Een interview met Hidde van Erp door Walter van Teeffelen

Bedrijfsbezoek TU/e Innovation Space van studenten Summa Automotive “Manager Mobiliteitsbranche”

Voor Hidde is één vastgelegde en precies geformuleerde taak niet altijd genoeg. Hij heeft speelruimte nodig, waarbij hij verschillende rollen mag spelen om op een creatieve manier partijen met elkaar te verbinden. Hij werkt vanuit het onderwijs maar in zijn speelveld is het bedrijfsleven even belangrijk. Dat doet hij vanuit huis in Veldhoven of op werklocaties zoals Automotive Campus of HighTech Campus Eindhoven, plaatsen in de Brainport regio die zoals dat heet ‘booming’ zijn.

Op mijn vraag wat Hidde in de toekomst wil worden antwoord hij lachend: “Een visionair… Maar nu even serieus… dat is voor mij niet zo eenvoudig om precies te kunnen zeggen, ik ben vaak te nieuwsgierig en ongeduldig om lang binnen een enkele specialisatie te blijven. Als ik nu moet kiezen dan zou het een Academy Manager Learning & Development (L&D) zijn.

Driehoek bedrijfsleven – onderwijs – overheid
We kennen Hidde van Erp als een initiatiefrijk man met veel ideeën. Afkomstig uit de grafische wereld lanceerde hij als ondernemer enkele tijdschriften, online shops en websites zoals inZaken.eu nu nog bestaat als onafhankelijk platform op het gebied van economie en cultuur in Europa.

Hij begeleidde ook al vroeg jongeren in hun opleidingstraject. De laatste jaren is hij vooral actief in het onderwijs binnen de zogenaamde triple helix. Een driehoek waar bedrijfsleven, onderwijs door overheid gestimuleerd wordt om samenwerkingen op te zetten. Vaak met als einddoel om structurele verbeteringen door te voeren in het bedrijfsleven en onderwijs; niet makkelijk wel nodig.

Verschillende uitgangspunten
Als ervaren hybride docent is Hidde inmiddels wel gewend om te werken tussen het onderwijs en bedrijfsleven in. Zoals hij zelf aangeeft is dit een wereld die erg verschillend is vanuit de kern van de bekostiging. Hidde: “Waar het onderwijs met budgetten werkt en politieke beslissingen, is het bedrijfsleven ingericht om budgetten eerst te verdienen voordat deze bedrijfskundig geïnvesteerd zouden kunnen worden. Daarnaast is het personeelsbeleid ook anders. In het onderwijs is het begrip ‘flexibele schil’ inmiddels een structurele en stugge oplossing voor personeelstekort. Echter voor deze goedbedoelende zijinstromers zit een vaste baan in het onderwijs er zelden in. Hoe anders is dit in het bedrijfsleven, je kan daar al beginnen als je nog met je studie bezig bent als Young Professional of als je wat specialistisch bent in techniek meteen op elk moment en met een prima salaris en geweldige secundaire voorwaarden. Maar -ik wil dit erg benadrukken- dit is maar mijn bescheiden mening want er is niet een goed of fout maar enkel een verschil van werkwijzen. Je moet er echt onderdeel van hebben uitgemaakt om het te begrijpen. Dat kost jaren, maar het heeft me erg veel geleerd, iets wat je niet uit boeken of digitale leeromgevingen haalt.”

Hidde werkte als Fieldlabmanager voor de regio Noord-Limburg bij Fontys International Business. Daar heeft hij goede ervaringen opgedaan die hij in een nieuwe baan graag weer zou toepassen. Als hij een nieuwe baan in het onderwijs kon kiezen dan zou hij graag dezelfde randvoorwaarden zien die gelden in het bedrijfsleven bij een Start-up. Als verkoper, oud-ondernemer en nu bedrijfskundige in het onderwijs heeft hij daarvoor de kwaliteiten. Op de eerste plaats inhoudelijke kennis en vaardigheden, maar daarnaast -even belangrijk – een groot sociaal gevoel en communicatieve empathie.

Hidde heeft deze kwaliteiten van geen vreemde. Zijn moeder had creatieve flair als onderneemster een zijdestudio en eigen label opgebouwd waar ze les gaf en actief was in de fashionwereld met mode op maat. Zijn vader als levensmiddelen ingenieur van de HAS met extra avondstudies in Nima A, B en C hielp bedrijven weer op de rails als een interim-directeur, ook wel bedrijvendokter.

Wat drijft jou als leraar?
“Als leraar geloof ik in de kracht van synergie tussen onderwijs, bedrijfsleven en overheid. Mijn missie is om een ecosysteem te creëren waarin talenten worden gevormd, innovatie wordt gestimuleerd en bedrijven floreren en automatiseren verweven met het onderwijs. Hierbij gun ik elke onderwijsinstelling om even de tijd te krijgen om wat te rijpen, verder in bloei te komen en even niets spectaculairs meer te veranderen. Vanuit mijn kijk als bedrijfskundige volstaan enkele organisatorische verbeteringen al. Er zitten genoeg flink opgeleide bedrijfskundigen die bereid zijn om processen een een opknapbeurt te geven en een jaarlijkse APK zeg maar is dan voldoende. Al die competenties van docenten kunnen we ook eens voor ons belang in willen zetten, toch? Mijn vader leerde me vroeger al dat je als bedrijf een “Do your things-mentaliteit” moet krijgen. Je moet echt doen wat je moet doen, daarna is ruimte voor iets meer.”

Dat klinkt veelbelovend, maar hoe zie je die positieve samenwerking dan voor je?
“Stel je voor: een student werkt aan een project met een bedrijf, waarbij ze gebruik maken van de nieuwste technologieën en tegelijkertijd begeleid worden door ervaren professionals. De overheid ondersteunt dit initiatief met financiering en beleid. Zo werk je aan een win-win-win situatie, waarvoor je slim-slim-slim moet werken onder leiding van een competente manager. Vanuit een project kan je eens kijken hoe alles loopt. Maar als het project verlengd mag worden dan zou ik de keer erop zou willen meehelpen aan het concreet herschrijven van curriculum in het onderwijs en hier concreet het bedrijf een plek in geven met een multidisciplinair team. Bij het bedrijf komt dit bij voldoende draagkracht ook in hun werkwijzen terug. De verbeteringen die sons uit vele veranderingen ontstaan. Bijvoorbeeld bij de onboarding (het instroomproces waarbij nieuwe medewerkers kennismaken met je organisatie) wordt al aangegeven dat je als medewerker een aantal uren per week als een trainer/coach voor studenten gaat meewerken bij een opleiding. De meeste werknemers vinden dit een leuke manier van impact maken bij de talenten van de toekomst. Ik althans wel!”

Wat is het meest uitdagende project dat je tot nu toe hebt mogen leiden binnen een “Academy”?
“Dan moet ik kiezen uit mijn tijd als ondernemer, bij Siemens of in het onderwijs… en dan kies ik voor mijn rol als projectleider bij Fontys. Bij het lectoraat CBBD van International Business in Venlo vanuit een subsidie uit de regiodeal Noord-Limburg een ambitieus L&D project over te nemen. In de rol Fieldmanager nam ik het stokje over van een ambitieuze academische Lector om concrete stappen en tot daadwerkelijke uitvoer van meerdere stimuleringsprojecten te komen. Een haast militaire operatie om een projectorganisatie tijdens de coronaperiode van de grond te krijgen. Ik zie het in defensietermen als bij een observatievliegtuig een AwAcs-aanpak te gebruiken om overzicht in de lucht te houden. Vervolgens vanuit Awareness (Aw) de doelstellingen van het project en de Activations (Acs) van betrokkenen van verschillende scholen stap voor stap aan de juiste zaken te laten werken, tussen hun gewone werkzaamheden door. Dat was een flinke klus met een samenwerking van vijf onderwijs- en onderzoeksinstellingen met elk hun eigen mensen en manier van werken. Geweldig om te zien dat de initiële fase door Lector Vincent heel gedegen vanuit vergaderingen en vele documentatie is opgestart; ik heb mogen doorbouwen en Nick als onderwijsmanager het weer verder heeft kunnen doorontwikkelen. Dit project is nog steeds actief en heeft een website met meer uitleg.”
[Redactie: Eerder artikel hierover lezen? KLIK HIER ]

Hoe hebben de bedrijfsproblemen die je vader oploste je gevormd als innovator?
“Poe, dat begon eigenlijk vanuit een grote interesse die gevoed werd doordat mijn vader altijd in de avond en in het weekend aan het werk was met het oplossen van problemen. Dat bleken analyses en nieuwe plannetjes te zijn die hij -we hebben het over de nineties- opschreef met tekst en uittekende in grafieken en kwadranten om het vervolgens in “het net” nog eens op te schrijven voor zijn pitch aan het hoger management of bestuur.

Ik kwam er tijdens mijn studie Technische Bedrijfskunde achter dat hij op deze manier mensen hielp met het nemen van vervelende beslissingen. Het werd mij uitgelegd dat het merendeel van de medewerkers nog een toekomst bij het bedrijf kan hebben hierdoor. Het klinkt heel mooi en democratisch om de massa te kunnen sparen door een kleinere groep te bewegen om iets anders te gaan zoeken. Vaak was het echter een tijdelijk oplossing in de aanloop naar een flinke reorganisatie of overname. Vaak zijn beslissingen over mensen een boekhoudkundige aangelegenheid en om dan de boodschapper te moeten zijn lijkt me niet de leukste taak die er is. Het is wel heel erg nodig als je een duurzame organisatie wilt neerzetten die tegenslagen kan opvangen. Ik heb ook van mijn ouders geleerd dat je elk jaar bereid moet zijn om te reorganiseren, niet pas als het van de boekhouder moet…. Je moet het voorblijven, dus innovatief zijn en soms anticyclisch met ideeën komen als het bestuur denkt dat dit echt nog niet hoeft. Daar zou je een eigen “Academy” perfect voor kunnen gebruiken. Als continu kweekvijver van talent en als denktank die altijd aan staat.”

Hoe motiveer je studenten om buiten hun comfortzone te treden bij het samenwerken met bedrijven en overheidsinstanties?
“Mijn rol is als een enthousiaste dirigent. Ik breng partijen samen door zelf de eerste stappen te zetten en voorop te gaan “in de strijd”, als me dit mandaat gegund is. Dan faciliteer ik samenwerkingen en zorg ik voor een vruchtbare voedingsbodem waarbij je win-win kan krijgen voor bedrijf en onderwijs. Zo wil ik studenten inspireren, docenten uitdagen en bedrijven verbinden met frisse ideeën en nieuw talent. Hoe langer je het zo mag volhouden als afdeling hoe groter de kans op succes.”

Waar verwacht je jouw volgende uitdaging?
“Ik sta altijd open voor alle soorten van inzichten en ook op spiritueel vlak vind ik niet veel gek. Wel ben ik bescheiden met wat ik allemaal wil, ik ben opgevoed dat je het zelf moet doen en verdienen.”

Na 30 jaar werken merkt hij dat als je je goed op je werk voelt en je blij bent met je leven de dingen op je af komen. Daar voegt hij er aan toe. “Dat zoek ik graag weer op na de zomervakantie en dan zie ik een plek bij een bedrijf op een mensgerichte afdeling waar ik als ondernemende hbo/mbo docent iets mag toevoegen aan het verder ontwikkelen van medewerkers. Ook het aantrekken van nieuw talent (ik ken veel opleidingen als docent) en het behouden van de juiste medewerkers voor het bedrijf en de regio.”

Op mijn vraag welk project hem het meest aanspreekt op dit moment antwoord hij: “Het project Beethoven in de regio Brainport heeft als een van de hoofddoelstellingen om het onderwijs verder te verbeteren; meer talent aan te trekken en het aanwezige talent continu te verbeteren.” Daar ziet Hidde eventueel wel mogelijkheden. “Ik had een pittige baan tijdens Corona gehad als projectleider bij een Fieldlab (Grenszlab) vanuit vijf verschillende onderwijsinstellingen en het probleem om via co-creatie met het bedrijfsleven talent aan te trekken en te behouden in de regio Noord-Limburg. Maar op een of andere manier blijft dat voor mij heel gaaf voor mij om aan te werken als technisch bedrijfskundige met kennis van bedrijfs- en onderwijsprocessen.”

Wat is jouw ultieme doel?
“Geen werkloosheid in de Brainport regio en de hoogste automatiseringsgraad ter wereld.” Dat wil hij bereiken door een bruisende community verder uit te bouwen waarin studenten niet alleen leren, maar ook creëren. Waar bedrijven niet alleen profiteren van talent, maar ook bijdragen aan onderzoek en ontwikkeling. En waar de overheid niet alleen regels oplegt, maar ook kansen biedt.

“Gewoon gedwongen met elkaar in gesprek blijven en met co-creatie bezig blijven; ik noem dat ‘connected curriculum’, als bedrijf verweven met een opleiding. Daar hoort ondersteuning bij uit het bedrijfsleven en eigenaarschap vanuit het onderwijs. In beide gevallen gaat het om blind vertrouwen in elkaar; en dat is nu juist waar het helaas vaak niet helemaal goed gaat. Hoe vaak moet ik niet aanhoren als docent dat de studenten van nu veel minder kunnen of andersom dat bedrijven leerlingen enkel als verkapte medewerker willen inzetten… Je kan dit maar op één manier oplossen; met elkaar blijven werken en in gesprek blijven; samen uit samen thuis.”

Fantastisch! Tot slot, welke boodschap wil je delen met aspirant-Academy medewerkers?
“Blijf je management bestoken met vriendelijke verzoeken om te mogen verbeteren i.p.v. veranderen. Richt een Academy op en ga in gesprek met de opleidingen waar je favoriete medewerkers vanaf komen. Bouw het verlengstuk van de opleiding naar je bedrijf en omgekeerd denk je en doe je aan het warm begeleiden van je toekomstige talent. Dat is niet alleen campus recruitment, bierpong wedstrijden en pizza-avonden aanbieden met gratis drank. Alhoewel dit vaak wel een prima begin is!”

Sfeerimpressies Challenge Based Learning en samenwerkingen met bedrijven en onderwijs