Valt hier nog wat te verdienen? Deel 3
Een duidelijke verstoring van het systeem werd veroorzaakt door de komst van de eerste individuele toeristen, toeristen zonder groepsbinding, kort voor de 70-er jaren. Dat waren de toeristen met visa op zoek naar pensions die nog niet bestonden en kampeerders met tent of caravan op zoek naar kampeerplaatsen (campings) die ook nog uitgevonden moesten worden. Vaak ging het om toeristen op doorreis naar en van Griekenland of Turkije. Soms waren het gastarbeiders die onderweg waren naar, of van, hun jaarlijkse familiebezoek. De pension zoekers vonden aanvankelijk onderdak bij kamerverhuurders die daarvoor speciale toestemming hadden en nu voor een belangrijk deel bekend staan onder de noemer “dorpstoerisme”. Kampeerders werden uiteindelijk ondergebracht op militaire mobilisatie terreinen die op dat ogenblik niet werden gebruikt, maar waar wel de nodige (eenvoudige) infrastructuur aanwezig was en een bord “Kemping” boven de ingang kregen. De leiding kwam in handen van de provinciale vreemdelingenverkeersambten en waren als zodanig “staatscampings”. Van meet af aan moesten de individuele toeristen zich zelf bezig houden. Natuurlijk waren er wel geïnteresseerde gastgevers die voor hun gasten bezigheden zochten, maar dat was zeker geen algemeen gebruik. De toeristische infrastructuur is nog altijd niet optimaal, maar beter dan het geweest is. De toeristische infrastructuur is afhankelijk van de heersende cultuur. Het aanpassen van cultuur en tradities aan internationale normen is vele malen moeilijker.Publiek toegankelijke projecten die geschikt waren voor individuele buitenlandse toeristen zijn natuurlijk zwembaden. De individuele toeristen konden ook naar de musea, maar moesten daar genoegen nemen met de Hongaarse uitleg. Zelfs nu nog lijkt het aantal musea met volledig – naar moderne talen – vertaalde beschrijvingen van de tentoonstellingen op de vingers van één hand te tellen. Voor individuele toeristen en liefhebbers worden intussen wat programma’s georganiseerd die uiteindelijk grote overeenkomst vertonen met de oude groepsprogramma’s.