{"id":40319,"date":"2025-12-29T06:16:51","date_gmt":"2025-12-29T05:16:51","guid":{"rendered":"https:\/\/inzaken.eu\/?p=40319"},"modified":"2025-12-29T06:19:16","modified_gmt":"2025-12-29T05:19:16","slug":"getemde-natuur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/inzaken.eu\/index.php\/2025\/12\/29\/getemde-natuur\/","title":{"rendered":"Getemde Natuur"},"content":{"rendered":"\n

De natuur temmen betekent voor Eva Pfannes, medeoprichter en directeur van OOZE architects & urbanists, banden smeden met soorten in onze steden. In haar lezing belicht ze hoe haar bureau deze filosofie van zorg en betrokkenheid concreet maakt in stedelijke contexten. OOZE beschouwt natuurlijke processen niet als abstracte systemen, maar als fundamenten voor het aangaan van vriendschappen en het verdiepen van begrip.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 Hun projecten zijn participatief ontworpen: ze betrekken bewoners actief bij de transformatie van hun leefomgeving, onthullen via educatieve trajecten de onderliggende ecologische processen en richten zich op langdurige relaties via onderhoud en monitoring. Bewoners krijgen een actieve rol en worden aangespoord tot eigenaarschap. Deze ingrepen zijn geen anonieme groenzones, maar plekken die ontworpen zijn om uit te groeien tot gekoesterde partners in het stedelijk leven.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De natuur temmen: banden smeden met soorten in onze steden<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wanneer de vos in Le Petit Prince spreekt over temmen, doelt hij niet op overheersing, maar op verbinding. \u201cHet betekent banden smeden,\u201d zegt hij. Deze gedachte biedt een waardevol uitgangspunt voor het herdenken van onze relatie met natuur in de stad. In plaats van stedelijke natuur louter te zien als functionele infrastructuur, stelt deze visie voor om echte, wederkerige relaties aan te gaan met de levende wezens die onze steden bewonen. Wanneer bewoners zich verbinden met specifieke bomen, waterlopen of geliefde tuinen, verspreiden deze banden zich als een netwerk van zorg doorheen de stad. Natuur wordt dan niet langer beschouwd als iets dat \u2018onderhouden\u2019 moet worden, maar als een partner waarvoor men verantwoordelijkheid opneemt. Deze verantwoordelijkheid kan met plezier worden gedragen \u2013 als een vorm van rentmeesterschap. Zo ontstaat een pad naar ‘herwilding’, niet door controle, maar via betrokkenheid en verbondenheid: een ‘herwilding’ via temmen.<\/em> (tekst door Eva Pfannes)<\/p>\n\n\n\n

Eva Pfannes <\/strong>richtte samen met Sylvain Hartenberg OOZE op in Rotterdam. Ze is gespecialiseerd in stedelijke strategie\u00ebn, blauwgroene infrastructuur en de ontwikkeling van veerkrachtige, rendabele concepten die de impact van klimaatverandering op een inclusieve manier verzachten en eraan bijdragen via natuur- en cultuurgebaseerde oplossingen. Als teamleider van de City of 1000 Tanks<\/em>-alliantie binnen het Nederlandse programma Water as Leverage<\/em> in Chennai, ontwikkelde zij een waterbalansmodel dat het stedelijk waterbeheer herdenkt op een effici\u00ebnte, lokale en sociaal rechtvaardige manier. Voor het project \u00c1gua<\/em> Carioca, een circulair stedelijk watersysteem voor Brazili\u00eb, ontving OOZE in 2017 de Holcim Prize for Sustainable Development. Samen met haar team was Eva hoofdontwerper en medecurator van de Internationale Architectuurbi\u00ebnnale Rotterdam (IABR) 2020\u20132021. Daar ontwikkelden zij een wijkgericht model voor energietransitie, waarin gemeenschapszin, meervoudige baten en uitvoerbare implementatiekaders centraal staan. Eva en Sylvain werken geregeld samen met kunstenaar Marjetica Potr\u010d aan publieke kunstwerken die functioneren als levende laboratoria. In deze projecten worden relaties tussen mens en natuur tastbaar gemaakt, zoals in Future Island<\/em> (een 100-jarig micro-ecosysteem op de Albano Campus in Stockholm), Time of Stone<\/em> (Veneti\u00eb Architectuurbi\u00ebnnale 2021), en Soil and Water: The Kings Cross Pond Club<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tentoonstelling Getemde Natuur<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Getemde Natuur<\/em> verkent de gelaagde geschiedenis van stedelijk groen door de lens van de stad Antwerpen. Van de eerste stadsparken in de negentiende eeuw tot het opkomende klimaatactivisme in de tweede helft van de twintigste eeuw; de transformatie van Antwerpen weerspiegelt wereldwijde evoluties in machtsverhoudingen, ruimtelijke en sociale idealen en de verhouding tot natuur en ecologie. De tentoonstelling toont onbekende en onderbelichte verhalen uit de geschiedenis van stedelijk groen. Hedendaagse artistieke en architecturale interventies dagen conventionele idee\u00ebn over stedelijke natuur uit en blikken vooruit op een meer inclusieve, gelaagde en veerkrachtige stedelijke toekomst.<\/p>\n\n\n\n

16 september 2025 \u2013 1 februari 2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n