{"id":27711,"date":"2024-11-04T05:03:28","date_gmt":"2024-11-04T04:03:28","guid":{"rendered":"https:\/\/inzaken.eu\/?p=25035"},"modified":"2025-07-30T05:31:04","modified_gmt":"2025-07-30T03:31:04","slug":"henri-matisse","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/2024\/11\/04\/henri-matisse\/","title":{"rendered":"Henri Matisse"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

 \u2018De oase van Matisse\u2019 trok in 2015 in Amsterdam een grote stroom bezoekers. 360.000 mensen passeerden de toegangshekjes van het Stedelijk Museum om zich niet alleen te laven aan de kleurrijke knipselwerken maar ook aan zijn vroegere schilderijen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In de eerste decennia van de 20e<\/sup> eeuw ontwikkelt Matisse zich van een traditionele schilder tot een avant-gardekunstenaar. Matisse wordt in zijn laatste jaren steeds minder schilder en steeds meer  tekenaar en knipper. Hij laat assistenten vellen papier beschilderen, die hij vervolgens op de muur van zijn atelier liet prikt. Honderden gaatjes in de werken getuigen van een zoektocht naar de juiste plek.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Kleur en vorm<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Henri Matisse (1869-1954) verbeeldt naakten, stoffen, tapijten, kamerplanten en idyllische landschappen. Hij zoekt daarbij naar een zo volmaakt mogelijke overeenstemming tussen kleur en vorm. De tentoonstelling liet zien dat Matisse zich tot zijn dood bezighield met het minimum dat nodig is voor het weergeven van een lichte, vrolijke zorgeloosheid: ‘de oase van Matisse’.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Klerk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Henri Matisse wordt geboren op 31 december 1869 in Cateau-Cambr\u00e9sis in het noorden van Frankrijk, als zoon van een graanhandelaar. Hij groeit op tussen thuiswevers, die de kostbare stoffen in wol en zijde maken voor de hogere burgerij van Parijs. Zijn moeder is een amateurschilder. Na de Frans-Duitse oorlog, in 1871, verhuist het gezin naar Bohain-en-Vermandois waar Matisse zijn jeugd doorbrengt. Na de middelbare school studeert hij rechten in Parijs en wordt vervolgens klerk bij notaris Ma\u00eetre Derieux in Saint-Quentin. Als hij in die sfeer was gebleven zouden we hem nooit gekend hebben, zijn naam zou slechts onder offici\u00eb<\/em>le aktes te lezen zijn geweest.<\/p>\n\n\n\n

Er komt echter iets tussen. Op 20-jarige leeftijd krijgt hij een aanval van blindedarmontsteking. Hij moet  wekenlang in bed blijven. Zijn moeder geeft hem een \u200b\u200bdoos verf. Dankzij de buurman,  amateurschilder, L\u00e9on Bouvier, ontdekt Matisse het plezier van schilderen. Hij produceert zijn eerste werken, \u2018Chalette Suisse\u2019<\/em>, en hij ondertekent het met \u2018Essitam\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Voorbij de technische virtuositeit<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Hij neemt tekenlessen aan de Quentin de la Tour-school, de plaatselijke textielontwerpers school. In 1892 trekt hij weer naar Parijs, waar hij student was geweest, en laat zich inschrijven aan de Acad\u00e9mie Julian<\/em>, daarnaast volgt hij een avondcursus aan de \u00c9cole des Arts d\u00e9coratifs<\/em>. In 1892 ontmoet hij Albert Marquet aan de \u00c9cole des Arts d\u00e9co<\/em>. Het is het begin van een niet aflatende vriendschap tussen de twee mannen, die elkaar veel brieven schrijven. In 1895 schrijft Matisse zich in aan de \u00c9cole des beaux-arts<\/em>, in het atelier van Gustave Moreau. Moreau moedigt zijn studenten aan om na te denken over hun schilderij, om het te dromen, voorbij technische virtuositeit. Matisse wordt gestimuleerd zijn eigen opvatting te ontwikkelen. Gustave Moreau zegt als een tijdens de les gemaakt werk bekijkt: “Je gaat het schilderen vereenvoudigen.” Deze opmerking is veelzeggend en wordt de kern van het esthetische programma van Henri Matisse.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Toulouse en Ajaccio<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In 1897 ontdekt hij de impressionistische schilderkunst in het Mus\u00e9e du Luxembourg<\/em>. Matisse is op dat moment een klassieke schilder van realistische stillevens met veel textuur. Om aan de kost te komen werken Matisse en Marquet overdag als schilderdecorateurs  voor theaters. Hij krijgt kinderen, een meisje en twee jongens, Marguerite, Jean en Pierre. Het gezin verhuist naar Toulouse en vervolgens naar Ajaccio, Corsica, waar hij, ge\u00efnspireerd door de Engelse schilder Turner, 50 doeken schildert.<\/p>\n\n\n\n

Parijs<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Vanaf 1900 studeert Matisse weer: beeldhouwkunst aan de Acad\u00e9mie de la Grande Chaumi\u00e8re<\/em>. Hij exposeert het jaar daarop op de Salon des Ind\u00e9pendants<\/em> en neemt in 1903 deel aan de eerste editie van de Salon d’Automne<\/em>. Berthe Weill wordt zijn eerste dealer en in 1904 wijdt Ambroise Vollard zijn eerste persoonlijke tentoonstelling aan hem. Matisse betrekt een atelier in de rue de S\u00e8vres, in het voormalige Couvent des Oiseaux<\/em>. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Les fauves<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Op de Salon d’Automne van 1905 veroorzaken de werken van Matisse, Albert Marquet, Vlaminck, Derain en Kees van Dongen een schandaal met de pure en felle kleuren. Een Franse criticus maakt deze schilders uit voor Fauves<\/em> (wilde beesten). Sinds 1905 werd dit de naam voor de vertegenwoordigers van het Franse expressionisme met schilderijen van mens en natuur in felle, zo uit de tube opgebrachte kleuren als rood, geel, blauw, groen, paars en zwart, in grote vlakken, bijna zonder perspectief. De naam “fauve” wordt onmiddellijk door de schilders zelf overgenomen. Deze periode markeert de erkenning van het werk van Matisse, waardoor hij eindelijk relatief materieel comfort krijgt. Hij wordt de leider van het fauvisme.<\/p>\n\n\n\n

La Musique<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Hij schrijft over zijn schilderij \u2018La Musique\u2019<\/em>: \u201cHet licht wordt niet onderdrukt, maar wordt uitgedrukt door een akkoord van intens gekleurde oppervlakken. Mijn schilderij La Musique is gemaakt met een prachtig blauw voor de lucht, de blauwste van alle blues. Het oppervlak was tot verzadiging gekleurd, dat wil zeggen tot het punt waarop blauw, het idee van absoluut blauw, volledig verscheen, het groen van de bomen en het levendige vermiljoen van de lichamen. Ik had met deze drie kleuren mijn lichtgevende overeenkomst, en ook de zuiverheid in de tint.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Stein, Picasso en Chtchoukine<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Matisse ontmoet Leo en Gertrude Stein, Amerikaanse verzamelaars, woonachtig in Parijs, die bij hem \u2018Femme au chapeau\u2019<\/em> (vrouw met hoed) kopen, een portret van Madame Matisse dat te zien was in de \u201ccage aux fauves\u201d. In 1907 ontmoette hij Picasso. Gertrude Stein definieert de twee kunstenaars als de \u2018Noordpool\u2019 (Matisse) en de \u2018Zuidpool\u2019 (Picasso) van de moderne kunst.<\/p>\n\n\n\n

In 1908 publiceerde Matisse Note d’un peintre<\/em> (aantekeningen van een schilder). Datzelfde jaar opent hij, met financi\u00eble hulp van onder meer Sarah en Michael Stein, een gratis academie in het Couvent des Oiseaux<\/em> en vervolgens in het H\u00f4tel de Biron<\/em> (waar Rodin zijn presentatiestudio heeft). Het is meteen een succes: 120 leerlingen schrijven zich in.<\/p>\n\n\n\n

In 1909 bestelt de Russische verzamelaar Sergue\u00ef Chtchoukine twee schilderijen van hem: La Danse<\/em> en La Musique<\/em>. Deze twee doeken, die door de schilder als twee meesterwerken worden beschouwd, worden in 1910 op de Salon d’Automne<\/em> gepresenteerd en in 1911 in Moskou ge\u00efnstalleerd.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De dans wordt beschreven door Marcel Sembat: \u201cEen waanzinnige ronde spint roze bewegingen op een blauwe achtergrond. Links leidt een grote figuur de hele keten! Wat een dronkenschap! Wat een bacchant! Deze soevereine arabesk, deze aangrijpende welving die van het gedraaide hoofd naar de vooruitstekende heup gaat, daalt langs het gestrekte been naar beneden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Moskou, Berlijn, M\u00fcnchen en Londen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tussen 1908 en 1912 worden zijn werken tentoongesteld in Moskou, Berlijn, M\u00fcnchen en Londen. Matisse en zijn vrouw Am\u00e9lie keren in december 1912 terug naar Ajaccio. In 1913 is zijn werk te zien op de Armory Show<\/em> in New York, naast werken van Marcel Duchamp en Francis Picabia, zij zijn de vertegenwoordigers van de modernste kunst.<\/p>\n\n\n\n

Van 1906 tot 1913 gaat Matisse samen met zijn schildervrienden Camoin en Marquet op winterreis naar Andalusi\u00eb, Marokko en Algerije. Deze reizen zullen Matisse – kleuren, keramiek, aardewerken tegels – diepgaand be\u00efnvloeden in zijn decoratieve gevoel voor de buitenwereld.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

In 1920 geven Igor Stravinsky en Serge Diaghilev hem de opdracht om de kostuums en decors te ontwerpen voor het ballet Le Chant du rossignol<\/em>, dat in Londen werd opgevoerd. In 1924 exposeert Matisse in New York.<\/p>\n\n\n\n

In 1925 wordt Matisse benoemd tot Chevalier de la L\u00e9gion d’honneur<\/em>. Zijn zoon Pierre Matisse een galerie in New York op aanbeveling van zijn vader. Matisse reist regelmatig naar de Verenigde Staten. Hij ontvangt de Carnegie Prize 1927<\/em> in Pittsburgh en maakt deel uit van de jury die dezelfde prijs in 1930 aan Picasso toekent.<\/p>\n\n\n\n

Baden in de lagune<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zijn werk focust zich op stillevens, naakten en odalisken die ori\u00ebntaalse naakten oproepen met glinsterende kleuren en verfijnd design, een soort vernieuwd classicisme. Hij publiceert ook litho’s, gravures en tekenalbums met variaties op een thema, meestal een vrouwelijk naakt. In 1930 begint hij aan een lange reis rond de wereld. Begin februari bezoekt hij New York, Chicago, Pittsburgh en doorkruist Amerika naar San Francisco. Van daaruit gaat hij naar in Tahiti, waar hij de Duitse expressionistische regisseur Murnau ontmoette, die Tabou<\/em> aan het filmen was.<\/p>\n\n\n\n

\u201cIk baadde in de \u2018lagune\u2019. Ik zwom rond de kleuren van de koralen ondersteund door de stekelige, zwarte accenten van de zeekomkommers. Ik dook in het water, zag de transparante absintbodem van de lagune, mijn ogen wijd open… en toen kwam ik plotseling met mijn hoofd boven het water en staarde naar de heldere reeks contrasten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nice en Vence<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In New York organiseert het Museum of Modern Art<\/em> in 1931 een overzichtstentoonstelling. Bij zijn terugkeer naar Nice, in de studio in de rue D\u00e9sir\u00e9 Niel, begint Matisse met La Danse<\/em>, waarvan hij tussen 1930 en 1933 drie versies produceert.<\/p>\n\n\n\n

In 1938 verhuist hij naar Nice-Cimiez. Na een moeilijke chirurgische ingreep voor een kankergezwel in 1941, geven de dokters hem nog slechts zes maanden te leven. Matisse besluit voortaan nog slechts te doen waar hij zin in heeft, zonder rekening te houden wat de anderen van hem verwachten of eisen. Hij wordt bijgestaan door zijn verpleegster Monique Bourgeois, die ook zijn model wordt.<\/p>\n\n\n\n

In 1943 gaat hij in Vence wonen. Hij schildert er bloemen, weelderige planten, zonnige interieurs en sensuele vrouwen. De vormen in zijn schilderijen vlakken zich af en puren zich en vereenvoudigen zich uit als het ware tot tekens.<\/p>\n\n\n\n

In 1945 wordt een grote Matisse retrospectief georganiseerd op de Salon d’Automne in Parijs. Hij laat het jaar erop tapijtcartoons zien, Polyn\u00e9sie<\/em>, le Ciel<\/em> en Polyn\u00e9sie, la Mer<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Knippen en plakken<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bedlegerig, gehandicapt, maar “levend”, kan Matisse niet langer schilderen of technieken oefenen die verdunningsmiddelen (water of olie) vereisen. Hij vindt de techniek uit van uitgeknipte papieren, die hij in zijn bed met een schaar knipt, zijn assistenten plaatsen en plakken ze op de  gewenste plaatsen.<\/p>\n\n\n\n

Vanaf 1949 begint hij te werken aan de decoratie van de kapel van de Rozenkrans<\/em> in Vence, op verzoek van zijn verpleegster-assistent. De kunstenaar Jean Vincent de Crozals staat model voor zijn tekeningen van Christus. De vormen zijn ge\u00ef<\/em>nspireerd op Byzantijnse iconen.<\/p>\n\n\n\n

Als de schilder in 1950 bezoek krijgt van zijn drie kleinkinderen, tekent hij hun drie houtskoolportretten op het plafond van zijn slaapkamer met een 2 meter lange stok. Het plafond wordt later verwijderd en door de afstammelingen van Pierre Matisse geschonken aan het Matisse-museum<\/em> in Cateau-Cambr\u00e9sis<\/p>\n\n\n\n

Op 81-jarige leeftijd vertegenwoordigt Henri Matisse Frankrijk op de 25e Bi\u00ebnnale van Veneti\u00eb<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Matisse-museum<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ge\u00efnstalleerd in een kamer-studio in het Hotel Regina<\/em> in Nice, produceert hij zijn nieuwste werk, La Tristesse du roi<\/em>, een gouache die te zien is in het Centre Pompidou<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

In 1952 vindt de inhuldiging plaats van het Matisse-museum in Cateau-Cambr\u00e9sis, zijn geboorteplaats. Henri Matisse sterft op 3 november 1954 in Nice, nadat hij de dag ervoor nog een laatste keer het portret tekent van Lydia D\u00e9lectorskaya, een van zijn helpsters.<\/p>\n\n\n\n

Beroemd en gevierd tijdens zijn leven, heeft Matisse een grote invloed op de Amerikaanse schilderkunst, en in het bijzonder op de School of New York: Mark Rothko, Barnett Newman, Motherwell, en daarnaast in Duitsland, via de studenten van zijn academie. Maar ook de schilders van de Pop Art, waaronder Warhol en Roy Lichtenstein, wilden \u2018als Matisse\u2019 zijn.<\/p>\n\n\n\n

Verschenen 2022.<\/p>\n\n\n\n

http:\/\/marbellamarbella.es\/2022-03-31\/world-fine-art-professionals-and-their-key-pieces-358-henri-matisse\/<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

 \u2018De oase van Matisse\u2019 trok in 2015 in Amsterdam een grote stroom bezoekers. 360.000 mensen passeerden de toegangshekjes van het Stedelijk Museum om zich niet alleen te laven aan de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":32918,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_price":"","_stock":"","_tribe_ticket_header":"","_tribe_default_ticket_provider":"","_tribe_ticket_capacity":"0","_ticket_start_date":"","_ticket_end_date":"","_tribe_ticket_show_description":"","_tribe_ticket_show_not_going":false,"_tribe_ticket_use_global_stock":"","_tribe_ticket_global_stock_level":"","_global_stock_mode":"","_global_stock_cap":"","_tribe_rsvp_for_event":"","_tribe_ticket_going_count":"","_tribe_ticket_not_going_count":"","_tribe_tickets_list":"[]","_tribe_ticket_has_attendee_info_fields":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-27711","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nederland"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/inzaken.eu\/wp-content\/uploads\/matisse-1.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27711","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27711"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27711\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32929,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27711\/revisions\/32929"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/32918"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27711"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27711"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27711"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}