In Breed Art Studios in Amsterdam bezocht ik de tentoonstelling ‘CARTOONESQUE: Een dialoog tussen beeldhouw- en schilderkunst’. Keramische sculpturen van Rob Ruimers en rauwe, stedelijke, driekleurige schilderijen van TENEDLE wisselden elkaar af; de schilderijen aan de muur en de sculpturen op de vloer. Het leverde een cartooneske en burleske dialoog op die weldadig aandeed.
Ruimers koos in zijn nieuwste werk voor een meer relativerende en humoristische benadering; TENEDLE liet de resultaten zien van zijn ‘rood-zwart-wit’-periode die hij de afgelopen twee jaar doormaakte. Hij bewandelde een pad tussen primitieve kunst en straatkunst, strips en kritiek. In deze werken was het grafische teken relevanter dan de schildertechniek.
Muzikant, performer, beeldend kunstenaar en schilder
Tenedle is een Italiaanse muzikant, performer, beeldend kunstenaar die in Nederland woont. Zijn visuele werken en grafische vormgeving zijn grotendeels gerelateerd aan zijn muziek en performanceconcepten. Als multimediakunstenaar gebruikt hij kleurgrafiek, maakt hij poppen en video’s, waarbij hij een wereld van ironische, groteske en primitieve symbolen betreedt. Hij is sterk beïnvloed door het expressionisme, met een kritische blik op de moderne maatschappij en verzet zich tegen geweld en oorlog.
No Weapon World
Ik spreek met Tenedle over zijn werk in Café Kobalt in Amsterdam, helemaal aan het begin van de Singel, niet ver van het Centraal Station. Het café zit goed vol. Tenedle: “In 2024 deed ik mee aan de tentoonstelling NoWeapon.world, die, behalve bij Breed Art Studios op de diverse plaatsen in Europa te zien was. In rood, zwart en wit maakte ik een schilderij van een bommenregen, bommen die neerkwamen op mensen, verbeeld als ogen en handen in de lucht. Onderaan bevindt zich Moeder Aarde die ook onder de bommen bezwijkt en zich overgeeft aan het geweld van de mens. Het was een idee voor een persoonlijke poster voor de reizende expositie.”
Het werk is erg expressionistisch, net als de andere van zijn werken op de tentoonstelling. “Ik houd van expressionisme. Tegelijkertijd ben ik heel dromerig. Met het No Weapon poster gaf ik de boodschap mee dat het idee ‘de oplossing is oorlog’ een verkeerde gedachte is. Oorlog brengt alleen maar destructie en verdere verschrikking met zich mee. Het zorgt voor een grote terugval in de progressie van de mensheid.”
Hij is altijd liefhebber geweest van de primaire kleuren, voegt hij eraan toe. “Rood-zwart-wit. Als ik op straat loop let ik daarnaast op grafische tekens, ook op primitieve tekens. Ook letters interesseren mij.”
Inspiratie
Tenedle komt uit Florence, en woont nu al 18 jaar in Nederland. Hij is ‘vergroeid’ met een gevoel over de maatschappij, zegt hij. “Mijn inspiratie haal ik uit de kranten, de radio en uit debatten. Ik schrijf lyrische gedichten, die ik ook op muziek zet. In de lyriek zit tevens ironie. Ik ben altijd geïnspireerd geweest door kunstuitingen die een relatie leggen met de sociale wereld. In Italië is er daar genoeg van, bijvoorbeeld het werk van de cineasten Pasolini en Fellini. Of de teksten van de songwriter Luigi Tenco, jong overleden. Maar ook in het schilderwerk in het Quattrocento (15e-eeuwse Italiaanse vroege renaissance) is het al te zien. En tegenwoordig in de Postpunk, met maatschappelijk betrokken, kritisch werk.”
Optreden in Europa
Hij treedt als muzikant op in Nederland (Paradiso) en diverse steden in Europa (Londen, Barcelona, Italië). Meestal doet hij dat met twee of drie andere muzikanten. Hijzelf zingt, speelt gitaar, doet de toetsen en de synthesizer. Op de optredens worden de songs van het meest recente album gespeeld in combinatie met een visuele show. De songs zijn te zien op zijn You Tube kanalen. Zijn laatste optreden had hij afgelopen zomer. Hij is nu bezig met het samenstellen van een nieuw muziekalbum. “Het gaat over de Japanse maatschappij, is ook maatschappijkritisch. Het gaat over het Japan in de tijd voor de modernisering van het land.”
Tenedle heet eigenlijk Dimitri Niccolai, waarom koos hij deze artiestennaam? “Een oom van mij was als Italiaans soldaat gelegerd in Sardinië. Daar hield hij zich onder meer bezig met geheimtaal. Hij kwam een keer bij ons in Florence op bezoek en gaf en mij en aan mijn broertjes en zusjes een nieuwe naam, gebaseerd op geheimtaal. Sommige letters van je oorspronkelijke naam waren erin terug te vinden. Zo ontstond voor mij de naam Tenedle. Ik vind het een mooie naam en vooral het verhaal erachter is mooi.”
Hoe lang is hij kunstenaar?
“Als kind had ik al ideeën in kunstzinnige richting. Ik was altijd aan het vechten voor mijn plek in de wereld. Ik geloofde dat muziek en kunst mijn licht op de wereld, mijn reden van bestaan was. Ons gezin maakte deel uit van de arbeidersklasse in Florence. Dus kunst was niet vanzelfsprekend. Het was moeilijk om er een bestaan mee op te bouwen, met name om diepere ideeën te verwezenlijken.
Ik ging na de middelbare school naar het Instituto d’ Arte Florence, maar dat maakte ik niet af, ik vond muziek belangrijker. Ik deed een korte opleiding binnenhuisarchitectuur. Daarmee kon ik gaan verdienen. Maar tegelijkertijd maakte ik muziek, en deed cursussen media, tv, filmdingen en sounddesign. En ook een avondstudie Audiovisueel met een aantal docenten uit filmwereld.”
In 1993 kwam hij Inge tegen, een Nederlandse die studeerde in Florence. De liefde was wederzijds en hij vertrok met haar naar Leeuwarden, waar hij onder meer bij een binnenhuisarchitectuurwinkel werkte. Op de zolder van een boerderij in Friesland begon hij met het schilderen van grote doeken. Ze bezochten vaak musea, waaronder alle grote musea, en zagen daar werk van onder meer Kandinsky en Chagall.
Wat is zijn ervaring met kunstleven?
“Ik bezoek veel tentoonstellingen. De Nederlandse samenleving heeft een goede verhouding met kunst; er is veel subsidie. Tegelijkertijd zijn er grenzen aan die subsidiëring. Sociaal is de Nederlandse samenleving fantastisch, de omgeving is gezond, maar je bent in concurrentie met veel mensen.
De muziekwereld, waar ik vooral actief in ben, is meer commercieel gericht, en vluchtiger. Het is ‘gebruiken en weggooien’. Ook bij het publiek zie je dat het minder attent en geduldig is. “
Het kost veel om optredens en albums te organiseren. “Ik doe nu een beetje voorzichtig met de optredens. Ik probeer nu vooral met exposeren publiek te bereiken. Dat is iets minder heavy.”
Tot slot, wat is zijn filosofie?
“Ik ga zeker door. Ik nog het gevoel dat ik nog verder kan ontwikkelen en groeien. Alles wat ik gedaan heb zijn maar stapjes in een langer pad. Af en toe krijg je beloningen, ik heb prijzen gehaald in de muziek. Op deze manier blijf je jong, blijf je kind. Het kan niet misgaan. Het woord voor muziek in elke taal is spelen, giocare (it), jugar (sp), jouer (fr.). Je blijft je hele leven spelen, dat maakt het ook mooi.”
“Maken, het tot het eind brengen van iets wat in je hoofd zit, is het mooiste wat er is. Ik heb nu een goede omgeving om in te werken en ik heb een goede naam opgebouwd. Ik blijf niet hangen bij één discipline. Ik heb nu een meer volwassen zelfexpressie, dichtbij spiritualiteit en bevrijding. Ik geloof in kunst als middel de wereld te redden. Maar eerst moet ik mezelf redden. De motor zit vanbinnen.”
Afbeeldingen: 1) CETI, Acrylic & Collage on Canvas, 2024 , 2) DREAM, Acrylic & Collage on Canvas, 2026, 3) It’s raining bombs, NoWeapon, Acrylic on paper, 2024 4) Tenedle, PROCIONE, Acrylic & Collage on Canvas, 2024, 5) LACAILLE, Acrylic & Collage on Canvas, 2024 6) Portretfoto Tenedle
Official website https://www.tenedle.com
Instagram https://www.instagram.com
YouTube Channel https://www.youtube.com/tenedle
Facebook https://www.facebook.com/Tenedlemusic/
Music https://tenedle.bandcamp.com/music
Song “Sentence to death” album “Traumsender” 2018
TENEDLE
Thanks so much Walter