Kitty Doomernik heeft bewogen jaren achter de rug. Niet alleen verliet ze haar atelier in Renkum en kwam uiteindelijk te wonen in het nabijgelegen Heelsum – waar ze voortaan thuis haar werk maakt, ook overleden er een aantal naasten, waaronder haar beide broers.
Ze haalt me met haar auto op bij station Ede-Wageningen – helemaal vernieuwd – en we rijden naar Bezoekerscentrum De Beken in Het Renkums Beekdal, waar een jaar geleden de bezoekers van de begrafenis van broer Harry – die ik ook gekend heb – samenkwamen.
Ze vertelt over haar familie in Den Bosch. Haar vader die in bands en orkesten speelde en die begon in het klassiek orkest van Boxtel. Dat ze zelf jarenlang piano studeerde met een eigen leraar. En toneel speelde bij Rederijkerskamer Moyses Bosch’ en in de Kersouwe Heeswijk. En hoe ze kunstenaar werd. “Dat is vooral aan kunstenaar Henk van Rooij, mijn overleden man, te danken.” Met hem deelde ze het atelier in Renkum.
Ze heeft behoorlijk veel contacten in de kunstwereld, zowel nationaal als internationaal. Ook is ze curator van Breed Art Studios in Amsterdam. Recent zag ik de tentoonstelling ‘Breed Art Studios 10’ georganiseerd ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van Breed Art. Ze exposeerde daar haar recente werk, samen met het werk van Florence Husen en Bert Hoekstra.
In haar nieuwe woning in Heelsum – een mooie woning te midden van heel veel groen – vertelt ze over haar exposities in Sofia, haar verblijf als AIR (artist in residence) bij Kunstcentrum Natthagen Noorwegen, haar expositie in de Jura in Frankrijk en de huidige focus van haar werk.
Sofia
In 2019 was ze voor het eerst in Sofia om te exposeren in Lessedra Art Gallery, vertelt ze. Een vriendin had een uitwisseling georganiseerd met deze galerie. De galerie organiseerde elk jaar in juni de Miniprint Annual en elk jaar in december de Painting & Mixed Media Competition. Voor het verblijf kon ze gebruik maken van het appartement boven de galerie. Het beviel haar uitstekend. Sinds dat jaar doet ze elk jaar mee met de exposities van de galerie.
“Je kunt inschrijven vanuit de hele wereld. Dat gebeurt ook: er komen kunstenaars uit landen als Polen, Mexico, Japan. Soms is er een extra nadruk op een bepaald land of een bepaalde schilder/tekenschool. De eigenaar is kunstverzamelaar en kunstliefhebber Georgi Kolev. In zijn geboorteplaats Lessedren is hij bezig een kunstcentrum te bouwen. Daarbij komen, naast een ruimte waar zijn kunstcollectie permanent getoond zal worden, vier residentie-mogelijkheden. Het moet nog afgebouwd worden.”
Natthagen
In Sofia ontmoette ze in 2019 Trond E. en zijn man Robert, die in Hernes Noorwegen een galerie en een cultuurhistorisch museum met café hadden: Natthagen genaamd. Dat betekent tuin bij nacht”. “Ze vertelden dat ze het plan hadden een residency-mogelijkheid voor kunstenaars te starten op hun terrein. Ik heb me bij hen opgegeven als belangstellende.” Het jaar daarop kreeg ze bericht dat ze geaccepteerd was. Ze pakte de auto en reed naar Noorwegen. Het was coronatijd.
“Driemaal heb ik me laten testen. Want ik was niet gevaccineerd. Ieder keer was de uitslag negatief. Toch werd ik door de douane teruggestuurd. Ik ben in 2020 niet in Natthagen geweest. Ik reed terug over Duitsland en ging drie weken werken bij mijn broer Danny die in Noord-Duitsland woonde.”
In 2022 ging ze terug. “ik heb een maand lang gewerkt aan mijn Nick Cave project (ook op recente expo van Breed Art Gallery te zien).” Het jaar daarop, 2023, ging ze weer naar Natthagen, nu samen met haar plaatsgenoot uit Renkum, kunstenaar Bert Hoekstra. Natthagen was gestart met een Earth Art Path. Kitty ging in de tuin werken aan haar project The Other Path. “Ik haalde overal stenen vandaan, in totaal zo’n 1000 kilogram stenen. Ik haalde ze uit de omgeving en plaatste ze op een locatie nabij een rotsformatie die uit de ijstijd stamt. Aan die rotsformatie zelf mag je niets veranderen. Het zou een oude offerplaats geweest zijn. Ik heb met die stenen een “ander” pad gemaakt, omdat nooit maar één mogelijk pad te bewandelen is.
De natuur doet er wel flink zijn werk, want er ontstaat al heel gauw mos, ook over mijn nieuwe pad. Volgend jaar zal ik het zien, want in juni 2025 ga ik er weer heen, samen met Bert Hoekstra.”
Marangea, gemeente Sarrogna in de zgn Petite Montagne
Ging ze voorheen in Frankrijk ook vaak naar Les Jardins de Drulon, sinds de eigenaar daarvan in Australië een fataal hartinfarct kreeg, is dat opgeheven. Nu gaat ze naar Atelier Les Niocraux in Marangea, gemeente Sarrogna in de zgn Petite Montagne in de Franse Jura. Eigenaar zijn Kees de Voogd en zijn vrouw Ria. “Kees is een Nederlandse kunstenaar die we – Henk van Rooij en ik – al in Nederland kenden. Theo van Keulen heeft ons in 2000 op hem geattendeerd. In Frankrijk is hij nu lid van een kunstenaarsclub, Zig Zag. Ze organiseren iedere twee jaar een andere atelierroute. Daarvoor ben ik dit jaar door Kees uitgenodigd.”
In het verleden was er een andere kunstenaarsclub actief: Les Doigts d’Art. Zij organiseerden elk jaar een beeldenroute in telkens een andere stad of dorp in de Jura. Henk en ik hebben daar tweemaal aan meegedaan. We hebben bij Les Niocraux ook workshops gegeven. We logeerden dan in hun vakantiewoning.”
Focus van het werk
De focus in haar werk is niet zo veel veranderd, zegt ze. “Het vrouwbeeld is minder centraal komen staan. Maar ik ben en blijf een vrouw, ik kijk als vrouw tegen de samenleving, de menselijke gedragingen aan. Ik maak vooral collage-kunst, ook te zien op de expo bij Breed Art.”
Via een open call van de organisatie NoWeapon.world zond ze, een ontwerp in voor een affiche, dat in Venetië op billboards getoond zou worden tijdens de laatste weken van de Biënnale. Haar werk werd gekozen, samen met 29 andere. Emergency is een stichting voor medische hulp aan oorlogsslachtoffers. Deze stichting stelde hun locatie in Venetië ter beschikking, waar de officiële opening zal plaatsvinden en waar ook alle affiches tentoongesteld worden. Het is een werk waarop tanks en een opgeheven middelvinger te zien zijn. Ik probeer op die manier aandacht te krijgen voor dingen die ik fout vind. Hopelijk heeft het verandering – in welke vorm dan ook – tot gevolg.”
Achter me hangt een klein collagewerk achter glas waarin te midden van rondzwevende pistolen Honecker en Brezjnev elkaar kussen. “We waren bij een boekhandel in Detmold, Duitsland, en zagen dat affiche. Ik kon het zo meekrijgen. Ik maakte thuis een collage op papier, waarvan ik vervolgens digitale prints maakte. Van iedere collage drie. Met het werk probeer ik ondanks de ellende ook een glimlach op het gezicht van de kijker te laten verschijnen.”
Kunstenaars met elkaar in contact brengen
Het in contact brengen van kunstenaars met andere kunstenaars beschouwt Kitty Doomernik als deel van haar werk. Ze is recent lid geworden van het Platform van beroepskunstenaars in Wageningen en is daar inmiddels secretaris. In Wageningen is er elk jaar een tentoonstelling in de Grote Kerk met de titel Kunst in de Kerk met werk van de leden van het platform.
Ook is er dit jaar een samenwerkingsproject met de WUR, de Universiteit Wageningen, onder de titel Art meets Science. In november is er een expositie in de ruimte Visum Mundi. Daar is wel werk van Bert Hoekstra te zien, maar nog niet van Kitty. Dat is wel het geval als ze volgend jaar haar installatiewerk in Campus Wageningen kan laten zien. “Met een deurkozijn dat haaks op de muur staat. Met daarin gehangen een vliegergordijn van tampons waarop met roodachtige verf de afbeelding van een vagina is gespoten. Daarbij staat de tekst: ‘mensen, je kunt je geboorte opnieuw beleven’. ‘Menstruatie en Seksualiteit’ is een onderdeel van het gehele samenwerkingsproject met WUR. De bedoeling van dit deel is dat er clichés doorbroken worden.”
https://www.kittydoomernik.com/
https://www.lessedra.com/gallery.php?d=current
https://natthagen.no/air-kunstnerresidens/
https://breedartstudios.net/amsterdam-art-exhibitions-2024/
