in Boedapest stuitte ik weer op de Hongaarse mentaliteit. Waar bij de Nederlanders het glas half vol is, is het bij de Hongaren half leeg. Het interessante is dat je echt contact maakt met Hongaren als je de tijd neemt voor hun klagen. Daar heb ik nu meer moeite mee, ik ben er te ongeduldig voor geworden. Ik krijg nu nieuwe vrienden en dat blijken eerder internationale mensen te zijn dan Hongaren. Ze klagen ook minder.\u201d<\/p>\n
\u201cIn diverse opzichten bleek ik vernederlandst te zijn , op de weg bleek ik te rijden als een Hollander, een beetje relaxt. \u2018Je rijdt als een idioot\u2019 kreeg ik te horen. Mijn vrouw raadde mij aan op yoga te gaan. Inmiddels rijd ik weer een stuk sneller. Ik wil graag terug naar Nederland, ik zit echt in een culture shock. Ik ben idealist, ik probeer niet te klagen. Maar als ik moe ben kan ik het soms niet stoppen. \u201c<\/p>\n
Werken met Hongaren <\/strong><\/p>\nDe Moderator<\/strong>: Is het moeilijk om met Hongaren te werken? L\u00f3ri Tavasszy: \u201cIk werk altijd internationaal. Ik zeg wel eens \u2018Laat de Hongarije buiten het marketing plan en focus op andere landen\u2019.\u201d Dirk Beljaarts: \u201cAls kleine jongen, ik was vijf\/zes jaar, voelde ik binnen me een strijd tussen de Nederlands en Hongaarse kant. Iedere zomer gingen we naar het Balatonmeer<\/em> met de familie en dan begaf ik me diep in de Hongaarse cultuur. Toen ik zeven\/acht was kreeg ik bijna ruzie met mijn oma. Alles was en ging anders in Hongarije. Ik snapte het niet. Later realiseerde ik dat het om een algemeen cultuurverschil ging. Ik heb dit besef benut voor mijn werk. Mijn werk is honderd procent mensen-gerelateerd. Het was een goede ervaring in Hongarije.\u201d<\/p>\nL\u00f3ri Tavasszy: \u201cToen ik jong was werd ik door een dame in de tram van Boedapest geslagen. Ik had wat slangwoorden van ouderen gebruikt. Ik wist niet dat dat beledigend overkwam. Maar toch: Hongarije voelt voor mij goed, zelfs beter dan Belgi\u00eb<\/em> of Nederland. Maar ik kan op verschillende plaatsen tegelijk zijn, zowel qua hart als qua verstand. Ik merk dat ik wel iedere keer mijn Hongaars op moet halen.\u201d Dirk Beljaarts: \u201dIk voel me Hongaar \u00e9n Nederlander. Ik heb ook twee nationaliteiten. Ik ben vijf\/zes keer per jaar in Hongarije bij familie. Als ik half jaar niet in Hongarije ben geweest, voel ik heimwee. Dan moet ik gaan. Maar ik zou niet voor een vol jaar naar Hongarije willen gaan.\u201d<\/p>\nCultuurshock <\/strong><\/p>\nDe Moderato<\/strong>r: Wat was je eerste cultuurshock in Nederland? Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si: \u201cDe werkvergunning krijgen was een hele tour. En daarnaast het leren van het Nederlands. De werksfeer was een openbaring. Bij Achmea was iedereen zo aardig en gelukkig in het werk. En iedereen vertrouwt elkaar. Ik kom van een \u2018low trust\u2019 maatschappij, waar in de vijftiger jaren iedereen iedereen in de gaten hield. Dat is nooit in een keer verdwenen, het drukt een stempel op de samenleving. In Nederland was daar totaal geen sprake van. Waar ik op het werk zelf moeite mee had was de communicatie. Mijn chef zei me \u2018Jij moet naar de assertiviteitscursus\u2019, je moet je niet inhouden, je moet zeggen wat je op je lever hebt.\u201d<\/p>\nTibor Bodor: \u201cDe Nederlands zijn open, maar ze willen niet dat je open voor hen bent. Het land heet je welkom, men houdt van diversiteit, gay is geen probleem, maar ik hoorde wel \u2018Ik heb het liever niet in mijn familie\u2019. Wat Nederlanders niet kunnen is snel beslissingen nemen, Hongaren kunnen dat veel beter. Nederlanders nemen de tijd. \u2018Let\u2019s talk\u2019. Ze willen altijd onderhandelen om een zo groot mogelijk draagvlak te cre\u00ebren. Dat gaat zelfs zo ver dat wanneer er eindelijk een beslissing is genomen, die een paar weken later weer ter discussie gesteld kan worden. In de omgang zijn Nederlanders gemakkelijk. Maar een buurman zei ooit wel tegen mij \u2018Jij bent een expat, misschien ga je over drie jaar weer weg. Ik ga niet in je \u2018investeren\u2019.\u201d<\/p>\n
Hongaren in bedrijven <\/strong><\/p>\nDe Moderator<\/strong>: Hoe kijken Nederlandse bedrijven aan tegen Hongaren? Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si: \u201cVoor collega\u2019s doet het er niet toe dat ik oorspronkelijk uit Hongarije\/Transsylvani\u00eb kom. In het begin hadden oudere collega\u2019s het soms over \u2018Dat soort landen\u2019. De laatste tien jaar heb ik dat niet meer gehoord. In DNB werken zo veel nationaliteiten, dat is daar geen issue.\u201d Dirk Beljaarts: \u201cDe Nederlanders zijn snel en direct. Ik heb een beetje moeite met die directheid. Hongaren vinden het een beetje \u2018pushy\u2019. L\u00f3ri Tavasszy: \u201cHongaren mixen fantastisch in Nederland, het zijn bijna Nederlanders.\u201d<\/p>\nTibor Bodor: \u201cIn Hongarije worden sneller statements gemaakt: Dit zit z\u00f3 en dat zit z\u00f3. Meestal zegt de baas dat tegen zijn ondergeschikten. De machtsafstand is in Hongarije groot, in tegenstelling tot die in Nederland. Nederlanders maken overal grapjes over, ook over het management en ook over mij. Dat zou in Hongarije niet mogelijk zijn. \u2018Hoe diverser, hoe beter\u2019 is in Nederland het uitgangspunt, dat geldt niet alleen voor de participatie van vrouwen en mensen van verschillende afkomst, dat geldt ook voor de afstand ten opzichte van elkaar, die is erg klein. Daarnaast is er een blik over grenzen heen.\u201d<\/p>\n
Leren van de Hongaren <\/strong><\/p>\nDe Moderator<\/strong>: Wat kunnen Nederlanders leren van Hongaren? L\u00f3ri Tavasszy: \u201cEen beter gevoel voor je omgeving, hoe je je moet gedragen.\u201d Dirk Beljaarts: \u201dHongaren zijn trots, maar hebben de neiging dat niet te tonen. Ze willen zich aanpassen, zijn te nederig om hun eigen cultuur te laten zien.” Annam\u00e1ria V\u00e1g\u00e1si tot slot: \u201cHongaren moeten elkaar meer helpen. Advies geven, een tip voor een baan. De Roemenen doen het automatisch, wij doen het niet.\u201d<\/p>\nhttps:\/\/www.hungarianbusinessnetwork.nl\/en\/events\/hbn-events\/hungarians-who-have-made-it-in-the-netherlands<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u00a0 \u00a0\u00a0 Restaurant \u2018Hungarian Corner\u2019 op het Haagse Thomsonplein was deze week volgepakt met ge\u00efnteresseerden voor het thema van de middag van het Hungarian Business Network (HBN): Hongaren die het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_price":"","_stock":"","_tribe_ticket_header":"","_tribe_default_ticket_provider":"","_tribe_ticket_capacity":"0","_ticket_start_date":"","_ticket_end_date":"","_tribe_ticket_show_description":"","_tribe_ticket_show_not_going":false,"_tribe_ticket_use_global_stock":"","_tribe_ticket_global_stock_level":"","_global_stock_mode":"","_global_stock_cap":"","_tribe_rsvp_for_event":"","_tribe_ticket_going_count":"","_tribe_ticket_not_going_count":"","_tribe_tickets_list":"[]","_tribe_ticket_has_attendee_info_fields":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[589,613,148,375,396,648,1309,1518,1666,1842,1866,2639,2978,3004,3130,3161,3179,3220,3355,4068,4711,6740,6850,6955,7191],"class_list":["post-12053","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hongarije","tag-chocome","tag-troika-grill","tag-achmea","tag-andras-kocsis","tag-annamaria-vagasi","tag-balatonmeer","tag-cisca-ansem","tag-cultuurshock","tag-de-nederlandsche-bank","tag-dirk-beljaarts","tag-dnb","tag-gabor-meszaros","tag-hbn","tag-heineken","tag-hongaars-restaurant","tag-hongarije","tag-hospitality-industrie","tag-hungarian-business-network","tag-ing","tag-lori-tavasszy","tag-moderator-virag-fuzi","tag-tibor-bodor","tag-transsylvanie","tag-unive","tag-virag-fuzi"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12053","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12053"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12053\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12053"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12053"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12053"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"http:\/\/www.inzaken.eu\/wp-content\/uploads\/hungarian-corner-1-300x200.jpg\")
\u00a0 \u00a0\u00a0![\"\"](\"http:\/\/www.inzaken.eu\/wp-content\/uploads\/hungarian-corner-2-300x169.jpg\")
<\/p>\n