In de Leonorazaal van de Haagse Kunstkring zag ik niet zo lang geleden (2024) mooie beelden van Mary Bezembinder. Ik zocht haar op in haar atelier in De Rade, in Den Haag – Zuidwest.
Het is een woon-werkruimte. Het staat te midden van vele andere ateliers, ook allemaal woon-werkruimtes van kunstenaars. Het waren voormalige winkels. In totaal zitten er 17 / 18 kunstenaars.
Op het pleintje voor de ateliers staan diverse kunstwerken, waaronder ook enkele van Mary Bezembinder.
BuurtBabbelBankjes
Onder andere een vierkant bankje in groen rond een boom met als rugleuning personen in oranje, rose, blauw, geel en paars die elkaar bij de armen vasthouden. “Het bankje, ‘BuurtBabbelBankje’ is er sinds 2013″ zegt Mary. “Als het mooi weer is, komen de buurtbewoners hier graag wat kletsen. De vogels komen ook graag en laten van alles gaan. Ik maak het regelmatig schoon.” Iets verder staat een beeld van haar (2010) in cortenstaal van een dansend paar.
Vrouwenlandschappen
Binnen in de tamelijk grote ruimte staat het vol met beelden en schilderijen; meer beelden dan schilderijen want Mary is vooral beeldhouwer, beeldhouwer van het vrouwenlichaam. Mary: “Ik benoem het als mijn vrouwelijke torso’s. Het was ook in de Haagse Kunstkring te zien. Soms wordt het abstract, omdat de steen erom vraagt, maar meestal komt het uit op vrouwentorso’s.”
Mary: “Ik kan niet zo goed verklaren waar deze fascinatie bij mij vandaan komt. Ik verkoop een soort schaamte, of ik ben de schaamte al voorbij. Het komt ook doordat ik in de zestiger jaren van de vorige eeuw ben opgegroeid in een tijd dat de vrijheid groot goed was. Ik vond en vind het mooie, pakkende vormen.”
Marmer
Ze werkt het liefst in marmer. “Ik vind marmer een mooi materiaal, het straalt stoerheid uit. Zeepsteen, wat ik ook wel eens gebruik, daar ontstaan zachte vormen. Albast zit er tussenin, het is een mooi te bewerken materiaal. Ik maak ook houten beelden en combinaties van steen en hout, het zijn allebei producten uit de bergen.”
Het is vooral ruimtelijk werk, het platte werk heeft ze losgelaten. Iets verder staat een beeld van Turks Marmer, ‘Verdiet’ waarvan aan de bovenkant een stuk marmer onbewerkt is gelaten. “Het laat vergankelijkheid zien en imperfectie. Nobody is perfect.”
Een zoektocht
Ze begon met wandkleden. En daarna stapte ze over op zeefdruk, vertelt ze. “Ik zat twee jaar op de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten (KABK), ik stapte over naar de Vrije Academie Psychopolis, omdat ik me bij de KABK niet prettig voelde. Je moest daar na die twee jaar een keuze maken, terwijl ik nieuwsgierig was naar alle disciplines. Op de Vrije Academie Psychopolis, ook in Den Haag, toen nog in De Gheijnstraat heb ik diverse disciplines geleerd: niet alleen zeefdruk, maar ook etsen, brons gieten, houten beelden, litho’s, lassen, tekenen, schilderen en hakken in steen. Een echte zoektocht. Wat past bij me? Bij de laatste discipline ben ik blijven hangen.”
In haar atelier doet ze de voorbereidingen: schetsen en een kleine versie in klei. Het echte hakwerk van het ruwe materiaal gebeurt in een atelier op de Valkensboskade. Tussen het beeldhouwwerk door maakt ze schilderijen in cortenstaal. “Zo benoem ik deze techniek, spelen met vormen.”
Beeldhouwers
Welke beeldhouwers spreken haar aan? “Willem Hussem, Haagse kunstenaar, maakte mooi abstracte beelden. Henry Moore is een fantastisch kunstenaar, Camille Claudel, de vrouw/vriendin van Rodin, maakte prachtige werken, maar iets te gladjes, je ziet geen enkel butsje, wat je wel ziet bij Johan Tahon, een Belgische beeldhouwer. Ik ben een grote aanhanger van hem, hij werkt met gips. Ik heb bij Beelden aan Zee gewerkt; toen hij daar exposeerde was ik niet weg te slaan bij zijn beelden. Van de verhoudingen klopte niet, het zijn z’n losse vormen die mij inspireren. Ook Brancusi is geweldig. Maar ik word ook geïnspireerd door schilders, bijvoorbeeld Matisse en Miro met name als het gaat om het loslaten van het realistisch werk.”
Beelden van Mary Bezembinder staan in de openbare ruimte, in particuliere tuinen en in woonhuizen. In de 50-plus flat in Rijswijk bij ‘de Bult’ hangt in de entree van een van de twee flats een beeld van dansende mensen, met lichtlijnen.
Het vliegend hert
Ook op haar schilderijen staat meestal het lichaam centraal. Ik zie er diverse hangen. Het gezicht is vaak niet nader ingevuld. “Ik ben niet zo van de portretten, niet zo belangrijk, ook hier ben ik monumentaal bezig, met grote lijnen en vette vormen. Heerlijk om te doen, een uitstapje van het beeldhouwwerk.” Maar behalve lichamen zijn er ook andere onderwerpen op haar schilderijen zoals het ‘vliegend hert’, een tor-achtig insect. “Ik hoorde dat hij met uitsterven werd bedreigd, een torretje met een gewei. Ik kreeg daardoor enorme inspiratie. Ik ben toen een reeks portretten van het ‘vliegend hert’ gaan maken.”
Hoe lang is Mary kunstenaar?
“Vanaf mijn geboorte, haha. Ik wilde graag met kunst bezig zijn. Dat hoorde bij mij. Daar ben ik nu achter gekomen. In ’75 ging ik naar de Academie, eerst KABK en vervolgens Vrije Academie Psychopolis. Daar was geen limiet aan de disciplines die je kon kiezen. Ik ervoer het wisselen van disciplines als heel prettig. Van Rudi Rooijackers leerde ik dingen op het gebied van klei en beeldhouwen, het ruimtelijk inzicht. Ook van Jan Pater heb ik veel opgestoken. Van George Lampe leerde ik ontwerpen en vormen van collage maken. Er zijn zó veel mensen die in mijn leven passeerden en van wie ik veel heb opgestoken.
Dat houdt ook niet op, ik ben nog steeds aan het leren, en blijf nieuwsgierig.
Op gegeven moment werd het mijn hoofdbaan: kunstenaar. Ik was wat ik altijd al wilde worden. Ik vond het fijn om kennis te delen en dat je kunt sparren met elkaar. Veel creatieve beroepen hebben dat ook. Je creatieve brein houdt niet op te functioneren en gaat niet met pensioen.”
Wat is haar ervaring van het kunstleven?
“Je doet je ding, zoals dat bij je hoort. Verzamel mensen om je heen die gelijkgestemd zijn. Alles uitproberen, je kan het zo gek niet verzinnen. Je gaat een stapje verder omdat het je pad is. Dat is een voorrecht.”
Het werkt ontstaat gewoon. Je geest krijgt de ruimte je creatieve brein aan te spreken. Ik heb een boekje naast mijn bed om ideeën op te schrijven. Soms in mijn halfslaap / dromen: ‘hoe moet ik dit oplossen?’. In mijn halfslaap krijg ik soms oplossingen. Dan word ik blij wakker.”
Tot slot, wat is haar filosofie?
“Een beeldhouwer kan elk element van het menselijk lichaam als een afzonderlijke eenheid beschouwen. Kunst vergroot je wereld.
Blijf bij jezelf. Ontwikkel je eigen handschrift. Soms word je beïnvloed, dat zijn ook lessen die je moet leren. Het is belangrijk dat je goed blijft kijken, dat is zeer essentieel.”
https://www.marybezembinder.nl/
https://www.instagram.com/marybezembinder/
https://www.haagsekunstenaars.nl/cv/122
https://haagsekunstkring.nl/onze-leden/108/kunstenaar/
