Op de allereerste Van der Linde EXPO in het Vrij Paleis zag ik kunstwerken van houten blokjes in alle mogelijke vormen: lang, rond, met afbeeldingen, in vele kleuren en verschillende configuraties. Het deed me denken aan de houten blokken uit mijn jeugd. Ze waren gemaakt door Rinske Dekker, naast kunstenaar ook medewerker van A.J. van der Linde, winkel voor kunstenaarsmaterialen aan de Rozengracht in Amsterdam.
Ik bezocht haar in haar woning in Amsterdam-Oost, waar ze samen met haar man Mark woont. Van de woonkamer hebben ze hun atelier gemaakt. Mark heeft een grote tafel links met een computer in het midden en Rinskes grote tafel zit eraan vast, rechts naar het balkon en de binnentuin toe. Ze werkt met een kleine iPad. Tegen de muur heeft ze een heleboel blokken en onderdelen waaruit ze put.
Kijken en observeren
“Het gaat meestal onbewust. Ik schilder wat en dan ga ik puzzelen. De blokjes verander ik niet, ik blijf net zo lang zoeken tot er iets bij past.”
Haar werk gaat over kijken, zegt ze. Er zijn veel ogen te zien in het in werk. “Ook ogen die er niet zijn. Kijken, observeren in alle opzichten, ook je dingen afvragen en af en toe inzoomen.”
Daarnaast is het verhaal en de kleur belangrijk. En de humor. Met name de combinatie van de kleuren. Haar werk ontwikkelt zich steeds meer naar 3D. Mark had het laten zien op de website die hij voor haar gebouwd heeft, waarbij je blokkenconfiguraties van voor naar achter kunt zien en soms zelfs de onder- en bovenkant.
Wat het kijken betreft valt op dat niemand – voor zover er gezichten (ook van dieren) zijn te zien – je echt aankijkt. “Iedereen kijkt weg en staart in de verte.”
De houten blokjes
Die houten blokjes ontstonden geleidelijk. Zo’n 20 jaar geleden maakte ze kleine kunstwerkjes, veel poppetjes en poezen, die ze aanbood op Etsy. Toen kwam Flickr waar je op een nieuwe manier foto’s en video’s van je werk kon laten zien. In de groep ‘Indie Art’ zaten veel kunstenaars die soortgelijk, klein werk maakten zaten. Ze plaatste foto’s van haar werk en kocht ook wel eens van de andere kunstenaars, of ze ruilde. Zo was het werk over de hele wereld te zien tot in Azië en Australië.
Ze ontdekte ook een andere interessante groep: ‘Popsurrealism’, ook wel Lowbrow Art genoemd. Ondertussen begon ze steeds meer werken te maken van blokjes, waarmee ze combinaties ging maken. Zo ontstonden collages. Ze laat op de het beeldscherm een portret van een vrouw met Victoriaanse kleding zien, samen met een blokje. Titel ‘Euphemie’. Want ieder kunstwerk heeft een naam. Er kwamen steeds meer blokjes en combinaties en configuraties van blokjes.
Die blokjes vindt ze op straat, in kringloopwinkels en op Marktplaats. “En er zijn altijd wel mensen die iets op zolder hebben.” Ook uit oud huisraad als een versleten gordijnlijst haalt ze wel eens bruikbare onderdelen. “Ik daar echt van genieten, van de nerf van hout, en dat alle hout een ander nerfpatroon heeft. Dat is voor mij onderdeel van het kijken.”
Covid
Toen kwam Covid. Ze zat niet verlegen om opdrachten. Die waren er volop, voor huizen mensen en poppetjes. Wil ik hiermee doorgaan, vroeg ze zich af. Nee, besloot ze. Ik wil alleen maar eigen werk maken, en niet wat mensen me vragen. Ze gaf zichzelf een jaar om te kijken of het zou lukken. Dat jaar is nog niet over. Ze werkt aan diverse series door elkaar heen.
Een van de eerste series in de Covid periode heette ‘Bloks’. “In die tijd zat je veel binnen, maar ging af en toe ook een ‘blokje’ om. Vandaar de naam.”
Ze had in Amsterdam twee winkels waar ze haar werken verkocht. Maar die bestaan niet meer. “De eigenaar van de ene ging naar Frankrijk, de andere winkel werd door een Amerikaan overgenomen.” Ze doet mee aan groepsexpo’s, pop-up shows en markten. Daarnaast werkt ze drie dagen per week voor Vander Linde. “Een mooie combinatie. Het zorgt voor een vast inkomen.”
Speelde ze met blokjes, als kind?
Nee, dat deed ze niet. “Ik tekende wel heel veel. Mijn vader was stedenbouwkundige, hij gebruikte voor zijn maquettes witte lego-achtige steentjes. Daar mocht ik mee spelen, dus ik speelde toch wel met blokjes. Hij maakte voor mij ook een poppenhuis, van hout.”
Om me heen zie ik veel van haar werken, maar ook bouwtekeningen van haar vader en een affiche met een tekening van Yoshitomo Nara, een Japanse kunstenaar. In de jaren negentig groeide hij uit tot een van de belangrijkste figuren van de Japanse popart.
“Ik houd erg van de popcultuur van de jaren ’80. De kleuren komen er vandaan. Ik houd ook van strips, Kuifje, Suske & Wiske, Asterix, Thorgal (fantasy). Ik houd wel van de klare lijn.” Femke Hiemstra is een favoriete kunstenaar. Ze laat een boek met haar werk zien. “Ze werkt heel verhalend.” Floris Hovers vindt ze fantastisch. Hij maakt hele steden van blokjes. Ik zie een blokjesbeeld van Manhattan. “Hij vindt kleur heel belangrijk.” Van Karel Martens is ze diep onder de indruk. “Vanwege zijn kleuren en de eenvoud. Een jaar geleden was zijn werk te zien in het Stedelijk Museum. Ook Elisabeth Haidle is een favoriet. Ze laat het boek Human Being Experiment zien.
Om kort te gaan alles wat te maken heeft met street art, fantasy, en andere stromingen die buiten de nuchtere kunstwereld vallen, valt bij haar in goede aarde. Ze noemt nog Margaret Kilgallen, een kunstenaar uit de San Francisco Bay Area die graffitikunst, schilderkunst en installatiekunst combineerde. “Bonnefanten had in 2021 een overzicht van haar werk. Ze kwam uit de punkwereld.” En Clare Rojas, ook bekend als Peggy Honeywell, een Amerikaanse multidisciplinaire kunstenaar. Zij maakte op volkskunst geïnspireerde taferelen die traditionele genderrollen aan de kaak stelden.
Hoe lang is Rinske kunstenaar?
Meer dan 20 jaar. Ze deed de kunstopleiding bij d’Witte Lelie en vervolgens de afdeling TeHaTex op de Hogeschool van Amsterdam in 1998. Haar moeder schildert ook, evenals haar opa.
Wat is haar ervaring van het kunstleven?
“Ik heb nooit met een echte galerie gewerkt. Ik heb het altijd zelf gedaan. Er waren ups en downs, je moet jezelf bewijzen. Overigens noem ik mezelf ‘maker’ en geen kunstenaar.”
Tot slot, wat is haar filosofie?
“Ik zie mijn werk als onderdeel van een groot verhaal. Het grote verhaal bestaat uit allerlei kleinere verhaaltjes. Als je die verhaaltjes anders groepeert, krijg je weer een nieuw verhaal. Zo kun je telkens andere verhalen verzinnen met heel veel associaties.”
Afbeeldingen: 1) Aan de muur, 2) Blok 15, 3) Vrij Paleis expo, 4) Thuisatelier 1, 5) Aan het werk, 6) Aan de muur 2, 7) Deel van een werktafel, 8) Euphemia, 9) Katjes verkocht via Etsy, 10) portretfoto Rinske Dekker.
https://rinskedekker.nl/
https://www.instagram.com/rinsdekker/
https://www.instagram.com/reels/DVD-9OziMJZ/
https://www.vanderlindewebshop.com/
Leave a Reply